Στο combat, το μεγάλο πρόβλημα είναι το target και το lock στους εχθρούς. Μου τυχαίνει πολλές φορές να τρέχουν κατά πάνω μου 3-4 εχθροί και το target να μένει κολλημένο στο τοξότη πίσω και να αλλάζει με τον τέρμα πίσω εχθρό, ενώ οι μπροστά ήδη με βαράνε. Μάλιστα, τα μισά μου death οφείλονται σε αυτό... Οι πιρουέτες κλπ νιώθω πως κατά ένα μέρος είναι ελεγχόμενες, αναλόγως τη κλίση του analogue, το πόσες φορές πατάω το κουμπί και την απόσταση από το εχθρό. Επίσης έχω φάει ίσα με κάνα 2ωρο προσπαθώντας να ανάψω ένα περίεργο torch, ή μια φωτιά κάτω από ένα καζάνι, ή να κάνω loot κάτι που, ενώ φαίνεται προσβάσιμο, το να πετύχεις το loot φαντάζει ακατόρθωτο.

Το περίεργο ποιό είναι? Δε με πειράζει ΤΙΠΟΤΑ από όλα αυτά. Χάνομαι στο πανέμορφο κόσμο του παιχνιδιού. Διαβάζω τη κάθε λεπτομέρεια που πέφτει στα χέρια μου με μεγάλο ενδιαφέρον και προσπαθώ να μάθω όσα περισσότερα μπορώ για το καθένα..! Επίσης, μέχρι στιγμής, δε νιώθω το άγχος των δεκάδων σημείων ενδιαφέροντος σε κάθε περιοχή που ένιωθα πχ με το dragonage. Πιθανώς γιατί τα περισσότερα δεν είναι απλά διαδικαστικά σημεία ενδιαφέροντος, αλλά κρύβουν μια ιστορία πίσω τους. Και όσο γνωρίζω και εμβαθύνω στους διάφορους τομείς του παιχνιδιού, βλέπε alchemy, craft, skill tree, signs, upgrades, runes, γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικό. Αντίο ζωή, καλώς ήρθες witcher



Το αστείο είναι πως το cd του soundtrack δε παίζει στο ps4, δε ξέρω αν παίζει γενικά cd μουσικής, και τελικά κατέληξα να το ακούω απ'το youtube και να κρατάω το cd στο χέρι