Δεν προταθηκε για οσκαρ ο Leto?? Εχω ακουσει τα καλυτερα θελω κι εγω να την δω...
Εννοει ο Νικον να ειχε προταθει για γυναικειο βραβειο, λολ.
Και γω το βρήκα πολύ καλό το Dallas Buyers Club, Μακόναχι και Λέτο (ως Ρεγιόν, με τα φουστανάκια του!) είναι καταπληκτικοί. Αλλά και σαν ταινία είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Σημερα ειδα το Nymphomaniac.
Δεν εχω δει πολυ Trier, ετσι ώστε να μπω σε συγκρίσεις, αλλα και να εκφράσω γνώμη για το αν, τελικα, μου αρεσει η δουλειά του ή οχι (το Dogville το λάτρεψα), αλλα θα πω δυο πραγματα για το συγκεκριμένο. Ωστόσο, θα ήθελα να δω και το δεύτερο μέρος για να εχω ολοκληρωμένη αποψη.
Καταρχην η ταινια δεν ειναι σε καμία περιπτωση πορνογραφικη, οπως διάβασα κάπου. Ο Trier σπάει ενα "κουκούλι" και παρουσιάζει αφειδως μια πραγματικότητα ενός ανθρώπου, δηλαδη της Τζο (η βασική χαρακτήρας). Μια ακομα πιο μοντέρνα σεξουαλικη απελευθερωση, που "σπαει" και στην οθονη πλεον τα, ήδη "σπασμένα", στεγανά που έχουμε στο μυαλο μας. Η ταινια ειναι σοβαρή, ταυτόχρονα εχει και χιούμορ (δε μπορει ΚΑΙ να μη γελάσει κανεις στην ασύλληπτη σκηνή της Ουμα Θερμαν), αλλα υπάρχουν και αναφορές στην τέχνη, τις επιστήμες, τη μουσική, κλπ κλπ.
Ο Τριερ παρουσιάζει μια γυναίκα -ή τις γυναίκες γενικότερα αν θέλετε- στην κορυφή της σεξουαλικού οικοδομήματος και αντιστρέφει με επιτυχία τους ρόλους, αφου, πλεον, η Τζο ειναι ο κυνηγός και ο κάθε άντρας (κυριολεκτικά όμως) το θήραμα. Εκείνη εχει τα ηνία και ελέγχει τα παντα.
Περιμενω ανυπόμονα να δω και το δεύτερο μέρος, αν και με βλεπω να πηγαίνω μόνος, επειδη η κοπελιά δεν άντεχε να τα βλέπει αυτα και μου δήλωσε οτι δεν πρόκειται να το δει.
Παρα πολυ καλη ταινια το D.B.C.
O McConaughey δινει ρεσιταλ για ακομη μια φορα , αλλα και ο leto δεν παει πισω (Αν δεν ξερεις οτι παιζει ο leto στην ταινια
παιζει και να μην καταλαβεις οτι ειναι αυτος.) ..Απλα αψογος !!
Το σεναριο , ειναι και true story , περναει παρα πολλα μυνηματα , oπως το ποσο διαφθαρμενο και στημενο ειναι ολο το συστημα , αλλα και πως το ποσο σκατ@ αντιμετωπιζονται απο την κοινωνια τα ατομα που εχουν σοβαρα προβληματα υγειας και γενικα οι ανθρωπινες ζωες.
Είδα και γω το Dallas Buyers Club.. Πραγματικά πολύ αξιόλογη ταινία. Απίστευτοι και οι δυο (McConaughey, Leto)..
Μ'αρέσει πολύ αυτή η στροφή του McConaughey... Με Killer Joe, Mud και D.B.C..
Θα ήθελα να δω Hugh Jackman και Robert Downey Jr. να μπαίνουν σε τέτοια μονοπάτια..
Οχι απαραιτήτως στο ίδιο στυλ αλλά να παραμερίσουν λίγο τα super hero movies και τις ανάλαφρες κομεντί ή κωμωδίες και να δοκιμάσουν και κάτι άλλο.
Οπως έκανε ο Jackman στο Prisoners και ήταν πολύ καλός..
polu wraio
http://www.youtube.com/watch?v=hM_zl2GIg44
- - - Updated - - -
polu wraio
http://www.youtube.com/watch?v=hM_zl2GIg44
^^ Eιναι οντως ωραια ταινια, αλλα οφειλω να ομολογησω απο καποιο σημειο και μετα αρχισε τις υπερβολες και σταματησα να την παιρνω τοσο στα σοβαρα.
Μην το ανοιξετε αν δεν την εχετε δει.
Spoiler!
για εμένα η ταινία ήταν και είναι εξαιρετική, καθώς την έβλεπα ως μια ταινία επιστημονικής-φαντασίας = αποδέχτηκα εξ αρχής την "βάση" της, ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι "ετών" (δεν λέω λόγω σπόιλερ), όπως και το ότι συναντήθηκε με τάδε άτομα/προσωπικότητες. Κοινώς, το τελευταίο στοιχείο το προσπέρασα με την μια και δεν κόλλησα / αναλώθηκα σε αυτό ώστε να με "χαλάσει", απεναντίας το αποδέχτηκα ως σταθερή/δομική βάση για το storytelling. Έχοντας λοιπόν δεχτεί τα προαναφερθέντα, απόλαυσα την ταινία καθώς από μικρός αναρωτιόμουν αν κάποιος είχε βιώσει αληθινά ένα εξωπραγματικό γεγονός και το συζητούσε με φίλους/γνωστούς/συμπολίτες του, κατά πόσο θα γινόταν πιστευτός. Για παράδειγμα, τι θα γινόταν αν είχατε βγάλει βόλτα το σκύλο σας στο κοντινό πάρκο το βράδυ και τσακ, βλέπατε έναν εξωγήινο να σας απευθύνει τον λόγο σε άπταιστα ελληνικά και κατόπιν να πιάνατε κουβέντα μαζί του: θα σας πίστευε κάποιος/κάποιοι αν το λέγατε; Και αν "ναι", τότε σε ποιο βαθμό; Ιδιαίτερα αν το περιεχόμενο της κουβέντας κλόνιζε σε σημείο διάλυσης διάφορες "παγιωμένες θέσεις" της κοινωνίας (επιστήμες, πίστη, κλπ);;;;;
ε, αυτή η ταινία μπορώ να πω ότι μου προσέφερε αρκετή διασκέδαση, καθώς δείχνει τρανά το πόσο ανθρωπο-κεντρική είναι η.....ανθρώπινη φιλοσοφία, πόσο "δυνατός" μπορεί να είναι ο ανθρώπινος νους άνευ προσκολλήσεων (ο βιολόγος) και ταυτόχρονα, πόσο "απαρχαιωμένης αντίληψης" λόγω ψυχικών αδυναμιών/αναγκών (πίστη) παραμένει.
βέβαια, μετά τα 2/3 της ταινίας που η εξέλιξη του στόρυ αρχίζει να εστιάζει σε πιο sentimental ύφος, ομολογώ πως βαρέθηκα σχετικά, εντούτοις μέχρι εκείνο το σημείο μπορώ να πως ότι διασκέδασα αρκετά με την συνεχή κατάρρευση γνωστών και ρητά αποδεκτών standards της ανθρωπότητας. Σε μερικούς διαλόγους κιόλας πέθανα στα γέλια, με την φαιδρότητα κάποιων "πιστεύω" που αρκετοί τα έχουν καταπιεί ως δογματικές και μη-διαπραγματεύσιμες αλήθειες.
για την εν λόγω ταινία έχω αναφερθεί πολλάκις στο φόρουμ, αρκετό καιρό πριν.
ειδα το land and freedom καταπληκτικη ταινια με σωστη κριτικη εναντια στον σταλινισμο.
sorry ma eida prwta thn elliniki parastash sto theatro!!den eixa idea oti ypirxe video tainia !!opote me mia syzitish pou eixa to thymithika again!!
Ridley Scott: "Science Fiction is Dead" --Not a Match for Reality
http://www.dailygalaxy.com/my_weblog...r-reality.html
Quote:
Scott believes, as we do at The Daily Galaxy, that although the flashy special effects of block-busters such as The Matrix, Independence Day and The War of the Worlds, may sell at the box office, that none can beat Stanley Kubrick’s haunting 1968 epic 2001: A Space Odyssey. The film is as fresh (and perhaps more relevant) today as the day it premiered.
Διαφωνω με τον Ridley και ας λατρευω την Οδυσσεια του Kubric.
Τα εφφε ειναι ενα μεσον. Το πως θα το χρησιμοποιησεις επαφιεται σε εσενα. Αν θες να κανεις κατι σαν το Phantom Menace πετωντας απο εκει και απο εδω εφφε για χαβαλε, τοτε ναι σκουπιδι sci fi θα φτιαξεις. Αν ομως χρησιμοποιεις τα εφφε για immersion και να συμπληρωσεις απλα την ταινια οπως κανουν πολλες ταινιες που προχειρα μου ερχονται τωρα, σαν το Moon, Gravity, ακομα και τα δικα του Alien, Blade Runner, τοτε οχι το genre ειναι μια χαρα και τα εφφε μονο καλο κανουν.
Its how you use the thing...
Αυτη ειναι αποψη μου τουλαχιστον.
για εμένα τα εφφέ είναι ένα εργαλείο. Κάποτε ήταν τα practical εφφέ για να δομήσουν/βοηθήσουν σκηνές να αποδοθούν όπως τις οραματίστηκε ο σκηνοθέτης, ενώ εδώ και 20 χρόνια περίπου τα εργαλεία είναι ψηφιακά. Δεν αλλάζει τίποτα όσο αφορά τον πυρήνα του filmmaking.
Όσοι έχουν αντίθετη άποψη, ας δουν το Metropolis του Φριτζ Λανγκ του 1920-κάτι..........ίσως τότε καταλάβουν ότι είτε πρακτικά είτε ψηφιακά εφφέ, λειτουργούν ΜΟΝΟ ως εργαλείο για μια αποδοτικότερη αφήγηση επί της οθόνης.
Τώρα, όταν τελειώνει η έμπνευση ή αν θέλετε καλύτερα, οι πλούσιες πηγές έμπνευσης, σε αυτό δεν ευθύνεται το science-fiction genre, παρά όσοι ασχολήθηκαν με αυτό, ενώ εμφανώς ΔΕΝ έπρεπε, διότι δεν μπορεί να συλλάβει το μυαλό τους τι εστί science και fiction, που είναι δύο ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικές έννοιες, όμορφα όμως "παντρεμένες" από έναν άρτιο κινηματογραφιστή, προς τέρψη των θεατών.
just my 2 cents.