που λεγατε πιο πανω με τον Leon στο δευτερο μισο του παιχνιδιου.
Και δεν εχω κανενα απολυτως προβλημα με αυτη την αλλαγη. Ισα ισα που χαιρομαι που ενα παιχνιδι δεν χρειαζεται απαραιτητα να ειναι ενα πραγμα μονο ενω μπορει ομορφα και περιποιημενα να ειναι και κατι αλλο ταυτοχρονα.Δεν ειναι δα οτι ο κοσμος του Resident Evil δεν επιδεχεται και λιγο περισσοτερη δραση για ποικιλια, ποσο μαλλον οταν αυτη ειναι τοσο καλοσχεδιασμενη και τοσο καλοστημενη οπως στο Requiem. Και η εξευρενηση στο σημειο αυτο, η ελευθερια ειναι μια πολυ ωραια αλλαγη.
Δεν θεωρω οτι το παρακανει ουτε οτι αλλαζει την ταυτοτητα. Και οπως ειπα το κανει με πολυ ωραιο pacing και εξαιρετικα mechanics. Δεν χρειαζεται ενα horror game να σε κανει να παλευεις μονιμα με τον χειρισμο, μπορει να σε κανει και να τον ευχαριστιεσαι κιολας.
Για εμενα το παιχνιδι ειναι το τελειο κραμα μεταξυ RE2 και RE4.
Και αυτο με κανει χαρουμενο. Γιατι προσωπικα μπορω να αντεξω horror μεχρι ενα σημειο, μετα αρχιζει γρηγορα η πτωση για εμενα απο τα πολλα "μπου" και χρειαζομαι κατι αλλο να με ξεσηκωσει γιατι κουραζομαι. Και το Requiem κανει ακριβως αυτο. Μακαρι να συνεχισει ετσι.
Δεν ξερω πως τα τελειωνετε σε τοσες λιγες ωρες, εγω πρεπει να ειμαι ευκολα στις 15 εκει που ειμαι αλλα οκ εγω το παω πολυ αργα απο οτι φαινεται. Χαζευω τον κοσμο, την λεπτομερια, πειραματιζομαι λιγο με τα mechanics του κλπ.
Bookmarks