To Zelda μου αρεσει πολυ. Ξεκιναω με αυτο για να ειμαι ξεκαθαρος.

Βλεπω ομως οτι τωρα το παιχνιδι με βαζει να κυνηγαω κομματια της ιστοριας που θαρρω εχουν ενα Α νοημα και μια Α ουσια μεσα απο.. φωτογραφιες.. που ειναι οπου ναναι και εγω πρεπει να μυρισω τα νυχια μου και να οργωσω ολο το χαρτη για να τις βρω..

Επισης ολος ο χαρτης ειναι κρυφος/κλειδωμενος και για να τον αποκαλυψεις τι πρεπει να κανεις; Να ανεβεις πυργους.

Λοιπον δεν μου αρεσει να βλεπω double standards. Δεν μπορει οταν τα κανουν αλλοι αυτα τα συγκεκριμενα (και να τα κανουν αδιαμφισβήτητα ΚΑΛΥΤΕΡΑ) να πεφτει το κραξιμο της αρκουδας και οταν τα κανει η Νιντεντο ή το Ζελντα ή δεν ξερω γω τι να τα παιρναμε αβαβά ή ακομα και να τα επικροτουμε.



Ξαναλεω, εγω δεν εχω προβλημα. Αν και το γεγονος οτι το Ζελντα αποφασισε να κρυψει σημαντικες πληροφοριες της ιστοριας του παιχνιδιου πισω απο αυτο το πραγμα το θεωρω κακη επιλογη. Αλλα να βλεπω αλλους να τους αρεσουν α λα καρτ καποια πραγματα το θεωρω υποκριτικο.