Να σημειώσω πως ο Luke Cage στο κόμικ, είναι "αμφιλεγόμενος" ήρωας.
Δηλαδή όσο αφορά το Χάρλεμ, κινείται όπως του καπνίσει: αν θέλει ασχολείται -πάντα δωρεάν- αν θέλει δεν ασχολείται.
Όμως!
Το πλήρες όνομα του ήρωα είναι "Luke Cage, Hero for hire". Μάλιστα έχει κανονική εταιρεία με την επωνυμία του, χρεώνει κανονικά και με το νόμο (business card κανονικά λέμε τώρα).
Έτσι λοιπόν, αντιμετωπίζεται ως αμφιλεγόμενος από το υπόλοιπο πάνθεον των υπερ-ηρώων, γιατί χρηματίζεται για τις υπηρεσίες του.
Βέβαια, όπως και ο ίδιος έχει πει πολλάκις "δεν είμαι απόγονος πλουσίων όπως ο Σταρκ, δεν έχω το κράτος να με ταίζει όπως ο Ρότζερς, δεν έχω τις γνώσεις του Μπάνερ. Εκεί που γεννήθηκα και έτσι όπως μεγάλωσα και ακόμη χειρότερα τι έπρεπε να κάνω για να επιβιώσω, με έμαθαν ότι πάντα πρέπει να επιβιώνω."
Τρίχες κατσαρές θα έλεγα, αλλά αν θυμηθούμε πότε δημιουργήθηκε ο χαρακτήρας, αυτό το δήθεν "moto" (my ass / δικαιολογία) είχαν οι περισσότεροι μαύροι (σόρρυ αφρο-αμερικανοί). Συνεπώς το κόμικ, εν διαμέσω εποχής Blackxploitation των 70s, είπε να εκμεταλλευτεί τα σημεία των καιρών.
Για το 2018 χτυπάει κάπως άσχημα αυτή η νοοτροπία / η δεύτερη σαιζόν αυτό ακριβώς προσπαθεί να αποδώσει: μια σχετική πιστότητα στην αρχική ιδεολογία του χαρακτήρα (από τα 70s) που αντικρούεται με τις σημερινές ιδεολογίες. Καλό το self-confilct όπως παρουσιάζεται, ενώ φανερά τείνει προς το "πληρώστε με - αν θέλετε τις υπηρεσίες μου". Τονίζω το "τείνει", όχι ότι το αποφάσισε αμετάκλητα.
