Printable View
Δεν έχω εμπειρία απο ζωάκια,αλλα αλήθεια τώρα? Δηλαδή είπε η γάτα, α ξέρω τον Vic, ειναι καλός και θα τα φροντίσει? Δεν παίζει απλά να τα εγκατέλειψε γιατί έτσι κάνουν κάποια ζώα στη φύση?Quote:
Originally Posted by criter
Χωρίς ίχνος ειρωνίας, απλά μου φαίνεται περίεργο να λες οτι μια αδέσποτη γάτα του τα εμπιστεύτηκε.
Οι γατες και ειδικα οι αδεσποτες, οταν πανε σε καποιο ξενο σπιτι να φανε, πηγαινουν επειδη υπαρχει λογος, ξερουν οτι υπαρχει τροφη εκει και επειδη προφανως δεν τις ταιζει κανενας αλλος. Εκει ξεκιναει η εμπιστοσυνη. Οι γατες οταν εχουν γεννησει, επειδη εχουν το ενστικτο της μητροτητας θελουν οποσδηποτε να προστατεψουν τα μικρα τους. Ειναι πολυ δυσκολο να ορισεις που θα γεννησει και που θα μεγαλωσει τα γατακια της μια γατα. Ακομα και να της ετοιμασεις ενα καταλληλο και ασφαλες μερος για να γεννησει, η γατα θα παει αλλου ακομα και στις πιο απιθανες κρυψωνες, για να ξερει μονο αυτη που ειναι και ετσι να νιωθει ασφαλεια.Quote:
Originally Posted by FotisGRC
Το οτι τα εγκατελειψε, το κανει επειδη μεγαλωνουν και δεν μπορει να τα θρεψει αλλο η ιδια και επειδη η ιδια η γατα μπορει να μην τρωει καλα και να δυσκολευετε Το οτι τα αφησε στην αυλη του Vicarious και οχι στο παραδιπλα σπιτι που μπορει να εχει σκυλο, το ξερει η γατα, δεν τα αφηνει τυχαια και εξακολουθει να ενδιαφερεται για αυτα, μην νομιζεις, δηλαδη αν τα ακουσει να κλαινε θα ερθει τρεχοντας να τα ηρεμησει, απο την φυση της. Υπαρχουν και περιπτωσεις που τα εγκαταλειπουν ακομα και οταν ειναι πολυ μωρα, συνηθως συμβαινει με γατες οι οποιες δεν εχουν ξαναγεννησει και ειναι σχετικα νεαρες, δεν εχουν εμπειρια. Υπαρχουν και ακρεες περιπτωσεις που τα τρωνε κιολας, ή καταλαβαινουν αν καποιο ειναι αρρωστο και το απομακρυνουν απο τα υπολοιπα. Αυτο πιστευω παντως και το εχω καταλαβει απο τις δικες μου γατες και την συμπεριφορα τους, πως αν δεν εμπιστευετε καποιον η γατα δεν υπαρχει περιπτωση να αφησει τα μικρα της καπου ετσι απλα επειδη βρεθηκε εκει.
Αν και ειναι πολυ δυσκολο να τα ταιζεις με πιπιλα, μην ανυσυχεις δεν ειναι πολυ μικρα, θρεφταρια τα βλεπω εγω απο τις φωτογραφιες. Βαλτους λιγο γαλατακι σε ενα μπολακι και βαλε τους και λιγη ξηρα τροφη για γατακια σε ενα αλλο και λιγο νερο και σε μια βδομαδα το πολυ θα τρωνε μονα τους.Quote:
Originally Posted by Vicarious
Ευχαριστώ για την επεξήγηση criter! Βγάζουν ένα νόημα αυτά που γράφεις.. Δεν πήγαινε το μυαλό μου οτι μπορεί να σκεφτούν έτσι οι γάτες..
Τοσο μωρό ηταν ο Λαζαρος όταν τον πήρα Σαββατο του Λαζαρου 2004 απο ενα κοτετσι. Ηταν μεσα στη τσιμπλα τα ματακια του. Τοσο μικρα πρεπει να τους πλενεις τα ματακια με χλιαρο νερο και βαμβακι δεν ξερουν να πλενονται. Και εγω ειχα αγοράσει γαλα για μωρα γατια απο το σουπερ μαρκετ γιατι το γαλα που πινουμε τα πειραζει. και ειχα παρει ενα απο τα μικρα μπιμπερο για νεογεννητα που εχει πολυ μικρη τρυπα για να μην πνιγει και τον ταιζα ετσι.
Επισης θελουν πολυ ζεστη. Ο λαζαρακος ήταν τυχερος που γεννηθηκε "αργα" οποτε επιασαν και οι ζεστες αλλα για κανα διμηνο κυριολεκτικα ζουσε στον σβερκο μου οσο ημουν σπιτι. Εγω επαιζα και αυτος κοιμοταν σαν κασκολ (για αυτο τον φωναζουμε και scarfy).
Επισης αν και η συζητηση ηταν πριν απο κανα εξαμηνο... παιδια η στειρωση ειναι απαραιτητη. Και την Αριαδνη μου που εζησε 17 χρονια και πεθανε απο καρκινο και τις 3 φατσες που εχω τωρα τους στειρωσα. Πριν απο την Αριαδνη ειχαμε ενα αρσενικο γατι που δεν το ειχαμε στειρωσει. Τον Φεβρουαριο που ηταν γυρω στους 10 μηνες επερνε φορα και βαρουσε το κεφαλι του στην πορτα και εκλαιγε. Επειδη ειχαμε ενα εξοχικο τον πηγαιναμε απο μωρο καθε ΣΚ. Ε εκεινο τον Φεβρουαριο τον πηγαμε μια Παρασκευη στο εξοχικο και το γατι δεν ξαναγυρισε ποτε. ουτε ξερω τι εγινε. το ψαχναμε ολη τη κυριακη που ηταν να φυγουμε... βαλαμε τους γειτονες στο χωριο να τον ψαχνουν μεσα στην εβδομαδα και να εχουν υποψην τους να τον κρατησουν αν τον βρουν. Το γατι ηταν μεγαλωμενο σε σπιτι και πολυ φιλικο με ολους οποτε θα πηγαινε σε ανθρωπο να φαει. Τον ψαχναμε τα επομενα ΣΚ.. τιποτα.
Δεν τον ξαναειδα παιδια. και φοβαμε οτι επειδη ηταν απο σπιτι θα τον σκοτωσε καποιο αυτοκινητο.
Το ξερω οτι δεν ειναι και το πιο ευχαριστο πραγμα η στειρωση αλλα το να βλεπω πατημενα ζωακια απο αυτοκινητα ή ζωακια να υποφερουν απο την πεινα ειναι απο τα λιγα πραγματα που με κανουν να βαζω τα κλαματα.
Για γατσονια που εχω πειρα γυρω στους 6-7 μηνες ειναι το καλυτερο. Και επειδη τα αγαπω σαν παιδια μου φροντισα να γινει η στειρωση Παρασκευη και τα πηρα σπιτι αμεσως μετα. Δεν ηθελα να ξυπνησουν σε ενα αγνωστο χωρο και να πονανε μονα τους. Αλλα υπαρχουν πολλοι που τα κρατουν για μια δυο μερες μεχρι να συνελθουν και στα δινουν μετα. Εγω απλα δεν ηθελα αν και μου προταθηκε και δεν ειχε σχεση με το οικονομικο σκελος.
Απο την ναρκωση οταν ξυπνησουν θα κανουν εμετο (και την ωρα που τα ναρκωνουν κανουν εμετο και κλαινε. ημουν μεσα και τους χαιδευα οταν τους εκαναν την ναρκωση γιατι ειπαμε.. παιδια μου ειναι).
και οταν ανοιγουν τα ματια θα ειναι ζαβλακωμενα. και προσπαθουν να σηκωθουν γιατι δεν ξερουν τι τους συμβαινει. Μετα την εγχειρηση θελουν πολυ ζεστη (εγω τα ειχα διπλα στο καλοριφερ γιατι ηταν Νοεμβριος οταν τους στειρωσα) και με πολλες κουβερτουλες. Στα θηλυκα ειναι πιο δυσκολο τα αρσενικα το επομενο πρωι τρεχουν. Τα θηλυκα πονανε περισσοτερο γιατι ειναι κανονικη εγχειρηση οποτε θελουν μερικες μερες. Αλλα με λιγη φροντιδα σε 3 μερες το αργοτερο εχουν ξαναγινει τρελογατσονια που τρεχουν και κανουν τον διαολο στα τεσσερα :yes:
Εν ωρα μαλακινσης....
Attachment 6999
Attachment 7000
Attachment 7001
και μια σοβαρος...
Attachment 7002
Απαρτια τα πιτσιρικια
Attachment 7029
Η γάτα μας στο εξοχικό γέννησε ξανά (είναι η άσπρη στην πρώτη φωτογραφία αριστερά)! Εν τω μεταξύ, νομίζω πως δεν έχω βάλει φωτογραφίες από τα δύο γατιά από την προηγούμενη γέννα, που τώρα είναι περίπου 11 μηνών, οπότε βάζω τώρα. Ο ένας γάτος είναι κατάλευκος με μπλε μάτια και ο άλλος καφέ/λευκός, με διαφορετικούς χαρακτήρες και τα δύο. Ο άσπρος χαδιάρης και ο άλλος φοβιτσιάρης, μέχρι τα 3 μέτρα πλησίαζε. Τώρα το Σ/Κ που ήμουν, ερχόταν και αυτός δίπλα μας, άλλαξε τελείως και ευτυχώς δηλαδή, ήταν κρίμα για τον ίδιο να έτρεχε στο χωράφι επειδή απλώς περνούσες από κοντά του.
Την Κυριακή που έκανα δουλειές, πήγα να αφήσω την τσουγκράνα (δεν τα έξυνα, όντως έκανα δουλειές :P ) στη θέση της και βλέπω τη γάτα είχε κρυφτεί ανάμεσα σε κάτι τσουβάλια με κάρβουνα. Κοιτάω δίπλα της, να τα παιδάκια! Οπότε τώρα πρέπει να ξαναπάω το άλλο Σ/Κ, γιατί πρέπει να τρώει καλά τώρα αυτή. Αναγκάστηκα να κάνω και πατέντα με χειροποίητη αυτόματη ταϊστρα, αλλά θα θέλει και γάλα η κακομοίρα. Τρία έκανε, ένα μαύρο και δύο άσπρα, έβγαλα φωτογραφία τα δύο.
Όμορφα, ρε συ, και ωραίες φωτογραφιες!!!!!!!!
Ένα ζευγάρι γυαλιά για τον φίλο μας.
Η ψιψίνα μου αραχτή! [emoji2]
http://images.tapatalk-cdn.com/15/08...2e90888e27.jpg
http://images.tapatalk-cdn.com/15/08...7be2af8843.jpg
Sent from my Note 3 N9005
Πολύ όμορφη είναι!!!!!
Ευχαριστούμε! Και πολύ ήρεμη ευτυχώς! Την είχα βρει, ενώ ήταν πολύ μικρούλα στον δρόμο!Quote:
Originally Posted by Dragonpaul
Sent from my Note 3 N9005
Μου αρεσουν τετοια γατακια που εχουν ουτε λιγο τριχα ουτε πολυ. Οσο πρεπει. Θελω να ειναι λιγο fluffy.. Χεχε. Ξερουμε καμια τετοια ρατσα; Τωρα αν θα ειναι παιχνιδιαρα και ηρεμη θα δειξει :P
Attachment 7464
Λίλα με Λ όπως Λατρεία!
Χαχαχα φοβερή! Από τη ζέστη να φανταστώ έβγαλε γλωσίτσα ή σε κοροϊδεύει;; [emoji12]Quote:
Originally Posted by Desmond
Sent from my Note 3 N9005
http://i61.tinypic.com/3edtj.jpg
Spoiler!
Κοντευω να κλεισω σχεδον 2 χρονια συγκατοικησης με γατι. Καθως ημουν ανθρωπος που μεχρι τωρα παντα ειχα στο σπιτι σκυλους (εκτος απο 4 χρονια αφοτου πεθανε ο τελευταιος μου απο γηρατεια, οπου ειχα μεινει χωρις κατοικιδιο εγω προσωπικα) , ειμαι υπερβολικα εντυπωσιασμενος απο το ποσο αλλαξε η γνωμη μου για τις γατες.
Θα ελεγα οτι αλλαξε σε τετοιον βαθμο που εαν τωρα με ρωταγαν τι κατοικιδιο θες γατα ή σκυλο, θα ελεγα γατα χωρις δευτερη σκεψη.
Η γατα εχει καταφερει να κερδισει τον σεβασμο μου πολυ περισσοτερο απο οτι ο σκυλος. Ειναι ενα πλασμα κατα την γνωμη μου παντα, πολυ πιο περηφανο, ανεξαρτητο και με περισσια αυτοεκτιμηση σε σχεση με τον σκυλο. Η γατα δειχνει να εχει -και δικαιως- σε μεγαλυτερη υποληψη την αξιοπρεπεια της απο οτι ο σκυλος εχει αντιστοιχα τον εαυτο του. Η γατα δεν σε εχει αναγκη διοτι ξερει οτι δεν χρειαζεται τιποτα απο εσενα σε αντιθεση με τον σκυλο που σε εχει κυριολεκτικα αναγκη για την επιβιωση του. Η γατα ειναι προγραμματισμενη απο την φυση να προσεχει απο μονη της την υγιεινη της και τον χωρο στον οποιο ζει και φυσικα ειναι ικανη να βρει μονη της την τροφη της καθως ειναι σχεδιασμενη για να κυνηγαει.
Η ολη κατασκευη της γατας με εχει συναρπασει. Ειναι ενα υπεροχο πλασμα, απο την μικροτερη μεχρι την μεγαλυτερη διατηρουν τα ιδια ενστικτα επιβιωσης και συμπεριφορας. Τις βρισκω ακαταμαχητες, εχουν ολα τα συστατικα που τις κανει τοσο αποτελεσματικες στην φυση. Ειναι γρηγορες, ευλυγιστες, με εξαιρετικα αντανακλαστικα, νυχτερινη οραση, εξαιρετικη ακοη, ειναι αθορυβες και διαθετουν γαμψα κοφτερα νυχια κατα βουληση, ειναι αλτικες, ακροβατες, σκαρφαλωνουν σχεδον παντου, εχουν αισθητηρες που μπορουν να αντιληφθουν ακομη και τις μικροαλλαγες στον αερα (γεγονος που κανει σχεδον αδυνατο να τις αιφνιδιασεις) και μπορουν να επιβιωσουν απο την ερημο στους 50+ βαθμους μεχρι και τους -30 σε ορεινες πειροχες. Ειναι αποτυπωμενο στο DNA τους το κυνηγι. Καθε φορα που παιζω με την γατα μου και κυνηγαει το λεηζερ ή αλλα αντικειμενα ειναι λες και βλεπω National Geographic απο τον τροπο που προσεγγιζουν το παιχνιδι σαν κυνηγι.
Και αυτη η περιεργεια τους για το οτιδηποτε... την λατρευω απλα. Ολο και κατι καινουργιο θα δεις να κανει καθε μερα.
Η γατα δεν δεχεται εντολες απο εσενα διοτι πιστευει ακραδαντα οτι δεν σε χρειαζεται για να επιβιωσει, σε βλεπει σαν συγκατικο και οχι σαν αφεντη. Δεν διεκδικει αλλα αντιθετα απαιτει απο εσενα να σεβαστεις την φυση της αυτη. Αυτο δεν σημαινει οτι δεν θα σου προσφερει συντροφια ή δεν θα αναζητησει χαδι και παιχνιδι απο εσενα. Απλα θα το κανει οταν το θελει. Οπως εμεις οι ανθρωποι δεν εχουμε ορεξη ντε και καλα να μας κανουν χαδια χωρις να εχουμε ορεξη. Σε αυτο επεισερχεται αυτο που λεω οτι η ανεξαρτησια της γατας με συναρπαζει, γιατι της δινει μια πολυ ισχυροτερη προσωπικοτητα απο εναν σκυλο ο οποιος ειναι στο σηκω-κατσε αναλογα με τις προσταγες μου. Η επικοινωνια με μια γατα μπορει να μην ειναι τοσο αμεση οσο ειναι με εναν σκυλο, ομως θεωρω οτι με τον καιρο ειναι βαθυτερη και σε εντελως διαφορετικα επιπεδα. Κατι πιο εξωτικο ας πουμε.
Αυτο που με εντυπωσιαζει πιο πολυ απο ολα ομως, ειναι το γεγονος οτι η γατα, και τωρα μιλαω ειδικα για την οικοσιτη γατα, παρολο που βρισκεται σε αμεση επαφη με το ανθρωπινο περιβαλλον χιλιαδες χρονια, παρολαυτα εχει καταφερει και εχει παραμεινει αγνη και πιστη στην φυση της. Δεν εχει καταφερει ο ανθρωπος να την αλλαξει και να αλλοιωσει τα υπεροχα ενστικτα αυτα, τα οποια μοιραζεται με τα μεγαλα αδελφια της, το Λιονταρι, την Τιγρη, το Τζαγκουαρ, την Λεοπαρδαλη κλπ.
Δεν ειναι τυχαιο αλλωστε, το γεγονος οτι οι γατες, οπουδηποτε και αν βρισκονται, σε οποιοδηποτε οικοσυστημα, ειναι Apex Predators, στην κορυφη της τροφικης αλυσιδας. (εξαιρειται φυσικα ο ανθρωπος)
Ολο αυτο φυσικα αποτελει κυριως προσωπικη ωδη προς τις γατες, ενα πλασμα που πλεον βρισκω ακαταμαχητο και που με χαροποιει η αγνοτητα, η περιφανεια και η ανεξαρτησια που το διακατεχει. Ευχομαι να μην αλλαξει ποτε μα ποτε η συνταγη αυτη, οσο κι αν μπορει να το επιθυμουν ισως καποιοι ανθρωποι.
Πολυ ωραίο ποστ, Δημητρη! Δε με αφήνει για rep, αλλα με την πρώτη ευκαιρια, καθώς εχω μια αδυναμία στις γάτες, το τσίμπησες.
Welcome back (?)!
@Valkyre Μακάρι να με αφηνε να σου δώσω rep αλλα δεν με αφήνει...
Σε ολα οσα ειπες να προσθέσω ότι οι γάτες ΔΕΝ ειναι αναισθητες. και θα πω σε λίγο γιατι.
Τα παρακάτω δεν ηθελα να τα γράψω αλλα το γράφω για να γνωρίζετε ...ο μη γενοιτο να δείτε τα συμπτώματα...
Εχω παρατήσει τα πάντα και δεν εχω ορεξη για τιποτε γιατι 8/8 εχασα τον Πιπη μου. Μολις 11 ετών και 4 μηνών. Γαμημένος καρκίνος στο συκώτι πολύ επιθετικός και τελικο στάδιο.... και ακριβως επειδη οι γάτες ειναι predators δεν δείχνουν ποτε αδυναμία. ουτε που καταλάβαμε πως χάσαμε τον Πιπινακο μου. Πεμπτη βράδυ κυνηγούσε κάτι στο μπαλκόνι. Παρασκευη πρωί ειχε ανέβει πάνω στον πάγκο για ζαμπονάκι γιατι το μωράκι μου ήταν πρεζάκι στο ζαμπόν. Παρασκευή απογευμα μετα τη δουλεια που γυρισα δεν με περιμενε. οταν τον φωναξα βγηκε κατω απο το κρεβάτι αλλα ήταν εμφανως καταπονημένος. πηγε για νερακι και επινε σχεδον ενα ολοκληρο ποτήρι και μετα εκανε εμετο. και μετα αρχισε να νιαουριζει σαν να πονούσε και κατέρρευσε στην αμμο του....
κατευθειαν στο αττικο νοσοκομείο... εξετασεις να δούμε τι φταίει. ο αιματοκρίτης ηταν 16.3 με φυσιολογικα ορια στις γάτες 30 - 48... νομιζα οτι πάλι ειχε πρόβλημα με τις πετρες στα νεφρά αλλα αυτο θα ηταν το καλο σενάριο. ειδαν υγρα στην ακτινογραφία μεσα στη κοιλια του και νομιζαν οτι μαλλον ειχαμε ρηξη στην κυστη... και αυτο θα ηταν κακό... αλλα μακάρι να ήταν αυτο... τα υγρα ειχαν και αιμα... το συκώτι του ειχε αρχισει να κλέινει..
Πολύ υπουλο πράγμα ο καρκινος στο συκώτι. Δεν φαινεται.. Το μόνο συμπτωμα που θα μπορούσες να δεις ειναι εμετος αλλά γενικά οι γάτες μπορεί να κάνουν εμετο αν εχουν φαει τριχες και αλλο ενα ειναι η αδυναμία (δεν ειναι τόσο ζωηρές και δεν εχουν ορεξη).. Αλλα παντα ετρωγε με ορεξη και με 40 βαθμούς και κλιματιστικό να έχεις δεν εχεις πολύ ορεξη ... και επειδη το βράδυ κυνηγούσε δεν καταλαβα τιποτα. απο τη μια μέρα στην αλλη εχασα τον Πιπη μου. Του καναμε ευθανασια γιατι Σαββατο μεσημερι ειχε φτάσει αιματοκριτης στο 12 και επεφτε και αλλο... ουτε μεταγγιση ουτε θαυμα δεν τον εσωζε. Και οταν δεν ηταν με ηρεμιστικά πονούσε οπότε μόλις ναιούριζε ο γιατρός του εκανε μια ηρεμιστική ενεσούλα να μη αισθάνεται πόνο... δεν μπορούσα να το αφήσω ετσι το παιδι μου... Τελικά κοιμήθηκε και δεν υπεφερε. Ημουν μαζί του μεχρι το τέλος και τόσο ασχήμα εχω να αισθάνθω απο όταν πέθανε ο μπαμπας μου στα χέρια μου απο εμφραγμα μέχρι να ερθει το ασθενοφόρο..
Και εδώ ερχεται το γιατι γραφω αυτα που εγραψα. Εχω.. ειχα 3 γατσονια.. Οι αλλοι δυο τον ψάχνουν εδω και μια βδομάδα σε ολο το σπιτι. νιαουριζουν και τον φωνάζουν. ο Στεφανος ο θεοχοντρος που τον κλείδωνα στο δωμάτιο γιατι ειναι hoover να προλάβουν να φάνε οι αλλοι πρώτα, τώρα τρώει ισα για να ζεί. του αφηνεις φαγητό και δεν πάει να φάει. Ο Λαζαρος και αυτος εχει ψυχοπλακωθεί γιατι με τον Πιπη ηταν μαζί 11 χρόνια και παντα ΠΑΝΤΑ κοιμοντουσαν αγκαλια. εψαχνε ο Λαζαρος να βρει που ειναι ο Πιπης και πηγαινε και κοιμοταν ετσι ωστε να τον ακουμπάει.. Απο το περασμένο Σάββατο που χασαμε τον Πιπινακο μας ερχεται και κοιμάται ετσι ωστε να ακουμπάει εμένα. Εχουν πάθει και οι δύο κατάθλιψη και ξερουν οτι δεν θα ξαναδούν τον αδελφό τους και θρηνούν. Μην ακούσετε κανένα που λέει αναισθητες και σταρχιδιστες τις γάτες. Δεν υπάρχουν πιο ομορφα και αξιοπρεπή ζώα απο τις γάτες. Και η αγάπη που σου δειχνουν ειναι πραγματική και σαν ισος προς ίσο δεν υπάρχει η ανάγκη της εξάρτησης.
http://images.tapatalk-cdn.com/15/08...5f57d211d7.jpghttp://images.tapatalk-cdn.com/15/08...6612d39de7.jpghttp://images.tapatalk-cdn.com/15/08...b864775926.jpghttp://images.tapatalk-cdn.com/15/08...2ed5cd319f.jpghttp://images.tapatalk-cdn.com/15/08...84bc6d0ba0.jpghttp://images.tapatalk-cdn.com/15/08...b5cff60860.jpg και εγώ να πω την αλήθεια τις γάτες δεν τις είχα σε μεγάλη εκτίμηση, από το φόρουμ παρατήρησα πως άρεσαν σε πολλούς και κάπως έτσι είχα ιντριγκαριστει !! Μετά πήγα σε αυτό το σπίτι με 24 γάτες !!! Και όπως θα δείτε ήταν love at first sight!!
Sent from my Nexus 5 using Tapatalk