δεν μπορω να νιωθω οτι θα καταντησει Φωσκολικο το ολο σκηνικο και καπου αρχιζει και με κουραζει η προβλεψιμοτητα με την οποια κινειται η σειρα σκηνοθετικα.
Τσοπα -> κλασσικη σκηνη/μονολογος καταθλιψης και καταστροφολογιας -> τσοπα -> enter προβλεψιμο γεγονος -> τσοπα -> enter απροβλεπτος θανατος -> τσοπα. Λιγη σκηνοθετικη ποικιλια δεν εβλαψε κανεναν.
Ε καπου θα το βαρεθω αν καταλαβω οτι ακομα ειμαστε στο τευχος 20 και εχουμε αλλα 80 για πχ τευχη με το ιδιο σκηνικο.

