Επιτέλους ψόφησε η Άντρεα και αυτά τα απολογιτικά της λόγια για τους λόγους πίσω από τις πράξεις της και το "ηρωικό" της τέλος... δεν αλλάζουν τίποτα. Ο Καρλ αντιπαθής δεν μου είναι και οι πράξεις του είναι αιτιολογημένες. Σε προηγούμενα επεισόδια μας έχει δώσει δείγματα "ανυπακοής" και αμφισβήτησης του λόγου του πατέρα του. Ήταν σε αρκετές σκηνές ξεκάθαρο πως αμφισνητεί τις κινήσεις και τις αποφάσεις και έχει δικό του τρόπο σκέψης, τον οποίο μεν δεν μας είχε ξεδιπλώσει πλήρως αλλά ήταν ξεκάθαρο πως έρχεται σε σύγκρουση με εκείνον του πατέρα του. Άλλωστε είναι άλλο να είσαι ενήλικος και να έχεις ζήσει τη ζωή σου στον κόσμο όπως ήταν πριν και άλλο να μεγαλώνεις στον κόσμο όπως είναι τώρα. Νομίζω αυτό είναι καθοριστικό και η σειρά εστιάζει σε λάθος σημεία για να κρατήσει το ενδιαφέρον ή βασικά δεν εστιάζει σχεδόν πουθενά και όλα μοιάζουν ξεκρέμαστα, για μένα τουλάχιστον. Οι τρεις σοκαριστικές σκηνές (θάνατος της Άντρεα, Καρλ και θάνατος των "πολιτών" από τον κυβερνήτη) έμοιζαν σαν πυροτέχνημα μέσα στο επεισόδια μιας και οι υπόλοιπες σκηνές ήταν έως και αδιάφορες. Κούρασε η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο "στρατοπέδων", το ξεχείλωσαν! Και προσωπικά μου λείπει η αίσθηση της απειλής από τα ζόμπι που ήταν το πιο καθηλωτικό στοιχείο της σειράς και στην 3η σχεδόν το εξαφάνισαν. Πλέον "τα έχουν" για πλάκα, είναι προστατευμένοι και φάγανε όλη τη σεζόν με @@ βάζοντας στην άκρη το πιο ωραίο στοιχείο του σεναρίου. Τέλος αυτό το πράγμα με τα ζόμπι να βολοδέρνουν έξω από τα κάγκελα της φυλακής ως σάκοι του μποξ... μοιάζει με ευτελισμός της σειράς.