Τhe Witcher 3: Wild Hunt

[toninio]

Update: το ξεκίνησα κι έχω παίξει λιγάκι. Έχω σκοτώσει τον Γρίφωνα στην αρχή του main story παρέα με τον Vesemir και τώρα κάνω κάτι side quests (είμαι σε ένα πηγάδι και ψάχνω ένα φάντασμα), πριν συνεχίσω παρακάτω στο main story. Με απλά λόγια: το παιχνίδι κάνει μπαμ ότι είναι σπουδαία παραγωγή, έχει πέσει φοβερή δουλειά, έχει πάρα πολύ και καλό ψωμί. Παρόλο που δεν έχει πέσει και κανένας τρομερός "έρωτας", όπως με άλλα games, το βρίσκω πολύ εθιστικό. Μοιάζει σε κάποια πράγματα με το Skyrim (ανοικτός κόσμος , όπου παντού κάτι παίζει και θες να εξερευνάς) και σε άλλα όχι. Πανέμορφος κόσμος, αλλαγές καιρού κλπ. Μοιάζει να έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά με τις αποστολές, είτε main story είτε side, γιατί έχουν ενδιαφέρον. Η μάχη ως τώρα είναι καλή, δεν έχω παράπονο (παίζω στο hard, ή τεσπά ένα επίπεδο κάτω από το τέρμα δύσκολο. Κάπως αλλιώς τα λέει). Το iventory είναι λίγο μπέρδεμα, αλλά προφανώς με τόσα στοιχεία, δεν γινόταν και αλλιώς. Συνηθίζεται.
Το βασικό μου "παράπονο" είναι ότι, παρόλο που χρωματικά και σχεδιαστικά, το παιχνίδι τα σπάει, τα γραφικά και τα physics ρε γμτ μου φαίνονται κάπως χάρτινα, κάπως άψυχα. Δεν ξέρω πώς να το πώ. Ίσως και λόγω μηχανής γραφικών, η κίνηση του Geralt (πήγα κατά λάθος να τον γράψω Gerard και ξιπάστηκα, λέω θα φάμε ξύλο! ) μου φαίνεται κάπως ελαφριά, χωρίς βάρος, χωρίς στιβαρότητα. Ανεβοκατεβαίνω στ'άλογο, τρέχω, παίζω σπαθιές και δεν το καταλαβαίνω και πολύ. Γενικά,σαν να είναι κάπως από "πούπουλο" ο κόσμος συνολικά. Δεν είναι game breaking, κάνει τη δουλειά του, αλλά κάπου κάπου με ενοχλεί. Νομίζω ότι στο Skyrim τα physics και η αίσθηση ήταν αρκετά καλύτερα. Εδώ για εμένα αποδεικνύεται το πόσο σημαντικό είναι στα παιχνίδια η στιβαρότητα και το "βάρος" (το βλέπουμε και στα ποδοσφαιράκια, αλλά και αλλού).
Γενικά, μου αρέσει πολύ, είναι πολύ αξιόλογο σύνολο και φαίνεται εξαρχής. Ελπίζω να το συνεχίσω και ολοκληρώσω σιγά σιγά, χωρίς διακοπές, παρατήματα κλπ