Printable View
βρε ιδια γενια ειμαστε, πανω κατω τα ιδια ισχυουν και για μενα, μονο σε αυτο που γραφεις για την ενοικιαση διαφωνω. Εγω τα παιχνιδια παντα one off τα επαιζα. Δεν με χαλαει καθολου η ενοικιαση αν ειναι η φθηνοτερη εναλλακτικη.
π.χ. εποχες mega drive η πιο φθηνη λυση ηταν η ενοικιαση. εποχες amstrad, pc, ps2, ps3 υπηρχε η πειρατεια.
Το κοστος ποτε δεν ηταν αιτια να εγκαταλειψω καποιο απο τα χομπι μου. Απλα παντα εψαχνα τον πιο φθηνο τροπο προσβασης σε αυτα.
Εκεί είναι η διαφορά: Μετά (και παράλληλα) το Atari VCS, πήγα απευθείας στους υπολογιστές από Spectrum και συνέχισα παίρνοντας σβάρνα όλους τους 8-bit υπολογιστές και μετά Amiga μέχρι το 1995. Οπότε η πειρατεία πήγαινε σύννεφο. Ζήτημα να αγόρασα 2 αυθεντικά παιχνίδια όλα-κι-όλα.
Αγόρασα Megadrive από Ιαπωνία το 1989 για το Ghouls 'n' Ghosts και το Golden Axe. Όταν συνειδητοποίησα ότι τα παιχνίδια του MD κοστίζουν 9.000-14.000 δρχ είπα από μέσα μου "δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνεχίσω να ταϊζω αυτή τη νοοτροπία" και δεν ξαναπήρα τίποτα για το MD. Κυριολεκτικά. Έπιανε σκόνη.
Γι' αυτό και δεν επέστρεφα στις cartridge κονσόλες ποτέ.
Όταν πέθαναν οι home υπολογιστές και έγινε defacto ο PC, συνέπεσε με τις σπουδές μου και την ανάγκη για τα εργαλεία που είχαν γίνει (από τότε) industry standard όπως Netscape, MS Word. Αναγκάστηκα να αγοράσω PC και είπα από μέσα μου "θα αγοράσω γαιδούρι PC ώστε να συνεχίσω να κάνω αυτά που έκανα στην Amiga, όπως image editing, raytracing, DJ και λίγη σύνθεση μουσικής, γράψιμο κειμένου (έγραφα στο Pixel άλλωστε) όχι πλέον σε .txt αλλά σε .doc, άντε να παίξω και κανά παιχνιδάκι". Αμέσως κατάλαβα ότι είναι χαμένη (οικονομικά) υπόθεση ο PC, χρειάζεται συνεχόμενες αναβαθμίσεις (τότε έβγαιναν CPU/GPU/RAM κάθε 6 μήνες / δεν κάνω πλάκα).......κάτι που ιδεολογικά απορρίπτω κάθετα/οριζόντια/προς όλες τις κατευθύνσεις. Επίσης, τα παιχνίδια που έβγαιναν με το κιλό στον PC εμένα με απωθούσαν ταμάλα (adventures, strategy, RPG, FPS, manager). Οπότε το 1995 πήγα σε PSX κατευθείαν τσιπαρισμένο και συνέχισα την ίδια τακτική που είχα ανέκαθεν με πειρατεία. Στο δε PSX έπαιζα ΜΟΝΟ arcade παιχνίδια και πάλι για short-time-bursts (φαντάσου ότι το FF7 ούτε καν το άγγιξα). Τέτοιο στυλ ανθρώπου ήμουν. Αθλητισμός, μηχανές (street racing) με σούζες και ταχύτητες, coin-op σε υδραυλικές καμπίνες της SEGA (και κανά Bubble Bobble) και στο σπίτι παρόμοια arcade εμπειρία 8 στις 10 φορές μαζί με φίλους (δεν αντέχω την μοναχική ζωή).
Γι' αυτό σου λέω ότι μου "κάθισε" ΠΑΡΑ πολύ βαριά η έλλειψη κανονικής-ορθόδοξης* πειρατείας από το PS3 και μετά (βέβαια καταλάγιασε κάπως αυτή η στενοχώρια καθώς είχαν ανέβει πάρα πολύ τα FPS και RPG, που έτσι κι αλλιώς δεν ακουμπούσα, οπότε τα αυθεντικά παιχνίδια για PS3 και ακολούθως στο PS4 που αγόρασα ήταν πάρα πολύ λίγα).
*κανονική-ορθόδοξη πειρατεία εννοώ το τσιπάρισμα και όλα δουλεύουν σωστά, δεν εννοώ τα διάφορα firmware hack που δεν τα θέλω καθόλου.
Συνεπώς, ούτε νοίκιαζα ούτε τίποτα (μια εποχή 2005-2006 νοίκιαζα μερικά PS2 παιχνίδια για να τα αντιγράψω και τα επέστρεφα αμέσως / μερικές φορές κιόλας γλίτωνα το οικονομικό αντίτιμο γιατί τα επέστρεφα σε 1 ώρα λολ).
Άρα δεν έχω τέτοια νοοτροπία (αγορά/ενοικίαση αυθεντικών).
Οπότε το να πληρώσω DLC (το έχω κάνει μια φορά για το Warhawk PS3 που το λάτρευα, τότε που έβγαζα χιλιάδες ευρώ το μήνα 2006-2010, αλλά το μετάνιωσα οικτρά), ΜΤΧ, season/battle pass, Netflix (και οποιαδήποτε video streaming υπηρεσία), Spotify/Apple Music κλπ, δεν υπάρχει ποτέ των ποτών περίπτωση.
Άρα, αν η βιομηχανία το γυρίσει σε συνδρομητικό μοντέλο αυστηρά ή/και digital αγορές = bye-bye από εμένα.
Λευτερη βοηθησε με να καταλαβω κατι αν θες.
Το προβλημα σου ειναι γενικα που τα παιχνιδια πωλουνται με μια Α τιμη?
Γιατι βλεπω γραφεις οτι απο mega drive εποχες απλα δεν αγοραζες παιχνιδια λογω των τιμων.
Προσπαθω να καταλαβω ποιο θεωρεις εσυ ανα τις γενιες ως ενα αποδεκτο κοστος πωλησεις/αγορας παιχνιδιων.
ΥΓ: Μιλας με ατομο που ειχε τσιπαρει PS1/2 κλπ οποτε το ερωτημα μου δεν στοχευει στην ηθικη, αλλα σε αυτο ακριβως που ρωταω.
Στις μικρότερες ηλικίες "αναγκαζόμουν" να πάω στην πειρατεία, μετά έγινε συνήθεια. (εποχές μέχρι και το PS2).
Βέβαια, πάντα γνώριζα ότι δεν ήταν σωστό (ηθικά) ούτε νόμιμο.
Οπότε σε εκείνες τις ηλικίες και να ήθελα δεν μπορούσα να "ταίζω" το Megadrive. Όταν με 1000 δρχ έπαιρνα 3-4 παιχνίδια το 1990, οι τιμές των παιχνιδιών Megadrive ήταν απαγορευτικές.
Ε, μετά (λόγω των connections με Paradogs/Paranoimia κλπ χρόοοονια) είχα πειρατική βιβλιοθήκη στο PS1 και στο PS2.
Όταν έφτασε το PS3, είχα την (μεγάλη) οικονομική άνεση να αγοράζω ότι θέλω day 1 χωρίς καν να ψάχνω προσφορές (βέβαια, λόγω νοοτροπίας "αν μπορείς κάτι να το πάρεις φθηνότερα αλλά θα χρειαστείς λιγουλάκι παραπάνω χρόνο να το αναζητήσεις ή θα σκάσεις παραπάνω χρήματα και θα το πάρεις σε 5 λεπτά" αγόραζα παιχνίδια από Αγγλία και Καναδά τις περισσότερες φορές).
Ως τιμές, δεν έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία 35 χρόνια. Η αύξηση είναι περίπου 100% (από 35-40 ευρώ στα 70-80 ευρώ), ενώ όλα τα άλλα προϊόντα στην ίδια χρονική περίοδο έχουν εκτοξευθεί.
Οπότε, όχι δεν θεωρώ πολύ ακριβά τα παιχνίδια. Λέξη κλειδί = πολύ. Ναι, είναι ακριβά όταν ζητάνε 80 ευρώ για ένα απλό χόμπι (δεν είναι σαν άλλα πραγματικά ακριβά χόμπι όπως μηχανές, αυτοκίνητα, σκι κ.α.), αλλά "αντιλαμβάνομαι" ότι τα κόστη παραγωγής έχουν εκτοξευθεί. Στο ίδιο μοτίβο λογικής "αντιλαμβάνομαι" γιατί βγάζουν περαιτέρω content υπό την μορφή DLC και Battle/Season pass. Αυτό που κάπως με ενοχλεί από πλευράς νοοτροπίας είναι τα ΜΤΧ, αλλά σε αυτό δεν φταίνε οι εταιρείες per se, αλλά οι καταναλωτές που με το πορτοφόλι τους δίνουν το "ΟΚ" στις εταιρείες να έχουν ΜΤΧ.
Για παράδειγμα: (αν είχα τα χρήματα τώρα) θα αγόραζα το Spiderman 2 day 1 (όχι σε τιμή Πλαίσιο/Public αλλά από κάποιο φθηνότερο skroutz μαγαζί). Μέσα μου νιώθω ότι τα "αξίζει" για αυτό που θα μου προσφέρει (λόγω προσωπικού γούστου εννοώ).
Όπως (αν βγει καλό) θα αγοράσω το GTA 6 day 1.
Αλλά συνδρομητικές υπηρεσίες δεν πληρώνω με τίποτα. Τορρεντ μέχρι να σβήσει ο ήλιος και όσο αφορά την μουσική ραδιόφωνο κλασικό και mp3 κατέβασμα από το Ιντερνετ.
Αν μελλοντικά δεν υπάρχουν κονσόλες παρά μόνο συνδρομές για να παίζεις σε οποιαδήποτε συσκευή (κινητό, τάμπλετ, τηλεόραση), ε, θα πω bye-bye.
Εδώ έχω ρίξει άκυρο εδώ και χρόνια σε επαγγελματικό software στους υπολογιστές που έχει μετατραπεί σε συνδρομητική υπηρεσία (βλέπε Adobe) : ή που το έχω πειρατικό ή που έχω μεταβεί σε άλλο λογισμικό (DaVnci, Pixelmator κλπ).
Με καλυψες πληρως και σε ευχαριστω. Μπερδευτηκα ομως λιγο με τα ΜΤΧ που λες. Εισαι δηλαδη κατα του να εχεις την δυνατοτητα να πουλας παιχνιδια που εχεις πληρωσει σε καποιον τριτο που με την σειρα του μπορει να παρει ενα παιχνιδι σε πολυ χαμηλοτερη τιμη απο την αρχικη του? Και με μπερδευει αν εννοεις αυτο, καθοτι νομιζω ερχεται σε πληρη αντιθεση με τις πεποιθησεις σου περι ιδιοκτησιας κλπ.
ΥΓ: Με το ΜΤΧ εννοουμε μεταχειρισμενο σωστα? Ή ειναι καποιο αλλο abbreviation που μου ξεφευγει τωρα?
Να πεταχτώ εγώ σαν το ανδρικό μόριο και να πω ότι ο Λεφ κατά πάσα πιθανότητα εννοεί τα microtransactions!
Ναι αυτο εννοει. Το εψαξα με το που τελειωσα το ποστ μου. Απλα ειναι το αγγλικο abbreviation κι εγω ειχα στο μυαλο μου το ελληνικο.Quote:
Originally Posted by drifterx
Αρα ολα καλα.
Σε άλλα νέα, ευχαριστούμε τη σονάρα μας που μας αποδεικνύει πόσο ΓΤΠ είναι το digital only σενάριο!
https://www.forbes.com/sites/paultas...h=e2814eb33d5e
Και έρχομαι και αναρωτώμαι:
Γιατί να μην μπορούσε να συμβεί και κάτι παρόμοιο στα παιχνίδια που έχουμε αγοράσει??
απαράδεκτη κίνηση! το μόνο που μας σώζει στο gaming είναι ότι είμαστε πολλοί και θα πέσει άπειρο κράξιμο. Βέβαια από την άλλη γίνεται και από μόνο του, ποιος θα ασχοληθεί σε 5 χρόνια αν πουν ότι τέλος οι υποδομές online για το ps3; οι πιο πολλοι θα το προσπεράσουμε και θα συνεχίσουμε με την ζωή μας. Για αυτό και εγώ όσο πάει θα παίρνω (επί το πλείστον) δισκάκια.
Καθομαι και σκεφτομαι οτι σε ενα -ισως οχι και τοσο μακρινο- δυστοπικο gaming μελλον η δημιουργια των παιχνιδιων θα ειναι αποτελεσμα ΑΙ στο μεγαλυτερο μερος, μην πω εξ ολοκληρου. Φανταστειτε τωρα επισοδειο απο τη σειρα Dark Mirror οσοι το γνωριζετε.
Θα ανοιγεις το κινητο σου (ή οτι συσκευη ειναι αυτη πλεον) και θα γυρνας και θα κανεις παραγγελια αυτο που θες να παιξεις κυριολεκτικα.
Θα ζητας φερειπειν "θελω να παιξω ενα adventure game που να περιλαμβανει εξωτικες τοποθεσιες, platforming, shooting, puzzles, αστειους χαρακτηρες αλλα επουσιωδη ιστορια, με πολλα setpieces και plot twists και surprises".
Και μετα θα σου λεει η ΑΙ τι quality θες να ειναι το production? Και θα σου εχει διαφορες τιμες τις οποιες προφανως θα επιλεξεις και θα προπληρωσεις:
1) 10 ευρω? παρε ενα indie production
2) 30 euro? παρε ΑΑ παραγωγη
3) 60 ευρω? παρε ΑΑΑ παραγωγη
4) 100 ευρω? παρε ΑΑΑ και μια κοπια απο το ΑΙ created soundtrack και ΑΙ commentary και AI digital artbook :P :P
Και η ΑΙ θα αρχισει να γραφει σεναριο, gameplay, θα φτιαχνει το level design (φανταζομαι θα αρχισει να τραβαει assets κατευθειαν απο ενα κοινο pool που θα υπαρχει σε διαφορους σερβερς) και τσουπ σε μερικες ωρες θα σου εχει ετοιμο το παιχνιδι...
Τρομακτικο, ανησυχητικο, και δεν μοιαζει και τοσο μακρινο...
Θα βγαίνει και σε physical copy ? ( :) πλάκα κάνω )
The Game Awards 2023 has completed and Baldur's Gate 3 won the biggest award for Game of the Year.
Here is the complete list of winners:
- Game of the Year - Baldur’s Gate III (Larian Studios)
- Best Game Direction - Alan Wake II (Remedy Entertainment / Epic Games Publishing)
- Best Narrative - Alan Wake II (Remedy Entertainment / Epic Games Publishing)
- Best Art Direction - Alan Wake II (Remedy Entertainment / Epic Games Publishing)
- Best Score and Music - Final Fantasy XVI Composer Masayoshi Soken (Creative Business Unit III / Square Enix)
- Best Audio Design - Hi-Fi RUSH (Tango Gameworks / Bethesda Softworks)
- Best Performance - Neil Newbon in Baldur’s Gate III
- Innovation in Accessibility - Forza Motorsport (Turn 10 Studios / Xbox Game Studios)
- Games for Impact - Tchia (Awaceb / Kepler Interactive)
- Best Ongoing Game - Cyberpunk 2077 (CD Projekt RED)
- Best Community Support - Baldur’s Gate III (Larian Studios)
- Best Independent Game - Sea of Stars (Sabotage Studio)
- Best Debut Indie Game - COCOON (Geometric Interactive / Annapurna Interactive)
- BestMobileGame - Honkai: Star Rail (miHoYo)
- Best Virtual Reality / Augmented Reality - Resident Evil Village VR Mode (Capcom)
- Best Action Game - Armored Core VI: Fires of Rubicon (FromSoftware / Bandai Namco Entertainment)
- Best Action / Adventure - The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom (Nintendo EPD / Nintendo)
- Best Role-Playing - Baldur’s Gate III (Larian Studios)
- Best Fighting - Street Fighter 6 (Capcom)
- Best Family - Super Mario Bros. Wonder (Nintendo EPD / Nintendo)
- Best Simulation/ Strategy - Pikmin 4 (Nintendo EPD / Nintendo)
- Best Sports / Racing - Forza Motorsport (Turn 10 Studios / Xbox Game Studios)
- Best Multiplayer - Baldur’s Gate III (Larian Studios)
- Best Adaptation - The Last of Us (PlayStation Productions / HBO)
- Most Anticipated Game - Final Fantasy VII Rebirth (Square Enix)
- Best eSports Game - Valorant (Riot Games)
- Player’s Voice - Baldur’s Gate III (Larian Studios)
Κριμα. Μου αρεσε καλυτερα που ολα παρουσιάζονταν εκει μια και καλη
Οι publishers/system holders ουσιαστικά σκότωσαν την Ε3 επειδή έκαναν τις δικές τους παρουσιάσεις, ακριβώς τις ίδιες μέρες.
Μετά ήρθε και το πολύ γρήγορο ιντερνετ με ποιοτικό στρήμινγκ, οπότε οι εταιρείες επέλεξαν να "μιλάνε" απευθείας στον καταναλωτή με pre-recorded βίντεο (αποφεύγοντας έτσι τις διάφορες δυσκολίες και κακές/αμήχανες αποδόσεις διαφόρων στελεχών, που κακά τα ψέμματα οι περισσότεροι ήταν άχρηστοι στο public speaking......αν και αυτές οι στιγμές προσέφεραν γέλιο).
"299" / αγαπημένη στιγμή / στην πραγματικότητα το πρώτο σημάδι ότι οι SEGA-Nintendo θα νιώσουν το λιώσιμο από τη Σονυ για τα επόμενα 20 χρόνια.
Δεν ξέρω αν έκανα σωστά που το έβαλα εδώ αλλά έχω πάθει πλάκα. Φοβερός ο τύπος απλά.
https://youtu.be/W4PHhurAhwc?si=xBII8pZNbgWREmwa
Στάλθηκε από το M2102J20SG μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Μια ωραία συνέντευξη από έναν ΜΑΛΑΚΑ χαρτογιακά, υπεύθυνο για τις συνδρομητικές υπηρεσίες της ubisoft.
https://www.gamesindustry.biz/the-ne...ng-their-games
Με λίγα λόγια λέει ότι όπως έγινε και με τις ταινίες και με τη μουσική, πρέπει οι gamers να συνηθίσουν να μην τους ανήκουν τα παιχνίδια.
Από τη μία λέει "The point is not to force users to go down one route or another" αλλά αμέσως μετά λέει "Gamers are used to owning their games. That's the consumer shift that needs to happen".
Στο κομμάτι όμως που έκλασα από τα γέλια είναι "But as people embrace that model, they will see that these games will exist, the service will continue, and you'll be able to access them when you feel like. That's reassuring." Έχει δίκιο ο άνθρωπος, δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ περίπτωση που κάποιος τίτλος κατέβηκε από συνδρομητικό μοντέλο ή ψηφιακή αγορά!
Εγώ κύριε μαλάκα έχω μία άλλη πρόταση.
Αν είναι να πληρώνω για κάτι που δε μου ανήκει, τότε το να ΜΗΝ πληρώνω για κάτι που δε μου ανήκει, είναι πολύ πιο τίμιο.
Αν θέλω να παίξω κάτι, θα το κάνω μέσω free οδών και περίμενε εσύ από μένα να δεις ευρώ για κάτι που δε μου ανήκει!
Σωστά τα λέει «θα είναι σαν να το έχεις ,αλλά δεν θα το εχεις».
Η αλήθεια είναι με μια συνδρομή δεν μπορεις να πεις ότι σου ανήκει σαν ενοικιάσει είναι .
Sent from my iPhone using Tapatalk
Άστοχες δηλώσεις αλλά προσωπικά είμαι υπέρ να υπάρχουν όλα τα format.
Πχ ειδικά το Spotify το λατρεύω με έχει βοηθήσει να ανακαλύψω καινούργια μουσική συν την άνοδο των podcasts. Και προσωπικά δεν έχω σταματήσει να αγοράζω δίσκους.
Στην βιομηχανία των video games δυστυχώς όμως βλέπω πως πιέζουν πολύ στο να καταργηθεί το φυσικό format καταρχήν και μετά να πέσουμε στις συνδρομητικές υπηρεσιες..
Και μιλάμε για ένα κοινό που ένα σεβαστό μέρος του προτιμάει τις φυσικές εκδόσεις και θέλει να έχει τα παιχνίδια στην κατοχή του.
Ενώ ταινίες και μουσική ο κόσμος έμαθε αλλιώς (cinema, video club, ραδιόφωνα, τηλεόραση) παντα ειδικά στις ταινίες ήταν πολύ μικρό το κοινό που αγόραζε ταινίες για να έχει στην συλλογή του
Sent from my iPhone using Tapatalk
Έτσι πως τα έκαναν όλα σε ένα κινητό να τα κανείς όλα,μου λείπει το βιντεοκλαμπ να πηγαίνω να χαζεύω τι ταινία θα διαλέξω.
Sent from my iPhone using Tapatalk
Από την πλευρά του καταναλωτή, το καλό που έχει μια συνδρομητική υπηρεσία ειναι ότι ξέρεις ότι αυτό που ακους/βλέπεις/παίζεις δεν σου ανοίκει και αυτό ειναι πολύ ξεκάθαρο στον καταναλωτή σε σχέση με τις digital αγορές και με τις διάφορες παγαποντιές που παίζονται με αυτές. Δεν είναι καιρός που η sony νομίζω έκοψε αγορασμένες σειρές και ταινιες από χρήστες επειδή υπήρχε κάποιο θέμα με το licensing.