Printable View
Τώρα το σκέφτηκα: υπάρχει η περίπτωση αν περάσει πολύς καιρός η οικογένεια να έχει πουλήσει/χάσει/πετάξει/αποθηκεύσει τους υπολογιστές του Παναγιώτη με αποτέλεσμα να μην έχουμε πρόσβαση σε κωδικούς. (νταξ, αν έχει τους κωδικούς στον Mac και έχει κιόλας κωδικούς για να ανάψεις τον Mac, πολύ απλά το ξεχνάμε ΕΝΤΕΛΩΣ. Δεν υπάρχει καμία παράκαμψη για να μπεις στο Mac OS)
Tο κάτωθι μήνυμα το ανέβασε η γυναίκα του Παναγιώτη, Ρένα.
Ανακοίνωση προς τα μέλη της κοινότητας
Με βαθιά συγκίνηση θα ήθελα να σας ενημερώσω πως ο Slay, ιδρυτής και ψυχή αυτής της σελίδας, δεν είναι πια μαζί μας.
Η απώλειά του είναι μεγάλη, όμως η παρακαταθήκη που άφησε μέσα από αυτό το έργο, την αγάπη του για το PlayStation, τα παιχνίδια και τη ζεστή κοινότητα που όλοι μαζί δημιουργήσατε με αγάπη, σκέψεις, κουβέντες και ατελείωτες ώρες παιχνιδιού , θα συνεχίσει να μας εμπνέει.
Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι η σελίδα δεν πρόκειται να κλείσει.
Αντίθετα, σκοπεύουμε να τη συνεχίσουμε και να την αναβαθμίσουμε, με τη βοήθειά σας και τη στήριξη όλων όσων συμμετέχουν ήδη ως διαχειριστές και moderators.
Μαζί, με σεβασμό στη μνήμη του, θα κρατήσουμε ζωντανό αυτό που δημιούργησε με τόσο πάθος και αφοσίωση.
Σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη, την παρουσία και την αγάπη σας.
Είμαι σίγουρη ότι, όπως κι εκείνος, θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη,
Ρένα
Συγκινητικο το λιγοτερο μπορω να πω.
Επειδη δεν ειμαι διαιτερα φαν των social media και δεν ειχα ασχοληθει να κανω επαφη μεσω facebook με τον Παναγιωτη μπορει να μου πει καποιος εαν το προφιλ του ειναι ανοικτο ωστε να μπορεσω να απαντησω καπως σε αυτο? Και πως μπορω να το βρω γιατι δεν το εχω...
Ανακοίνωση προς τα μέλη της κοινότητας
Με βαθιά συγκίνηση θα ήθελα να σας ενημερώσω πως ο Slay, ιδρυτής και ψυχή αυτής της σελίδας, δεν είναι πια μαζί μας.
Η απώλειά του είναι μεγάλη, όμως η παρακαταθήκη που άφησε μέσα από αυτό το έργο, την αγάπη του για το PlayStation, τα παιχνίδια και τη ζεστή κοινότητα που όλοι μαζί δημιουργήσατε με αγάπη, σκέψεις, κουβέντες και ατελείωτες ώρες παιχνιδιού , θα συνεχίσει να μας εμπνέει.
Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι η σελίδα δεν πρόκειται να κλείσει.
Αντίθετα, σκοπεύουμε να τη συνεχίσουμε και να την αναβαθμίσουμε, με τη βοήθειά σας και τη στήριξη όλων όσων συμμετέχουν ήδη ως διαχειριστές και moderators.
Μαζί, με σεβασμό στη μνήμη του, θα κρατήσουμε ζωντανό αυτό που δημιούργησε με τόσο πάθος και αφοσίωση.
Σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη, την παρουσία και την αγάπη σας.
Είμαι σίγουρη ότι, όπως κι εκείνος, θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.
Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη,
Ρένα
Τα θερμα μου (μας) συλληπητηρια και απο εδω μιας και απαντησα και στην εν λογω σελιδα του facebook.
Τα λογια ειναι πραγματικα λιγα για να περγραψουν την απωλεια. Οπως εγραψα και στο facebook εγω εδω μεσα βρηκα εναν τοπο να μοιραστω το παθος μου με αλλους ανθρωπους. Να γινουμε φιλοι. Να γελασουμε. Να μαλωσουμε. Να τα βρουμε. Να παμε ταξιδια. Αυτο ισχυει για τοσα πολλα παιδια εδω μεσα. Εχουν περασει τοσα χρονια και ο τοπος αυτος για πολλους απο εμας σταματησε να ειναι απλα ενα μερος για να μιλησουμε για βιντεοπαιχνιδια. Εχουμε βγαλει τα σωψυχα μας εδω περα πολλοι απο εμας, εγω τουλαχιστον εχω γραψει πραγματα που δεν εχω καν πει σε οικειους μου ανθρωπους.
Χωρις τον Παναγιωτη δεν θα υπηρχε ολο αυτο. Και ειναι τοσο σημαντικο γιατι νομιζω οτι βελτιωσε την καθημερινοτητα πολλων ανθρωπων αυτη η κοινοτητα τοσα χρονια τωρα.
Ευχομαι και παλι μονο χαρες και υγεια απο εδω και μπρος και να ζησετε ομορφα να τον θυμαστε.
Σας ευχαριστουμε θερμα για το μηνυμα και οτι χρειαστει απο μεριας μας για να βοηθησουμε μην διστασετε.
Με εκτιμηση,
Δημητρης.
Γνώρισα τον Παναγιώτη πριν 500 χρόνια (κάπου στο 1999-2000), πολύ πριν την κοινότητα του PlayStation, μέσω μιας άλλης ψηφιακής αγάπης: την Amiga.
Μετά από χρόνια (2008) έμαθα ότι δημιούργησε τη κοινότητα του PlayStation και απευθείας συμμετείχα.
Όπως είπε και ο Vakyre/Δημήτρης η κοινότητα ξεπέρασε, έσπασε-διέλυσε το φράγμα των videogames κι έγινε μια απολύτως ανθρώπινη επαφή.
Ιδιαίτερα σε προσωπικό τόνο, πάλι όπως ανέφερε ο Δημήτρης, έχω μοιραστεί πολλές πληροφορίες που δεν ξέρουν καν συγγενείς εξ αίματος.
Φόβους, άγχη, ακόμα και δάκρυα λόγω πολύ κακών καταστάσεων υγείας.
Έχει υπάρξει στήριξη σε ανθρώπινο επίπεδο.
Τόσα χρόνια εδώ μέσα (προσωπικά από τον Χειμώνα-Άνοιξη 2008, άλλα παιδιά από το 2007) μέχρι σήμερα είναι πολύ καιρός. Σχεδόν 20 χρόνια.
Ήμασταν νέοι.......και πλέον δεν είμαστε. Τον ερχόμενο Νοέμβριο για παράδειγμα, θα γίνω 50 ετών. Όταν μπήκα εδώ μέσα ήμουν 32 ετών.
Σε τόσα χρόνια χάσαμε αγαπημένα άτομα στις οικογένειές μας.
Κάποιοι δημιουργήσαμε οικογένειες.
Άλλοι είχαν μωράκια τα παιδιά τους και τώρα είναι ολόκληροι άντρες και ολόκληρες γυναίκες.
Μερικοί ήταν φοιτητές ή ακόμα στο σχολείο και τώρα έχουν πλήρη επαγγελματική ζωή.
Ακόμα και η Ελλάδα ήταν διαφορετική το 2007-2008.......ζήσαμε όλοι μαζί πτώχευση, πολλαπλές κυβερνήσεις, μνημόνια, κλείσιμο τραπεζών, ζήσαμε lockdown λόγω του corona virus.
Και τι δεν ζήσαμε.
Σχεδόν 20 χρόνια δεν είναι λίγα.
Είναι το 1/4 μιας ζωής.
Και μάλιστα στα πιο σημαντικά χρόνια της ζωής ενός ατόμου: για άλλους από το σχολείο έως τα 30-κάτι τους, για άλλους από τα 20-κάτι τους έως τα 40 τους, για άλλους από εργένηδες νεαροί έως πλέον πατεράδες!
Η κοινότητα, δεν είναι μια απλή gaming-PlayStation κοινότητα.
Είναι ένα σύνολο ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει, ωριμάσει, νιώσει συναισθήματα μεταξύ τους, έχουν αλληλοϋποστηριχτεί, έχουν γελάσει, έχουν έχουν έχουν έχουν....αμέτρητη η λίστα περιγραφής.
ΤΙΠΟΤΑ από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατό, τίποτα δεν θα είχε γίνει, τίποτα δεν θα είχαμε ζήσει αν δεν υπήρχε ο Παναγιώτης / κατά το ψηφιακότερο: Slay.
Είναι πτωχές οι λέξεις όταν προσπαθώ να διατυπώσω ότι "χωρίς τον Παναγιώτη τίποτα δεν θα είχαμε ζήσει".
Οφείλουμε στον Παναγιώτη ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας, ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρώπινης επαφής μας, ένα τεράστιο κομμάτι της ψηφιακής μας ψυχαγωγίας.
Σε ευχαριστούμε για όλα Παναγιώτη.
Σε ευχαριστούμε και λυπούμαστε βαθιά, βαθύτατα για την ατυχία που σε "κέρασε" η ζωή.
Λυπούμαστε βαθιά για την οικογένειά σου, για την σύζυγο και την κόρη σας που χάνει τον μπαμπά της σε τόσο μικρή ηλικία.
Ευχόμαστε από την καρδιά μας στην Ρένα και το παιδί σας "παλέψτε την ζωή δυνατά, επίμονα, με πάθος και όρεξη, και να σκέπτεστε ότι ο Παναγιώτης εδώ είναι. Ανάμεσά σας. Και σε βλέπει και σας ακούει. Και σιωπηρά πάντα θα σας βοηθά, θα είναι δίπλα σας. Θα σας δίνει πάντα δύναμη".
Ειλικρινά, βαθιά συλλυπητήρια, εύχομαι αστείρευτη δύναμη, όρεξη για ζωή και άπειρα αποθέματα ενέργειας για το μέλλον.
Παναγιώτη δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
ΠΟΤΕ!
Ρένα
Εύχομαι κουράγιο, δύναμη για σένα και την μικρούλα σας.
Εγώ δεν είχα τη χαρά και την τιμή να έχω προσωπική σχέση με τον Παναγιώτη, αλλά καταλαβαίνω απόλυτα την αξία αυτού που άφησε πίσω.
Επίσης έχοντας κι εγώ μια κόρη που μου έχει τρελή αδυναμία, μπορώ να πω ότι μου κόβονται τα πόδια όταν βλέπω αυτή τη κατάσταση από τα μάτια της.
Προσωπικά τον ευχαριστώ που μου προσέφερε μία διέξοδο από την σκληρή καθημερινότητα, ένα μέρος για να μπορώ να γελάω, να κράζω, να ενημερώνομαι.
Ζωή σε λόγου σας.
Πραγματικά έχω συγκινηθεί τόσο πολύ και δεν έχω λόγια...
Ήμουν εδώ από την αρχή του φόρουμ. Με τον Παναγιώτη μοιραστήκαμε το ίδιο πάθος για το gaming και για το PlayStation. Οι ώρες δουλειάς που είχα ρίξει τότε, οι συμφωνίες που προσπαθούσα να κλείσω με καταστήματα για εκπτώσεις για τα μέλη του φόρουμ. Τα reviews copies που προσπαθούσα να πάρω από τις εταιρίες. Υλικό, hardware κτλ που αγόρασα για να ανεβάζω how to οδηγούς. Ώρες για modding στο forum, photoshop για logos, να κάτσω να γράψω reviews και αφιερώματα... Ώρες αμέτρητες πάνω στο PC για να στήσω το πρώτο μας portal με joomla. Όλα αυτά και άλλα πολλά που έχω κάνει για το forum στην ηλικία 22 χρονών μέχρι και τα 30-35.
Σήμερα στα 41 μου, όλες αυτές οι ώρες που ξόδεψα σαφώς δεν πήγαν χαμένες. Χάρης τον Παναγιώτη που μου έδωσε την ευκαιρία να δουλέψω επάνω στο forum ως super moderator και στο portal ως admin, σε βάση δεδομένων, php, sql κτλ. Σήμερα, χωρίς κανένα πτυχίο στα χέρια μου, εργάζομαι σε μεγάλη εταιρία πληροφορικής στον κλάδο της υγείας. Στήνω ολόκληρα νοσοκομεία, βάσεις δεδομένων, εφαρμογές, δίκτυα κτλ.
Αν δεν ήταν ο Παναγιώτης ίσως να μην είχα το ίδιο μέλλον που έχω τώρα.
Τον ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου.
Δεν με εμπιστευόταν στην αρχή είναι η αλήθεια. Πέρασε πολύ καιρός για να εμπιστευτεί και να μου δώσει δικαιώματα για όλα αυτά εδώ μέσα.
Εύχομαι στην οικογένεια σας όλα τα καλά του κόσμου. Να ζήσετε να τον θυμόσαστε.
Τι θυμήθηκα τώρα κοιτάζοντας τα smilies του forum? οτι ειχε δωσει σε ενα το ονομα μου lol
Α ρε Πανο.....