Χάρη αυτό που σκέφτεσαι ως μοναδικό αρνητικό, έχει γίνει ήδη στο παρελθόν! (και γι' αυτό πήρε 25+ χρόνια για να αποτολμήσουν δεύτερη φορά οι εταιρείες)
Η πρώτη εμπορική εμφάνιση του VR στα τέλη του 1988 - αρχές 1989 και πιο πολύ από το 1990 κι έπειτα........στέφθηκε με απόλυτη αποτυχία!
Και προσοχή! Μην πάει το μυαλό σας σε όσους δεν το έζησαν τότε, ότι οι βασικοί λόγοι αποτυχίας ήταν το αδύναμο και αρχαϊκό hardware. Απεναντίας, το hardware πρέπει να το κρίνουμε βάσει το επίπεδο γενικότερα του hardware της εποχής. Και για την εποχή, το οπτικο-ακουστικό θέαμα που απέδιδαν τα VR coin-op ήταν ιδιαίτερα φαντασμαγορικό.
Άλλοι ήταν οι λόγοι που το κοινό "κλώτσησε".
Αίσθηση απομόνωσης από το περιβάλλον, αίσθηση αμηχανίας όταν παίζεις και υπάρχουν άλλοι στον χώρο (νιώθεις "εξωγήινος", αποκομμένος από τους τριγύρω, νιώθεις ότι όλοι σε κοιτούν τι κάνεις), κούραση μετά από 10-20 λεπτά ανάλογα το άτομο, όχι λόγω βάρους τους headset (ήταν πολύ εργονομικό, τουλάχιστον για εμένα) αλλά λόγω κοινωνικής / ανθρώπινης απομόνωσης και κυρίως: απώλεια επί πολλά λεπτά του κανονικού (real) κόσμου + περιβάλλοντος γύρω σου. Δυστυχώς ο άνθρωπος δεν νιώθει άνετα/οικεία όταν τον απομακρύνεις ολοκληρωτικά από το περιβάλλον γύρω του.
Αυτές ακριβώς είναι οι ανησυχίες μου και για την 2η εμπορική εμφάνιση του VR. Ο παράγοντας "άνθρωπος" και όχι τα specs / τιμή.
Δύσκολο το βλέπω, όχι όμως ακατόρθωτο.
Αν οι εμπειρίες (είτε games, είτε video clips VR ντοκυμαντέρ ή ψυχαγωγικά) είναι μικρής χρονικής διάρκειας (5-15 λεπτά μάξιμουμ), τότε ίσως κάτι γίνει.
Πιστέψτε με, από τα 20 λεπτά και πάνω..."τα βλέπεις όλα" και δεν αντέχεις άλλο.
Bookmarks