https://www.youtube.com/watch?v=v5CZQpqF_74
/\/\ Καταπληκτική δουλειά έκαναν.
Ο Sully είναι ο ηθοποιός που έπαιζε στο Don't Breath σωστά;
Ναι ;)Quote:
Originally Posted by Error Flynn
Ειναι αρκετα καλο για φαν made film. Και εχει παρει τρελα views απο οτι βλεπω.
Εντάξει βέβαια ξεφεύγει λίγο από τη fan made κατηγορία όταν η παραγωγή έχει χρήμα... οι ηθοποιοί είναι επαγγελματίες ηθοποιοί κλπ...
Μόλα ταύτα εξαιρετικό...
Πέθανα εκεί με τη κοτσίδα.
To γραψιμο ειναι αρκετα καλο και πολυ κοντα στο παιχνιδι, το action κομματι ενταξει, για fan made καλουτσικο αλλα γενικα μετριο.
Ειδα τo a Quiet place που εγινε ψιλοντορος φετος, περιμενα να δω κατι πολυ γελοιο και μπορω να πω οτι με εξεπληξε πολυ θετικα. O krasinski (που ειναι και συμπαθεστατος τυπος btw) εκανε μια εξαιρετικη δουλεια με ενα αστειο budget και θεωρω οτι το προσεγγισε πολυ ωραια το genre. Γενικα καταληγω οτι οι ταινιες που παιρνουν το sci-fi/supernatural element και το χρησιμοποιουν ως εργαλειο και οχι ως main focus εχουν και το καλυτερο αποτελεσμα (Last of us says hi).
Ο πυρηνας της ταινιας ειναι η οικογενεια και η σχεση μεταξυ των μελων, οχι τα τερατα. Τα τερατα και ο κοσμος ειναι απλα το εργαλειο για να αναπτυχθουν οι σχεσεις. Σκηνοθετικα η ταινια ειναι εξυπνη και υποκριτικα οι ηθοποιοι εχουν κανει πολυ ωραια δουλεια (εκτος απο την Blunt μου αρεσε πολυ και το κοριτσακι).
Μετα απο αυτο ειδα και το Don't Breathe που υποτιθεται οτι ειναι παρεμφερες, μου φανηκε απλα βαρετο και ανυπομονουσα να τελειωσει.
To dont breathe εγω δεν καταλαβα ποτε γιατι εγινε τοσο μεγαλη επιτυχια. Δεν λεω οτι ειναι μαπα, αλλα δεν ειναι και κατι που για εμενα δικαιολογησε τον ντορο. Απο την αλλη το A Quiet Place το θεωρω πραγματικα μια παρα πολυ καλη ταινια του ειδους και δικαιολογει τις πολυ καλες κριτικες που πηρε.
Εγω την ειδα χωρις να εχω δει καν τρεηλερ και χωρις να εχω ιδεα για το τι ειδους ταινια ειναι καν. Σπουδαιος ο Κραζινσκι στην σκηνοθεσια.
Επειδή τα γούστα είναι υποκειμενικά, έχω την αντίθετη εντελώς γνώμη.
Θεωρώ ότι οι ταινίες/σειρές που χρησιμοποιούν το sci-fi ως εργαλείο ότι πιο απαράδεκτο υπάρχει.
Δεν με ενδιαφέρουν τα love stories, ούτε τα σεντιμεντάλ, ούτε τα νουάρ, ούτε τα στυλιζαρισμένα, ούτε το drama.
Συνεπώς κρίνω εντελώς απαράδεκτη τακτική την ως πέπλο χρήση του sci-fi για ένα δακρύβρεχτo-my-ass-drama, όπως ακριβώς είναι το Last of Us ή το interstellar ή το Inception.
Νιώθω ότι είναι "εξαπάτηση" προς τον θαυμαστή του pure sci-fi.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε debate, αλλά μισώ θανάσιμα το νουάρ, drama όσο δεν πάει. Ταυτόχρονα αγαπώ το αυθεντικό sci-fi.
Με λίγα λόγια το exploitation το sci-fi στο βωμό του drama/νουάρ το βρίσκω ξεδιάντροπα απαράδεκτο.
Σε γενικές γραμμές όπως θα καταλάβατε δεν είμαι καθόλου φίλος της τέχνης (εν γένει των τεχνών με την έννοια του δράματος, θεάτρου, ποίησης, κουλτούρας), αντιθέτως είμαι technology, sci-fi fanatic. (Εξ ου και απεχθάνομαι τα ταξίδια για να δω μέρη/τοποθεσίες)
Για παράδειγμα, σταμάτησα στο 10λεπτο το A Quiet Place. Δεν το άντεξα με τίποτα.
Rampage[3D]
Καθολου ασχημη. Ειχε στιγμες γελιου συγκινησης πολυς δρασης και λιγης βαρεμαρας. Overall ανω του μετριου. Το 3D αξιοπρεπες και σε εβαζε μεσα στην ταινια απο την αρχη χωρις αυτο θα εχανε αρκετα.6.5/10
Είδα το M του Fritz Lang.
Να πω την αλήθεια, δεν με ενθουσίασε πολύ, το τέλος μου άρεσε πολύ βέβαια, αλλά λίγα πράγματα μου άρεσαν πριν το τέλος. Πολύ μπροστά το Metropolis. Είχε ωραία ερωτήματα πάντως και ένας ηθοποιός έπαιζε καταπληκτικά.
Πιο αναλυτικά στο spoiler:
Spoiler!
Μην κρίνεις το Μ με τα σημερινά δεδομένα, η ταινία είναι σχεδόν 90 ετών.. Οταν την ξαναείδα τώρα που έχω παιδιά, κατάλαβα το ειδικό της βάρος.
Οσον αφορά το Metropolis, σκηνοθετικά είναι πολύ μπροστά και έχει φτιάξει σχολή παραγωγής εικόνας.
Αφού είσαι σε αυτό το mood προτείνω το: ¨κλέφτης ποδηλάτων¨ του vittorio de sica. Ιταλικός νεορεαλισμός στα καλύτερά του.
Δεν είναι ότι είχα κάποια απαίτηση, παρά μόνο λόγω του Metropolis. Παρ' όλα αυτά, σκηνές που βασίζονταν πολύ στην ηθοποιία στο M και στο Metropolis, π.χ.Quote:
Originally Posted by ntsmrtz
Spoiler!
Αυτήν την ταινία την έχω ακούσει, λέω να την δω κάποια στιγμή. Σε κάποιο συγκεκριμένο mood δεν είμαι (γενικά βλέπω σχεδόν τα πάντα όποτε να 'ναι, άντε με κάποιες λίγες εξαιρέσεις), ας πούμε είχα δει και τις προάλλες το way way back, ταινιάρα, με Steve Carrel σε τελείως κόντρα ρόλο από αυτά που τον έχουμε συνηθίσει, καθώς και έναν απίστευτα συμπαθή Rockwell (εγώ τον ήξερα μόνο σαν τον μακάκα ανταγωνιστή του Stark στο Iron-Man 2). Και έχει να κάνει πολύ με το οικογενειακό περιβάλλον σαν ταινία, οπότε θα στο πρότεινα.
Ο Ροκγουελ είναι φανταστικός ηθοποιός, πανέξυπνος άνθρωπος και γι' αυτό -μεταξύ άλλων ρόλων- μπορεί να γίνει πολύ καλός κωμικός. Δίνει τα ρέστα του πχ. στο Galaxy Quest και στο Hitchhikers guide to the galaxy.
Όσο αφορά το Μετρόπολις, πέραν της υποκριτικής και σκηνοθεσίας (δεν θα εστιάσω σε αυτά τα στοιχεία), είναι μια καθαρόαιμη ταινία επ/φαντασίας γυρισμένη με τα μέσα που είχαν πριν από έναν αιώνα. Αντιλαμβανόμαστε το χάσμα των ετών; ΕΝΑΝ. ΑΙΩΝΑ. Και ο Λανγκ έστησε (αφού πρώτα φαντάστηκε) μια μελλοντική πόλη, τα κτήριά της, τα οχήματά της και φυσικά την κοινωνικο-οικονομική δομή της, ώστε να μπορεί να είναι λειτουργική (οι πτωχοί εργάζονται ως σκυλιά για να ζουν ζωή χαρισάμενη οι ανώτεροι). Μιλάμε τώρα για έναν άνθρωπο που φαντάστηκε απίστευτα πράγματα, κάτι σα να λέμε Ιούλιος Βερν version 2: ιπτάμενα οχήματα, stream-lined παραγωγική υπο-κοινωνία, high-class μέσα στη χλιδή και την ηθική παρακμή, και φυσικά.......ρομπότ. ΤΟΤΕ. Ξαναλέω: σχεδόν 1 αιώνα πριν.
Κάτι παπαροταινιούλες σαν το Arrival, Annihilation, Blade Runner 2049 κλπ μοιάζουν παιδικές μπούρδες μπροστά του, αν "ζυγίσουμε" πότε γυρίστηκαν αυτές (και με πολύ πιο σύγχρονα μέσα) και πότε το Μετρόπολις. Δεν χωρεί ουδεμία αμφισβήτηση επί τούτου.
Ο Λανγκ δεν φαντάστηκε μόνος του το όλο κόνσεπτ.. όταν γύρισε το μετρόπολις ήταν παντρεμένος με την thea von harbou (η συγγραφέας του βιβλίου μετροπολις) όπου βασικά οπτικοποίησε το εξαιρετικό βιβλίο της γυναίκας του.
Την εποχή εκείνη ήταν και στα φόρτε του ο γερμανικός εξπρεσιονισμός που βάζοντας και κάποια art nouveau στοιχεία κατέληξε σε αυτό που έχουμε δει.
Οντως, πολύ πολύ μπροστά με κινηματογραφική εικόνα που ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να μπερδέψεις με οτιδήποτε άλλο.
Πάρα πολύ ωραία! Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.
Δεν αντιλέγω για τον γερμανικό εξπρεσιονισμό της εποχής.
Αυτό που εμένα συναρπάζει είναι το γεγονός των........90 ετών πριν. Είναι ασύλληπτο αυτό το δημιούργημα.
Εχτές είδα το Avengers Infinity War.
Εντάξει......ΑΨΟΓΟ.
Μόνο που.........δεν απευθύνεται σε όσους δεν έχουν ασχοληθεί με τα κόμικ. Και μάλιστα σχετικά εκτενώς.
Όσοι έχουν ασχοληθεί θα το απολαύσουν.
Όσοι όμως δεν έχουν ασχοληθεί (οι περισσότεροι δηλαδή) θα το βρουν βαρετό έως......απαράδεκτο ιδιαίτερα για το τέλος του.
Αντιθέτως όσοι ξέρουν περί Infinity Stones, τις δυνάμεις / δυνατότητες του (της πλέον) Captain Marvel, τότε θα χαρακτηρίσουν το τέλος πάρα πολύ λογικό.
Μου φαίνεται ότι οι ταινίες της Marvel όσο περνάει ο καιρός δεν γίνεται να εκτιμηθούν από όσους δεν είναι comics-fanatics γιατί πολύ απλά οι ιστορίες βασίζονται αρκετά στο lore των περιοδικών.
ΟΚ, οι αρχικές ταινίες / origins των Captain America, Iron Man, Hulk, άντε πες και Avengers μπορούσαν να γίνουν κατανοητές από τον απλό κόσμο. Μετά από αυτές όμως, η γνώση πληροφοριών / πείρα είναι απαραίτητη για να ερμηνευτούν τα τεκταινόμενα επί της οθόνης.
Λευτέρη, διαφωνώ. Αν έχεις δει τις προηγούμενες ταινίες (ή έστω έναν μεγάλο αριθμό) μπορείς να κατανοήσεις τι βλέπεις στην οθόνη, η ταινία δεν αφήνει κάποιο σημαντικό ερώτημα ανοιχτό για την ίδια την ταινία, και αν δεις απόψεις του κόσμου στο ίντερνετ, μιλάνε για εναλλακτικές επιλογές που θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά αυτό γίνεται στα πλαίσια της ίδιας της ταινίας, σαν να μιλούσαμε για plot hole ας πούμε (όχι ακριβώς έτσι, αλλά παρόμοια). Και μην νομίζεις ότι έχω διαβάσει πολύ Marvel, πιο πολύ Spider-Man και μετά κάποιες ιστορίες διάσπαρτες από άλλους ήρωες.Quote:
Originally Posted by Lefteris_X