^^ Ετσι....
Printable View
^^ Ετσι....
Αν υπήρχαν τα Χρυσά Βατόμουρα των Social Media, είναι βέβαιο ότι θα τα είχαμε σαρώσει. Όχι γιατί δεν είμαστε καλοί χρήστες των Social Media. Για την ακρίβεια, διαπρέπουμε. Αλλά γιατί ακόμα και σε αυτό το μέσο, εξαντλούμε την γραφικότητά μας ως λαός.
Ειμαστε αρνητικοί σε κάθε εξέλιξη
Πιο συντηρητικός πεθαίνεις με δυο λόγια. Φτιάχνουν καινούριο chat εκεί στο Silicon Valley; Ψάχνουμε αμέσως τρόπο να κρατήσουμε το παλιό. Μέχρι και group φτιάχνουμε για “όσους δεν γουστάρουν το νέο chat και θέλουν το παλιό (δουλεύει 100%)”. Αλλάζει κάτι στο layout της σελίδας; Το δαιμονοποιούμε κατευθείαν και το κράζουμε στα status μας. Αλήθεια, δεν έχω δει ούτε ένα status που να λέει “Αχ πόσο ωραίο είναι το καινούριο chat”. Αν το δούλευε Έλληνας το internet, θα μιλάγαμε ακόμα στο mIRC.
Ανεβάζουμε online το οπαδιλίκι μας
Με το που κάνει μια γκέλα ο Ολυμπιακός ή τελειώνει ένα ντέρμπι, γινόμαστε όλοι διευθυντές αθλητικών εφημερίδων και ψάχνουμε την καλύτερη εκείνη πρωτοσελιδάτη ατάκα που θα κάνει τους φίλους μας, που υποστηρίζουν αντίπαλη ομάδα, να λουφάξουν. Αλλά δεν είναι ανάγκη. Μετά από καθε ντέρμπι συμπεριφερόμαστε όπως στο σχολείο. Αν έχουμε ρίξει 3, σκάμε μύτη με φανέλα, φωνάζουμε και κάνουμε χαβαλέ. Αν πάλι τα έχουμε αρπάξει, κάνουμε 2-3 μέρες να εμφανιστούμε και το ρίχνουμε στην πλάκα.
Το παίζουμε γκόμενοι και γκόμενες
Δεν λέω, έχω ακούσει κι εγώ για πάρα πολλά ζευγάρια που έχουν γνωριστεί μέσω Facebook και είναι ιδιαιτέρως ευτυχισμένα. Τι είναι όμως αυτές οι γελοίες φωτογραφίες με το ζουμ στους κοιλιακούς, τα γυαλιά ηλίου και το ύφος “εντάξει μωρέ, εδώ πέρα, έχω όποια γκόμενα γουστάρω, έλα κι εσύ να τα πούμε”. Συνιστούμε λίγη ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση γιατί εκεί που το Facebook τελειώνει και αρχίζει η ζωή, ο κόσμος γελάει με κάτι τέτοια.
Ψωνιζόμαστε χωρίς φόβο και πάθος
Κάμπριο αυτοκίνητα, καινούρια φορέματα, καλογυαλισμένα παπούτσια και δίλιτρες Grey Goose μέσα σε σαμπανιέρες. Κάτι τέτοια βλέπουν οι Ευρωπαίοι και μας κράζουν και όχι άδικα. Το να περνάς καλά και να χαίρεσαι τα όσα λεφτά έχεις, είναι δικαίωμα (μη σου πω υποχρέωσή) σου. Το να διατυμπανίζεις όμως ότι αγόρασες το κανούριο μοντέλο της Mercedes για να πηγαίνεις βόλτες το Λιτσάκι, ειλικρινά είναι μια πληροφορία που πρέπει είτε να την κρατήσεις για την πάρτη σου, είτε να την κολλήσεις με post-it πάνω στην ταμπέλα “Είμαι ψώνιο και μ' αρέσει” που κουβαλάς στο κουτελό σου.
Αποθεώνουμε κάτι δεύτερα μοντέλα
Αυτό πάλι; Που έχει κάνει 3 και 4 προφίλ η κάθε μοντέλα που την μάθαμε μόνο μέσω Facebook ή από τις ειδήσεις του STAR; Ξέρεις, η ίδια που ανεβάζει σε album με τίτλο “press” τα δημοσιεύματα που γράφουν για εκείνη και φροντίζει να κρατάει ξαναμμένους τους online φίλους της με μερικές hot φωτογραφήσεις. Μέχρι και σε διαπραγμάτευση για αμοιβές και εμφανίσεις πουλάνε το χαρτί “έχω 20 χιλιάδες φίλους στο Facebook”. Το κακό δεν είναι να τις έχεις αυτές φίλες σου. Κακό είναι που τις πραγματικές Ελληνίδες μοντέλα, τραγουδίστριες κλπ τις πετυχαίνεις πια στην τέταρτη και την πέμπτη δεκάδα αναζητήσεων στο Google.
Κάνουμε τους πιο grande επικήδειους
Είμαστε ευαίσθητος λαός, δεν λέω. Αλλά το πρώτο μας μέλημα όταν πεθάνει κάποιος είναι να αφιερώσουμε ένα τραγούδι στη μνήμη του, να δηλώσουμε κι εμείς πόσο τον αγαπούσαμε (ακόμα κι αν η γνωριμία μας περιοριζόταν με εκείνον στην τηλεόραση και εμάς στον καναπέ του σαλονιού), αλλά και να δημιουργούμε group RIP στη μνήμη του. Λες και αυτός που θα χύσει τα περισσότερα δάκρυα, κερδίζει κάποιο βραβείο.
Δηλώνουμε περήφανοι για τα μεθύσια μας
Αλήθεια τώρα. Δεν είναι μαγκιά να έχει πάει 6 το πρωί και να γράφεις στο status σου “pwpw eimai liwmaaaaaaaaaaa”. Κι άλλοι είναι λιώμα. Κι άλλοι πέρασαν καλά. Απλά ο Έλληνας έχει μια ιδιότυπη επιθυμία να γνωστοποιήσει σε όλους πόσο καλά περάσε, πόσα ποτά ήπιε και τι τρελό hangover θα έχει αύριο το πρωί. Είναι ιδιαιτέρως θλιβερή η εικόνα ενός 35άρη του οποίου οι ανανεώσεις στο Facebook γίνονται αποκλειστικά και μόνο από το πρώτο τραπέζι του Ρέμου ή από τα Everest μετά από μια βραδιά στο Villa Mercedes.
Τρελαινόμαστε να ανεβάζουμε φωτογραφίες και βίντεο
Αφού όταν ζούμε κάτι ωραίο, πρώτα κοιτάμε να το ανεβάσουμε στο Facebook και μετά παρακολουθούμε τι συμβαίνει τριγύρω. Αναρωτιέμαι πόσο ευχαριστιέται κάποιος ένα κομμάτι σε μια συναυλία όταν έχει το χέρι του σταθερό για να βγάλει βίντεο να το ανεβάσει την άλλη μέρα. Και φυσικά αυτές οι φωτογραφίες και τα βίντεο είναι όσο πιο προκλητικά γίνεται για να φανούμε όσο πιο μάγκες, τυχεροί και γαμάτοι γίνεται.
Κάνουμε φίλους απλά για να τσεκάρουμε
Είτε γιατί είναι γνωστοί γνωστών εκείνης της γκόμενας που μας αρέσει, είτε γιατί είναι φίλοι της πρώην μας είτε απλά γιατί γουστάρουμε να κουτσομπολεύουμε τον κόσμο. Από τη γελοία φωτογραφία που έβαλε εκείνος ο συμμαθητής από το Λύκειο, μέχρι την ανακοίνωση ότι η Βούλα χώρισε τον Τάκη και ότι ο Φίλιππος έκανε check-in στο Waffle House και tagαρε μαζί του και την Σοφία, άρα κάτι παίζει μεταξύ τους. Τι σε νοιάζει ρε φίλε; Και να σε νοιάζει δηλαδή, μην τρως το μυαλό σου με αυτά, γιατί αν σε νοιάζει πραγματικά, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να το κάψεις.
http://www.men24.gr/html/ent/204/ent.121204.asp
Ο Κόκκαλης στα νιάτα του!
http://www.newsbeast.gr/world/arthro...ora-tis-stazi/
Με απλα λογια...
[ame="http://www.youtube.com/watch?v=vDqgH6jsnUA&feature=player_embedded"]Middle East peace -- the real story - YouTube[/ame]
Ο αργός θάνατος της μεσαίας τάξης
By Chris Giles
Δημοσιεύθηκε: 07:51 - 25/08/11
http://www.euro2day.gr/images/spacer.gif
Τρία και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, ένα νέο φάντασμα στοιχειώνει τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες: η προοπτική πολλών ετών μισθολογικής στασιμότητας για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.
Στα μεταπολεμικά χρόνια, επικρατούσε η άποψη στις ανεπτυγμένες οικονομίες ότι κάθε γενιά θα πρέπει να περιμένει να έχει αισθητά καλύτερο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με την προηγούμενη. Όμως, οι προοπτικές για τη μισθολογική ανάπτυξη σπάνια ήταν τόσο χάλια όσο είναι σήμερα.
Για ορισμένες ομάδες μεσαίου εισοδήματος, η ιδέα της στασιμότητας ή της μείωσης του εισοδήματος δεν είναι νέα. Οι χειριστές μηχανημάτων στη Βρετανία υπολόγιζαν να πληρώνονται με 19.068 στερλίνες το 2010, περίπου 5% λιγότερα από το 1978, εναρμονισμένα με τον πληθωρισμό.
Το μέσο πραγματικό εισόδημα των ανδρών στις ΗΠΑ δεν έχει αυξηθεί καθόλου από το 1975. Παράλληλα, το μέσο πραγματικό εισόδημα του ιαπωνικού νοικοκυριού μειώθηκε στη δεκαετία έως το 2005 και το γερμανικό εισόδημα μειώνεται τα τελευταία 10 χρόνια.
Κάποιες από αυτές τις πιέσεις στο μεσαίο εισόδημα καλύφθηκαν, τουλάχιστον προσωρινά, από την πιστωτική άνθηση, η οποία έδωσε στις οικογένειες τη δυνατότητα να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα κέρδιζαν. Σήμερα, όμως, η μεσαία τάξη σε όλο τον πλανήτη νιώθει και πάλι το σφίξιμο, γιατί ταυτόχρονα είναι και υπερχρεωμένη.
Είναι μια κατάσταση που καθόλου δεν αντεπεξέρχεται σε όσα θα επιθυμούσαν οι πολιτικοί, ώστε να μπορέσουν να επιβάλουν αυξήσεις φόρων και περικοπές των δαπανών, για να εξασφαλίσουν δημοσιονομική εξυγίανση. Και αυτή η προσαρμογή είναι απαραίτητο να γίνει, πριν οι χώρες αρχίσουν να επιβάλλουν την ακόμη δυσκολότερη διαδικασία προσαρμογής στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής και στη γήρανση του πληθυσμού.
Δύο ερωτήματα εγείρονται από τις τάσεις στους μισθούς και στα έσοδα των νοικοκυριών: Τι ακριβώς συμβαίνει στο εισόδημα των ανεπτυγμένων οικονομιών; Και γιατί;
Οι απαντήσεις έχουν αρχίσει να δίνονται πολύ πρόσφατα. Από το 1975, ο μέσος ανδρικός μισθός στις ΗΠΑ έχει μείνει στάσιμος σε πραγματικούς όρους, ενώ το ΑΕΠ συνέχισε να αυξάνεται ταχέως. Αρχικώς, άλλες χώρες αντιστάθηκαν σε αυτήν την τάση, δημιουργώντας στις ΗΠΑ τον φόβο ότι μια ιδιαίτερη αμερικανική ασθένεια έχει πλήξει τον πολιτισμό και την αγορά εργασίας της Αμερικής.
Η ανάπτυξη στο εθνικό κατά κεφαλήν εισόδημα κάπου πρέπει να πήγε. Στις ΗΠΑ, τα λεφτά πήγαν σχεδόν αποκλειστικά στους πολύ-πολύ πλούσιους. Τα έσοδα των Αμερικανών με προ φόρων εισόδημα στο ανώτατο 1% της εισοδηματικής κλίμακας αντιστοιχούσαν στο 8% του συνόλου το 1974, αλλά είχαν εκτιναχτεί στο 18% το 2008, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων για τα ανώτερα εισοδήματα στον κόσμο, που καταρτίζεται με βάση τα φορολογικά στοιχεία.
Όμως, η αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας δεν είναι καθόλου μόνο αμερικανικό φαινόμενο. Ο ΟΟΣΑ έχει καταλήξει ότι η ανισότητα αυξήθηκε από το 1985 έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000 σε 17 από τις 22 ανεπτυγμένες οικονομίες για τις οποίες υπάρχουν επαρκή στοιχεία. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επίπεδα εισοδηματικής ανισότητας συγκλίνουν σε έναν κοινό και υψηλότερο μέσο όρο… Χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, που έχουν παραδοσιακά χαμηλά επίπεδα ανισότητας, πλέον δεν γλιτώνουν από το άνοιγμα της ψαλίδας».
Η αυξανόμενη ανισότητα σε όλες σχεδόν τις χώρες καθοδηγείται από τις τάσεις στην αγορά εργασίας. Και διογκώνεται από τον περιορισμό των αναγκών για θέσεις εργασίας οι οποίες απαιτούν «μέτριες» ικανότητες. Σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αγορές εργασίας επικεντρώνονται γύρω από «υπέροχες δουλειές ή απαίσιες δουλειές», όπως αναφέρει ο καθηγητής του Centre for Economic Performance στο London School of Economics, κ. Alan Manning. Μεταξύ του 1993 και του 2006, το ποσοστό των εργασιών στο «μεσαίο» πεδίο μειώθηκε, ενώ η υψηλή και η χαμηλή απασχόληση αυξήθηκαν. Αυτό το συμπέρασμα είναι κοινό σε όλες σχεδόν τις προηγμένες οικονομίες, ανεξαρτήτως οικονομικών χαρακτηριστικών και πολιτικής κουλτούρας.
Η ομοιότητα των τάσεων υποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνάμεις μεγαλύτερες από την εθνική πολιτική ή τα χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας. Αν και επικρατούν ποικίλες απόψεις για το τι προκαλεί τις τάσεις στην ανισότητα και τη ζήτηση εργασίας, υπάρχουν και κάποιες συγκεκριμένες τάσεις που ξεχωρίζουν.
Όσον αφορά στην κορυφή της διανομής εισοδήματος, η επανάσταση στις επικοινωνίες έχει δώσει τη δυνατότητα σε αρκετούς κλάδους που διακρίνονται να επεκτείνουν τις πωλήσεις και τα έσοδα από το τοπικό κοινό στο διεθνές. Άλλοι, όπως ο χρηματοοικονομικός, βρήκαν τρόπους για να βγάλουν περιουσίες, τζογάροντας με τα λεφτά των άλλων.
Για πολλούς πανεπιστημιακούς αποφοίτους, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το Ίντερνετ βελτιώνουν τις ελαστικές δεξιότητές τους, δίνοντάς τους περισσότερες πληροφορίες. Οι εκδότες μπορούν να διανέμουν το περιεχόμενό τους διεθνώς, οι λογιστές ή οι αρχιτέκτονες μπορούν να εξυπηρετήσουν πελάτες από μακριά και οι καθηγητές έχουν ένα διεθνές κοινό για τις ιδέες τους στα blogs, αντί να δίνουν διαλέξεις μόνο στους μαθητές τους. Η ζήτηση για υψηλής δεξιότητας δουλειές είναι μεγαλύτερη από την ανάπτυξη των αποφοίτων για παραπάνω από μία γενιά, γεγονός που δημιουργεί αύξηση εισοδημάτων.
Όσον αφορά στις χαμηλότερες βαθμίδες της εισοδηματικής κλίμακας, η τεχνολογία εξακολουθεί να μην έχει επιρροή, αφού ποια χρήση θα μπορούσε να έχει σε δουλειές όπως του καθαρισμού ή της φροντίδας ηλικιωμένων; Όμως, έχει προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη ζήτηση για εργασίες κοινότυπες, αλλά με ιδιαίτερες απαιτήσεις -πουκάποτε ήταν η σπονδυλική στήλη της απασχόλησης στις προηγμένες οικονομίες-, από τους εργάτες στα εργοστάσια και τους τραπεζικούς υπαλλήλους μέχρι τους χειριστές μηχανημάτων.
Δεν έχει καθόλου πλάκα να είσαι χειριστής μηχανήματος σε έναν κόσμο αυτοματοποιημένων κέντρων διανομής. Κι αυτό φαίνεται στους μισθούς και στις θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης. Και, δεδομένου ότι είναι η μεσαία τάξη που αποφασίζει τα αποτελέσματα των εκλογών, θα φανεί και στη διαμόρφωση απόψεων των πολιτικών.
http://www.euro2day.gr/images/spacer.gif
ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
http://bit.ly/pQP6H
Από τα πιό εντυπωσιακά σόου, τόσο σε εκτέλεση όσο και σε παρουσίαση.
[youtube]pKFAly6G5cA[/youtube]
Εδω και πολλες μερες προσπαθω να συνδεθω με το λογαριασμο μου στο youtube και με το που παταω sign in μου βγαζει μια σελιδα που γραφει το εξης:
Αδυναμία σύνδεσης
Υπήρξε πρόβλημα σύνδεσης στην προσπάθεια επικοινωνίας με www.google.com.
Η σελίδα μπορεί να είναι προσωρινά μη διαθέσιμη ή πολύ απασχολημένη. Προσπαθήστε ξανά
σε λίγο.
Αν δεν μπορείτε να φορτώσετε καμία σελίδα ελέγξτε τη σύνδεση του υπολογιστή σας
στο δίκτυο.
Αν ο υπολογιστής σας ή το δίκτυο σας προστατεύεται από ένα firewall ή ένα διαμεσολαβητή, βεβαιωθείτε ότι
επιτρέπεται στο Firefox να έχει πρόσβαση στον ιστό.
Τα δείγματα τις τελευταίες μέρες είναι κατά διαβολική σύμπτωση πολλά, αν και δεν είναι απαραίτητα για να καταλάβουμε πώς δεν βρέχει. Μας φτύνουν.
Η πρώτη μπόρα ξεκίνησε όταν ο υπουργός κύριος Μόσιαλος ανακοίνωσε πώς καταργούνται επιτέλους τα μυστικά κονδύλια στη Γενική Γραμματεία Τύπου. Τα κονδύλια δηλαδή που χρηματοδοτούσαν Μέσα Ενημέρωσης και δημοσιογράφους για «εθνικούς» λόγους. Ποιοί ήταν αυτοί οι «εθνικοί» λόγοι, και βέβαια ποιοί ήταν οι σύγχρονοι εθνοσωτήρες με την εγγύηση του Δημοσίου; Ουδείς απάντησε και τα συλλογικά όργανα των δημοσιογράφων δεν ρώτησαν.
Βεβαίως οι μυστικές επιδοτήσεις Εθνικής σωτηρίας (όλα τα λεφτά για όλα τα κιλά «πατριωτισμού» που θα λέγανε και οι επιδοτούμενοι αγρότες), δεν είναι ούτε το μόνο ούτε το πιο σοβαρό πρόβλημα. Τα φανερά κονδύλια που επιδοτούν τους δημοσιογράφους σε γραφεία Τύπου, Γραμματείες, και ευαγή ιδρύματα, είναι ακόμα σοβαρότερο πρόβλημα. Όπως σωστά λέει η αμερικανική Πρεσβεία σε μία έκθεση της για τα ελληνικά ΜΜΕ, κακοπληρωμένοι δημοσιογράφοι εξασφαλίζουν δεύτερο μισθό δουλεύοντας σε γραφεία Τύπου υπουργείων τα οποία ταυτόχρονα μπορεί να καλύπτουν δημοσιογραφικά. Τα βλέπουν μέχρι και οι Αμερικανοί αλλά όχι η ΕΣΗΕΑ. Με το πρόσχημα της εξασφάλισης ενός επιπλέον μεροκάματου, οι δημοσιογράφοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους (δημοσιογραφικές;) σε γραφεία Τύπου, την ίδια την Γενική Γραμματεία Τύπου ακόμη και εταιρείες, προσφέροντας ουσιαστικά τον εαυτό τους και το λειτούργημα όμηρο σε ένα διαβρωμένο πολιτικό σύστημα. Και το υπηρετούν διακομματικά και συνήθως σιωπηλά. Το έχω ξαναγράψει.Το πρόβλημα στην δημοσιογραφία δεν είναι ο άμεσος χρηματισμός, αλλά ο εκμαυλισμός και η διολίσθηση στη λογική πώς δεν έγινε και τίποτα τραγικό. Δυστυχώς το τραγικό το ζούμε ήδη.
Το δεύτερο περιστατικό είχε να κάνει με τις αποκαλύψεις του wikileaks από τα τηλεγραφήματα της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, όπου γίνεται μία ανάλυση για τον τρόπο λειτουργίας των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Ανάμεσα στα άλλα (σωστά πρέπει να ομολογήσω) που γράφονται από τους αναλυτές της Πρεσβείας για τα ΜΜΕ της χώρας, υπάρχει και η αποκάλυψη πώς η αμερικανική πρεσβεία χορηγεί ποσά σε σχολές δημοσιογραφίας για να δημιουργηθεί μία γενιά δημοσιογράφων με άλλη αντίληψη για την πολιτική των ΗΠΑ. Σε άλλο τηλεγράφημα, ένας από τους γνωστούς έλληνες δημοσιογράφους εμφανίζεται ως επιτυχής διαμορφωτής της κοινής γνώμης υπέρ των αμερικανικών θέσεων. Δικαίωμα του θα πει κάποιος να έχει ο,τι θέσεις θέλει.Συμφωνώ, αλλά εμφανίζεται η εκπομπή του να παίρνει έγκριση και να μοντάρεται με την σύμφωνη γνώμη των αμερικανών στην Πρεσβεία. Δεν πιστεύω σε θεωρίες με πράκτορες. Υπάρχει όμως και πάλι ένα γεγονός αν ισχύουν όλα αυτά. Ένα κομμάτι των ελλήνων δημοσιογράφων, προάγει σκανδαλωδώς θέσεις ξένων πρεσβειών, έχει προνομιακή σχέση πληροφόρησης από αυτούς, χτίζει με τον τρόπο αυτό προφίλ εγκυρότητας και στη συνέχεια ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της δημοσιογραφίας και της πολιτικής για να επιστρέψει στη συνέχεια την χάρη φαντάζομαι. Όλη αυτή η διαδικασία υποταγής και αμοραλισμού, στη γλώσσα της συναλλαγής, ονομάζεται απενοχοποιητικά λομπισμός και δημόσιες σχέσεις.
Το τρίτο δείγμα είναι ακόμη πιο σοβαρό. Στην εισαγγελία της Αθήνας υπάρχουν σοβαρά στοιχεία, πώς οι υποκλοπές του 2004, με θύματα τον πρωθυπουργό της χώρας, υπουργούς αλλά και πολίτες (συμπεριλαμβάνομαι αλλά αυτό δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία), έγιναν από την αμερικανική πρεσβεία. Αριθμοί τηλεφώνων που λειτούργησαν ως τηλέφωνα σκιές που προωθούσαν τις συνομιλίες για καταγραφή, ανήκαν και χρησιμοποιήθηκαν από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Είναι άγνωστο πού θα βγάλει αυτή η έρευνα του εισαγγελέα. Αλλά όταν υπάρχει ένα τέτοιο δεδομένο σε εισαγγελικό φάκελο, αυτό λέγεται είδηση. Που φαντάζομαι δεν είδατε σχεδόν πουθενά.
Η δημοσιογραφία, δεν παίζει το ρόλο της. Αυτή η κοινότοπη διαπίστωση, δυστυχώς θα ξεχαστεί από εμάς τους δημοσιογράφους τώρα που το ντόμινο της πτώσης των παραδοσιακών μέσων Ενημέρωσης θα παρασύρει πολλούς από τον κλάδο στην ανεργία και ίσως στην εξαθλίωση. Γι αυτό που συμβαίνει, ευθύνη δεν έχουν κάποια άψυχα στατιστικά αλλά εμείς που χάσαμε την ψυχή μας. Κάναμε τη δημοσιογραφία λατέρνα που έπαιζε τον σκοπό αυτού που πλήρωνε, και θα ζήσουμε τη φτώχεια των ιδεών και της τσέπης μας. Ζητείται τουλάχιστον αυτή τη στιγμή δημοσιογραφικό φιλότιμο.
http://www.koutipandoras.gr/?p=8951
Ταινία μικρού μήκους με αρκετή τροφή για σκέψη.
[YOUTUBE]kTUSZpj9Pp8[/YOUTUBE]
Πρέπει να αρχίσω να μαζεύω πόντους από σήμερα κιόλας και πάλι δεν νομίζω να προλάβω.
Κοσμόπουλος Νίκος
Mη σας νοιαζει...εχω cheat για 12.000 ποντους...
Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι ζούμε σε μια ψηφιακή εποχή όπου όλα γίνονται εύκολα και γρήγορα μέσω του Internet. Από την άλλη, ενώ μέχρι πρότινος υπήρχαν μόνο οι υπολογιστές (σταθεροί και φορητοί), τα τελευταία χρόνια έκαναν την εμφάνιση τους τα smartphones και τα tablets, με τα οποία οι χρήστες έχουν πρόσβαση στον κόσμο του Διαδικτύου πάντα και παντού!
Το παρακάτω Infographic, μια δημιουργία του Onlineschools.org, παρουσιάζει σε μορφή comics την εξάρτηση που έχουμε σήμερα από την τεχνολογία, είτε αυτή ειναι το Internet, τα social networks ή τα smartphones μας. Απολαύστε το!
Click για Full Size:
Κουραμπιέδες για γερά ρουθούνια
Φορτίο με περισσότερα από 60 κιλά ανόθευτης κοκκαϊνης εντοπίστηκε σε φορτηγό γνωστής αλυσίδας ζαχαροπλαστείων με προορισμό την γειτονική Βουλγαρία.
Οι έμποροι ναρκωτικών προσπάθησαν να περάσουν το φορτίο από τα σύνορα, καμουφλάροντας την κοκαΐνη σε άχνη ζάχαρη την οποία και πασπάλισαν σε 650 κιλά παραδοσιακούς κουραμπιέδες, τους οποίους μετέφεραν σε κουτιά γνωστού ζαχαροπλαστείου.
Κουραμπιέδες για γερά ρουθούνια
Από λάθος της οργάνωσης, το σχέδιο αποκαλύφθηκε μετά από καταγγελία που έγινε σε γραφείο κηδειών στα βόρεια προάστια. Το γραφείο, που την προηγούμενη εβδομάδα είχε αναλάβει την διαδικασία κήδευσης ενός ηλικιωμένου, παρήγγειλε από το εν λόγω ζαχαροπλαστείο μαζί με τα κόλλυβα και τις ελιές και μια ποσότητα παραδοσιακών κουραμπιέδων.
Το μέλος της οργάνωσης που εργάζεται στο εργαστήριο του ζαχαροπλαστείου παρέδωσε, από λάθος, από τους κουραμπιέδες του απαγορευμένου φορτίου οι οποίοι και προσφέρθηκαν στους παρευρισκόμενους της κηδείας.
Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο οποίος κατήγγειλε το γραφείο, εκτυλίχθηκαν σκηνές αλλοφροσύνης κατά την διάρκεια της τελετής.
"Οι ηλικιωμένοι παρευρισκόμενοι, από το μοιρολόι άρχισαν να χορεύουν γύρω από τον νεκρό ενώ τα κλάματα μετατράπηκαν σε νευρικό γέλιο. Τα κονιάκ "κατέβαιναν" σε σφηνάκια υπό τον ήχο χαρούμενων προπόσεων ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που παράγγελναν στους εργαζόμενους της αίθουσας τελετών mojito και άλλα καλοκαιρινά κοκτέιλ.
Το αποκορύφωμα ήρθε την ώρα της μεταφοράς του νεκρού προς το σημείο ταφής όπου οι δυο υπερήλικες αδερφοί του εκλιπόντος κάναν αγώνα ταχύτητας *κατά μήκος της πομπής με τις συζύγους τους να σφυρίζουν και να φωνάζουν ενθαρρυντικά συνθήματα."
Οι αρχές μετά την καταγγελία πραγματοποίησαν έφοδο στο εργαστήριο του ζαχαροπλαστείου όπου βρήκαν υπολείμματα κοκαΐνης και ανέκριναν το μέλος της οργάνωσης οποίος στην συνέχεια τους οδήγησε στην σύλληψη των υπόλοιπων δραστών και στην κατάσχεση του φορτίου.
Χαχα!Φοβερή fake είδηση!Η μεγαλύτερη πλάκα είναι οτι κάποια "ενημερωτικά" sites όπως το news24 και το newsbeast, το αναπαρήγαγαν σαν αληθινό!
Ποιο πετυχημένο και από την τρολλιά με το villabafo των προηγούμενων βδομάδων.
Βασικά με mail ήρθε και είπα να το βάλω. Ναι... Πιο πολυ fake μοιάζει.
για πες κανένα καλό troll free ενημερωτικό site...Quote:
Originally Posted by Desmond
Δεν παίζει troll free!Τα trolls είναι παντού!Seriously.
Εγώ είμαι παραδοσιακός και αγοράζω εφημερίδα.
Edit: Την "είδηση" την πήραν και οι... ελληναράδες της χρυσής αυγής και του eglimatikotita.gr!Ζαχαροπλάστες μια συμμορία Βουλγάρων λένε!Φταίνε οι ξένοι!Ουαχαχαχα!
http://xryshaygh.wordpress.com/2011/...B%CE%B6%CE%B1/
http://www.eglimatikotita.gr/2011/08...post_3118.html
διαβάζεις και χρυσή αυγή;
Ναι.Αλλά δεν έχουν χιούμορ.Προτιμώ το stoxos.gr γιατί είναι πιο γλαφυρό στις περιγραφές και έχει και σχόλια στις αναρτήσεις.Ειδικά όταν σκοτώνονται Χριστιανοί με Εθνικούς ή χρυσαυγίτες με λαοσίτες, έχει απίστευτο γέλιο!
ΟΚ. :d055:. Γιατί κάτι έλεγες για τρόλια πρίν....:whistle: