Τι νέα από τον κόσμο;

[Lefteris_X]

το είδα ίσα και μι 7-8 φορές. Συγκινήθηκα σε όλες. Ειλικρινά.

Πήγα και στο youtube να το δώ. Διάβασα όλα τα σχόλια και απο κάτω.

Τελικά, όπως λένε και αρκετοί: στο εξωτερικό νιώθω Έλληνας, στην Ελλάδα νιώθω ξένος.

Πραγματική συγκίνηση, να βλέπεις τι μπορεί να προκαλέσει η ανθρωπιά μας, η κουλτούρα μας, το στυλ διασκέδασής μας, το "ανοιχτή καρδιά βρε αδερφέ" και όλες εν γένει οι αληθινές μας αξίες.

ΟΧΙ αυτές δηλαδή, απο τις οποίες διακατεχόμαστε οι Έλληνες της Ελλάδας - αλλά (δυστυχώς) μόνο, οι εκτός Ελλάδας.

Και πραγματικά, επειδή έχω ζήσει σχετικά εξωτερικό (Παρίσι, Λονδίνο, N.Jersey, Northville Detroit κ πολύ λίγο N.York / Manhattan), εκεί ένιωθα ΠΑΡΑ πολλή και μεγάλη την έλλειψη της Ελλάδας, του κάθε τι ελληνικού. Όποιον Έλληνα - Ελληνίδα και αν έβλεπα, οπουδήποτε, του μιλούσα και μου μιλούσε λες και είμαστε αδέρφια. Τα λέγαμε κανονικά.

Με το που πάτησα το πόδι μου Ελλάδα στο ελληνικό αεροδρόμιο (δεν υπήρχε το Ελ. Βενιζέλος ακόμα, ούτε καν ΜΕΤΡΟ λολ) όμως, κατευθείαν μου έφυγε ΠΑΣΑ νοσταλγία / όρεξη για κάθε τι "ελληνικό", απο αυτά που θεωρούμε ελληνικά, στην καθημερινότητα του Αθηναίου: μαγκιά, υφάκι, "ιστορίας", "πολλά βαρύς και όχι", "ποιός είσαι εσύ που πας να μου μιλήσεις, με ξέρεις κ απο χθές;"............και γενικότερα, υφάκια και νοοτροπίες για ΠΟΛΥ ΜΠΟΥΝΙΔΙ, κουτουλιές κατακέφαλα, κλειδώματα για σπάσιμο αυχένα και αφού τον αφήσεις σέκο, του ρίχνεις και μια ροχάλα...

Να είναι καλά όλοι οι Έλληνες της ξενιτιάς. Να κρατούν τα έθιμα μας και την κουλτούρα μας.

Με την ευκαιρία που έβλεπα το παραπάνω βίτνεο στο youtube, άρχισα να ψάχνομαι για παρόμοιες εκδηλώσεις / σκηνικά με ελληνικό χαρακτήρα και βρήκα.......τα μαλλιοκέφαλά μου!

Υπάρχουν ΠΑΝΤΟΥ (εκτός Ελλάδας εννοείται).

Τι Αγγλία, τι Γαλλία, τι Αυστραλία, τι Καναδά...μέχρι και Κορέα.
Όπου έχουμε πατήσει το πόδι μας, ΔΕΝ αφομοιωθήκαμε αλλά ΤΟΥΣ αφομοιώσαμε και τους φέραμε κοντά στα δικά μας, όχι το αντίθετο.

Στην Ελλάδα όμως, τους αφήσαμε να μας αφομοιώσουν αυτοί (και έχουμε γίνει ένα στυλ "αλβανικής" / χείριστης έκδοσης του μέσου αμόρφωτου και τίγκα λαμογιο-wanna be-καπιταλιστή ΝεοΥορκέζου. Διότι τέτοια καθικιά-νοοτροπία συναντάται μόνο στο LA και NY και πάλι σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες. Ε, εδώ πλέον Αθήνα, έτσι μου φαίνονται οι περισσότεροι ΚΑΙ ιδιαίτερα οι περισσότερες).

Long live Greek Spirit - culture.

Εύγε Σταύρο / PS4, για το ποστ.