Τις τελευταιες μερες εχω παθει Resident Evil-ιαση οπως εχω πει και εχω παει και εχω παρει ολα τα Resident που δεν ειχα με σκοπο να παιξω οσα δεν εχω παιξει και να ξαναπαιξω οσα εχω.

Εχθες τελειωσα (ξανα το 2) και επιασα το 3.

Για το Origins παιδια, το οποιο πηρα φυσικα, δε ξερω. Πλεον υπαρχει σε εμενα και ενα οριο του ποσο μπορω να δεχθω ενα game design δεκαετιας 90. Ωραια η hardcorια και η ιστορια αναμφιβολλα, αλλα να παιξω το "remake" (γιατι δεν το λες και remake μπροστα στο 2/3/4) του 1, με την στατικη καμερα, πραγματικα μου ειναι δυσκολο πολυ. Για την εποχη του κορυφαιο και σταθμος. Για τωρα, εγω, δεν μπορω. Να πυροβολας χωρις να βλεπεις? Δεν...



Δηλαδη για εμενα μετα τα Remake δεν υπαρχει ουδεμια συγκριση με την παλια συνταγη. Ειναι η μερα με τη νυχτα καλυτερο σε ολα, ειτε μιλαμε ατμοσφαιρα ειτε τρομο ειτε δραση, δεν υπαρχει επαφη.