Dishonored 2

[toninio]

Aυτό που έχει σημασία, πιστεύω, είναι εάν τα έσοδα από ένα παιχνίδι είναι τέτοια, ώστε να κάνουν την εταιρεία να φτιάξει το αντίστοιχο επόμενο. Λιγότερες ή περισσότερες από το πρώτο, οι πωλήσεις του Dishonored 2 θα πρέπει να αποφέρουν έσοδα, που θα κάνουν την εταιρεία και τους developers να πουν "Οκ, καλά πήγαμε, φτιάξαμε ένα ωραίο παιχνίδι, βγάλαμε και χρήματα, πάμε για το επόμενο". Για αυτούς είναι δουλειά, πάνω από όλα, κι από αυτό ζουν. Το ότι ένα παιχνίδι πέφτει στα 10 ευρώ, σημαίνει απλά ότι....δεν το ζητάει πια κανείς, οπότε "ρίξτο ένα δεκάρικο, μπας και το πάρουν και βγάλουμε τα τελευταία ψίχουλα". Εάν τα έσοδα του Dishonored 2 ήταν λίγα, σε σχέση με το τι κόστισε, τότε γιατί να βγάλουν το επόμενο. Θα μπουν μέσα.
Η διαφήμιση παίζει μεγάλο ρολο σε όλα, σίγουρα και στο gaming. Είναι και κάπως αλληλένδετα όλα αυτά, δηλ. οι εταιρείες βλέπουν και που είναι ο περισσότερος κόσμος και ρίχνουν την διαφήμιση εκεί. Στο Pubg θα μπουν απείρως περισσότεροι από αυτούς που θα καθίσουν να παίξουν Dishonored, το γνωρίζουν εκ των προτέρων, άρα και θα διαφημιστεί περισσότερο. Τεσπά, υποθέσεις κάνω κι εγώ τώρα, δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς λειτουργεί όλο αυτό.
Γενικά, πιστεύω ότι το 70-80% του κόσμου, παγκοσμίως, που ασχoλούνται με τo gaming, έχει τάση προς το άμεσο, το "εύκολο", το "έτοιμο", το εντυπωσιακό, κι εκεί κρίνονται όλα. Και φυσικά υπάρχει και το online, που παίζει πια καθοριστικό ρολο. Το κάθε πιτσιρίκι αυτού του κόσμου θα πάει στο Pubg κι όχι στο Dishonored και το Deus Ex (μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι όλοι όσοι παίζουν Pubg είναι πιτσιρικάδες, "ανεγκέφαλοι" ή οτιδήποτε τέτοιο. Έχω διαβάσει μάλιστα ότι είναι καλό στο είδος του, και πολύ διασκεδαστικό), και οι νεαρές ηλικίες μάλλον είναι η πλειοψηφία των gamers. Άλλο παράδειγμα: στα χρυσά χρόνια του Προ, το Φίφα είχε πάλι περισσότερες πωλήσεις (από ό,τι έχω δει σε σχετικούς πίνακες), και μιλάμε για χαώδη ανωτερότητα του Προ τότε (βασικά δεν μπορούσε να γινει καν σύγκριση), πολύ απλά διότι το Φίφα είχε από τότε όλα τα licenses και πουλούσε πολύ περισσότερο στο αμερικάνικο κοινό, που είναι μεγάλο κομμάτι της πίτας. Άλλο ένα παράδειγμα: πρόσφατα ένας φίλος αγόρασε Xbox1. Δεν έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια, αλλά παίζει που και που. Δεν είναι κανένας πιτσιρικάς, τα 40 κοντεύει, και είναι άνθρωπος επιπέδου, δεν είναι κανένα χαζό. Του πρότεινα λοιπόν τίτλους, αλλά μου είπε ότι ήθελε να παίξει κάτι πιο γρήγορο και άμεσο, χωρίς να το πολυψάχνει κλπ.
Τεσπά, κάπου είναι και φυσιολογικά όλα αυτά. Πάντα σε αυτόν τον κόσμο, σε όλους τους τομείς, το εξαιρετικό και το ποιοτικό αποτελεί μειοψηφία. Μάλλον είναι νόμος της φύσης.....