Αυστηρά και μόνο retail, για αρκετούς λόγους.



1) Ξεκινώ από το πιο σημαντικό, που είναι τεχνικής φύσεως (δεν διάβασα όλα τα ποστ, όπότε αν ήδη αναφέρθηκε 1000 σόρρυ). Όταν κατεβάζεις ένα παιχνίδι digital μορφής, αποθηκεύεται στον σκληρό δίσκο και ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ για πάντα σε αυτόν. Αναφέρομαι αποκλειστικά περί PSN (SEN) και PS3. Συνεπώς, όπως όλοι ξέρουμε (αν δεν το ξέρουμε, τώρα το μαθαίνουμε, είναι βασικές γνώσεις για όποιον έχει σπουδάσει - όχι σε ΙΕΚ - κάποια κατεύθυνση Πληροφορικής ανωτάτης εκπαίδευσης)....ότι ο σκληρός δίσκος είναι το τελευταίο μέσο αποθήκευσης από μεριάς ασφάλειας. Διότι όταν "σπάει" απλά τα "παίρνεις όλα στον ώμο". Συνεπώς, όταν σπάσει ο σκληρός στο PS3 (δεν τίθεται θέμα "αν", εννοείται λόγω κατασκευής των Winchester δίσκων, όπως όλοι πλην των SSD), απλά χάνεις όλα τα παιχνίδια. Και εντάξει, πες ότι αγοράζεις νέο σκληρό δίσκο, και μέσω του Download list κάθεσαι και τα ΞΑΝΑκατεβάζεις όλα. (και σε μερικά χρόνια, αν δεν υπάρχει PSN; τι κάνεις; τίποτα - τα χάνεις όλα). Ενώ με το physical δισκάκι...............ακόμα και τώρα αν θέλω να ανάψω το PS1 και να παίξω Motor Toon GP 2 (Poly's πρώην Polyphony Digital) μπορώ να το κάνω. Το ίδιο μπορώ να κάνω επίσης και για όλα τα μηχανήματά μου. Για τα digital ομως, είμαι αποκλειστικά "δεσμευμένος" να το τρέχω μέσα από τον σκληρό στον αιώνα τον άπαντα, και ΠΑΝΤΑ με την προϋπόθεση ότι υπάρχει PSN/SEN και δεν έχει σπάσει ο σκληρός (που και τα δύο είναι αμφίβολα να αντέχουν σε βάθος χρόνου). Έτσι, το retail είναι μονόδρομος.

2) Η παγκόσμια ροή της οικονομίας, που συνδέεται άμεσα και έμμεσα με το retail. Μυριάδες κόσμου που εργάζονται στα εργοστάσια που παράγουν τα αντίτυπα, μυριάδες κόσμου που εργάζεται στις μεταφορικές εταιρείες για την παγκόσμια διανομή, μυριάδες κόσμου που εργάζεται στα retail μαγαζιά. Με το Digital ΟΛΟΙ αυτοί θα βγουν στην ανεργία, σε βάθος χρόνου. Όχι και πάλι όχι, σε κοινωνία Gattaca ή αν θέλετε, σε κοινωνία εντελώς "αποστειρωμένη" χωρίς νταραβέρι μεταξύ ανθρώπων, όχι δεν συμφωνώ, ίσα - ίσα είμαι φουλ πολέμιος.

3) Τώρα, σε εντελώς προσωπικό τόνο (όχι αντικειμενικό όπως τα παραπάνω), προτιμώ να έχω κάτι χειροπιαστό. Αν υπάρχει η επιλογή retail, προτιμώ αυτήν κατά κόρον. Χώρια που παίζει ΜΕΓΑΛΟ ρόλο και η τιμή. Έχω σταματήσει τον εαυτό μου πολλάκις, από το να προβώ στην αγορά αρκετών τίτλων PSN, όπως Sly Cooper Collection, ICO/SOC remake, Jak 'n' Daxter remake, Ratchet remake, Metal Gear Remake......γιατί; Μα γιατί οι τιμές τους είναι απαράδεκτες, συγκριτικά με αυτές που έχουν σε μορφή retail.

4) και το σημαντικότερο: όταν βαρεθώ ένα retail παιχνίδι, μπορώ να το πουλήσω. Ένα digital το βάζω στον πάτο μου, και μένει εκεί για πάντα. Μέχρι βέβαια, να ισχύσουν το 1) και 2), οπότε έχω χάσει και τα λεφτά μου (πχ. αποσύρεται η Sony από τις κονσόλες, πχ. το 2020, συνεπώς σταματά να υπάρχει το PS brand....ενώ ακόμα και σήμερα, που δεν υπάρχει Atari, Amstrad, Commodore, κλπ, μπορώ άνετα να χρησιμοποιήσω τα μηχανήματα και τα παιχνίδια τους).

γνωρίζω ότι αρκετοί νεαροί ίσως να διαφωνήσουν. Δεν πειράζει, δεν θέλω να εμπλακώ σε κουβέντα μαζί τους, όχι για κανέναν περίεργο λόγο ή λόγω "ανωτερότητας" (μακριά αυτά από εμένα).....αλλά λόγο τρελής διαφοράς σε πείρα / εμπειρίες.
Όλα τα παραπάνω, δεν τα κατέβασα στο κεφάλι μου τώρα που έγραψα αυτές τις γραμμές, αλλά τέτοιες κουβέντες περί digital και retail, έχουν λάβει χώρα σε "στρογγυλές τράπεζες" από το 1993 και μετά, και φυσικά συμμετείχα σε αυτές. Εξωτερικό και εσωτερικό. Ε, τα παραπάνω είχαμε θίξει όλοι, μα ΟΛΟΙ, απορρίπτοντας κατηγορηματικά την digital μορφή.

θα αλλάξω άποψη, όταν οι εταιρείες, επιτρέψουν το οποιοδήποτε περιεχόμενο (ολόκληροι τίτλοι και DLC) να αντιγράφεται σε εξωτερικό μέσο, όπως σε ένα δισκάκι της εποχής (DVD, Blu-ray, Violet-ray και πάει λέγοντας). Ώστε να μπορείς να το κάνεις backup, για να μπορείς να ασφαλίσεις την χρηματική επένδυσή σου, από τους λόγους που αναφέρω στο ποστ.

αυτά, προς το παρόν.