Πιστεύω είναι λογικό, κάποιος που παίζει για πρώτη φορά το Mafia 1, δηλ. παιχνίδι αρχαίο ουσιαστικά, έστω και remake, κι έχοντας παίξει στο μεταξύ ένα σωρό άλλα, ειδικά σύγχρονα παιχνίδια με πολύ ελεύθερους κόσμους, να μην ενθουσιαστεί. Όπως λέει ο euromaster, ήταν ένα παιχνίδι πρωτοποριακό για την εποχή του. Είναι κάργα linear, κι ας μπορείς να οδηγείς μέσα στην πόλη, όπου θες, και είναι φτιαγμένο για linear κι ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Επίσης, όντως, αν και δεν έχω παίξει το remake ακόμα, από βίντεο που έχω δει, κι εγώ δεν βλέπω να δίνει καθόλου μα καθόλου τελικά την ίδια εμπειρία με το original. Mία σκηνή με τον οπλουργό, τον Vincenzo, ήταν αρκετή για να μας δώσει το στίγμα. Ο βαρύς, λιγομίλητος Vincenzo του original έχει δώσει τη θέση του σε αυτό το χαζοχαρούμενο πράγμα. Μην πούμε για τον Paulie και μελαγχολήσουμε εντελώς. Γενικά, αυτό που εξέπεμπαν οι χαρακτήρες του πρωτότυπου, ως μορφές και ύφος ομιλιών έχει χαθεί εντελώς.
Ίσως να είναι ούτως ή άλλως αδύνατον, σήμερα να έχει κανείς την ίδια εμπειρία με το αν το έπαιζε τότε, στην εποχή του, ακόμα κι αν το είχαν φτιάξει 100% πιστά με το πρώτο.