ευχαριστώ Δημήτρη.
Printable View
Καλα θυμόμουν. Έβλεπα τελευταία το ico που έκανες βίντεο.
Εντυπωσιακό.
Ναι πανάθεμα την ..ακόμα την περιμένω. Τέλος Νοεμβρίου τώρα πήραμε παράταση.
Ετοιμάζω κι εγώ το δικό μου gig εδω πλέον.
Με τις απανωτές μετακινήσεις έχω αλλάξει πολλά setups κατά καιρους..lol
Προσωπικά είμαι κι εγώ σε φάση που διώχνω πράγματα. Ένας λόγος είναι ότι τα θεωρώ "emotional baggage" που θες δεν θες σε κρατάει πίσω ψυχολογικά αν σκέφτεσαι όλη την ώρα τα παλιά (κι εγώ το κάνω μερικές φορές, δεν το αρνούμαι) και όχι αυτά που έρχονται.
Κακά τα ψέματα, είναι η νοσταλγία των ευχάριστων αναμνήσεων του παρελθόντος που μας οδηγεί σε ψυχαναγκασμό.
Το παρελθόν όμως είναι αυτό που είναι, δεν αλλάζει, είναι set in stone. Ό,τι κάναμε, κάναμε (σωστά ή λάθη). Το θέμα είναι το παρόν και το μέλλον.
Κάτι κόμιξ τα είχα στείλει στο εξοχικό πριν χρόνια. Βέβαια είναι και hobby που το έχω κόψει εδώ και δεκαετίες, οπότε μου ήταν πιο εύκολο.
Μεγάλες συλλεκτικές σπανίως αγοράζω πλέον και εδώ θέλω να εκφράσω ένα παράπονο: είμαι ο μόνος που θεωρεί ότι χειροτέρευσαν σε αυτήν την γενιά; Και ποιοτικά και τιμολογιακά.
Θυμάμαι με καμάρι και νοσταλγία (πολλές -παρεΐστικες- αναμνήσεις) την εκπληκτική συλλεκτική έκδοση του Uncharted 3. Κάποιοι ίσως με νιώσουν (ειδικά αν έπαιζαν το MP με παρέα, πολύ πριν έρθει η αρρώστια/εμπορίλα των BR/eSports στο προσκήνιο).
Ξύλινο χειροποίητο βαλιτσάκι και μάλιστα γνωρίζω κόσμο (ακόμα και παντρεμένοι, άρα αυξημένο Wife Acceptance Factor :P) που την έχει στο σαλόνι ως έκθεμα (θήκη/κάβα ποτών).
Βγαίνουν τέτοιες πραγματικά ξεχωριστές συλλεκτικές στις μέρες μας πλέον; Προσωπικά βλέπω μια ομογενοποίηση, όλες έχουν γίνει generic, οι τιμές στον θεό και τα αγαλματίδια hit or miss.
Θα συμφωνήσω με τον jk ότι είναι επένδυση κάποιες από αυτές (€150 το 2011, $499 στο Amazon link). Όμως πλέον δεν αξίζει έτσι όπως έχουν γίνει οι περισσότερες. Τσάμπα χώρο πιάνουν.
Καμία Special και αν. Περιέργως στο PS5 δεν βλέπω η πρώτη φουρνιά exclusives να έχει Special edition, ενώ στο PS4 είχαμε μέχρι τέλους (TLOU2, Ghost of Tsushima), αν και ούτε στο PS4 είχαμε στις αρχές (Killzone, Infamous).
Πάντα day 1 θα αγοράσω φυσική έκδοση, αλλά στην πορεία συνήθως καταλήγω με ψηφιακή κόπια (ελέω PS+ ή σε κανά βαρβάτο sale). Λογικά θα εμπλουτιστεί κι άλλο το PS+ Collection. €70-80-100 για ψηφιακό κοπανιστό αέρα ή απλές εκδόσεις δεν έχω δώσει ποτέ, αφού ξέρω ότι θα απαξιωθούν. Ούτε κορόιδο είμαι, ούτε ΔΥ να πέφτει ντάγκα-ντούγκα το χρήμα κάθε μήνα.
Κονσόλες τις κρατάω αν δεν υπάρχει BC (PS3), αλλιώς πούλημα (PS4).
Λίγα και καλά, έτσι πρέπει.
Μακάρι να τα διώξω και εγώ τα περισσότερα κάποια στιγμή. The things you own end up owning you.
Καλησπέρα Βασίλη!
Γνωριζόμαστε χρόνια διαδικτυακά και μια φορά έχουμε κάνει μια συνάντηση και αγόρασα από εσένα το Dead Space 2. Ακόμα το θυμάμαι! (Στον ηλεκτρικό)
Έχεις ακούσει / διαβάσει από εμένα πολλές φορές τα εύσημα για την συλλογή σου, για το δωμάτιο σου κτλ. Τα ζηλεύω όλα! (Με την καλή έννοια πάντα)
Σε θεωρώ από τους πιο καλούς συλλέκτες που έχω γνωρίσει μέχρι στιγμής. Καλόγουστος όπως πάντα, στα ίδια γούστα με τα δικά μου!
Πιστεύω πως αργά η γρήγορα, περνάμε όλοι σε αυτήν την φάση που είσαι τώρα και εσύ. Δεν είναι κάτι κακό αυτό εννοείται.
Όπως όλοι μας εδώ, έτσι και εγώ, έχω την ίδια καούρα. Να αγοράζω πράγματα που ίσως να μην χρειάζομαι και να μην μου προσφέρουν τίποτα. Παρά μόνο προσωπική ικανοποίηση.
Εγώ γενικότερα με τα κόπων και βασάνων αγόραζα κάτι. Τα οικονομία μου ποτέ δεν ήταν καλά. Όποτε ήθελα να αγοράσω κάτι έπρεπε να πουλήσω το προηγούμενο για να μπορώ να «τσοντάρω» και να πάρω το επόμενο. Και ούτω καθεξής...
Και εγώ ήθελα να κρατήσω τις κονσόλες μου, αλλά δεν μπορούσα. Κάποιες έχουν μείνει και τις έχω κρατήσει μέχρι και τώρα. Συγκεκριμένα PlayStation 2/3, και αυτό γιατί είναι χαλασμένα (δεν μπορούσα να τα πουλήσω) και είναι μόνο για βιτρίνα. Ένα PS1 που έχω μου το χάρισε ένας φίλος που δεν το ήθελε και το έχω και αυτό για βιτρίνα.
Οι φιγούρες που έχω αγοράσει είναι μια και μια. Τις έχω χρόνια και πάντα όταν τις βλέπω, έχω και κάτι να θυμάμαι από αυτές. Με συνδέουν απευθείας με το παρελθόν μου. Διηγούμαι ιστορίες σε φίλους όταν τις βλέπουν και με ρωτάνε διάφορα. Και αυτό πιστεύω πως είναι και το ζητούμενο εδώ πέρα.
Όταν μπαίνω στο σαλόνι μου και βλέπω τις φιγούρες κτλ τριγύρω, με «γεμίζουν». Νιώθω όμορφα που τις κοιτάω κάθε φορά. Όσο χρόνια και αν έχουν περάσει. Τις κοιτάω πάντα με τον ίδιο θαυμασμό που τις κοιτούσα και πριν τις αγοράσω.
Συλλογές από παιχνίδια, επίσης ποτέ δεν έκανα. Πούλαγα και αγόραζα ή αντάλλαζα κτλ. Πάντα κρατούσα αυτά που αγάπησα παρά πολύ και «έλιωσα» στην ουσία μαζί τους.
Επίσης έχω παρά πολλά περιοδικά από GamePro που μάζευα μικρός. Τα έχω ακόμη, καθώς και αυτά μου θυμίζουν την αναδρομή που είχα/έχω με τα videogames όλα αυτά τα χρόνια.
Λίγα και καλά είναι η ουσία! Εγώ πάντα ήμουν σε αυτήν τη νοοτροπία που έχεις μπει τώρα αυτήν τη στιγμή, και χαίρομαι που την μοιράστηκες μαζί μας!
Καλησπέρα ... συμφωνώ σε όλα όσα λες πάνω κάτω.
Εκεί που θέλω να σταθώ όμως είναι στο κομμάτι των συλλεκτικών.
Η τιμές οι οποίες ζητούν σε αντιστοιχία με την ποιότητα που προσφέρουν έχει τεράστια απόσταση.
Δυσανάλογα ποσά για να έχεις στην ουσία μια φιγούρα κάτω του μετρίου τόσο όσον αφορά την ποιότητα των υλικών και κυρίως όσον αφορά την ποιότητα του βαψίματος που απλά είναι φασόν.
Κάποιοι που έχουν ασχοληθεί με αγορές φιγούρων από εταιρίες που μπορούν να θεωρηθούν πιο "premium" καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτό που λέω.
Και δεν είναι ανάγκη οι φιγούρες από τις εταιρείες αυτές να έχουν απίστευτα υψηλές τιμές. ΟΚ, κάποιες έχουν αλλά κάποιες επίσης είναι αριθμημένες.
Δε μπορείς να μου βγάζεις "συλλεκτική" με ποιότητα παιχνιδιού από το πανηγύρι (οκ υπερβολικός) και ταυτόχρονα να μην υπάρχει αρίθμηση.
Τι ορίζει την έννοια συλλεκτικότητα τότε ; Έχουν υπάρξει βέβαια και περιπτώσεις συλλεκτικών από παιχνίδια που ήταν πραγματικά αξιόλογες.
Πολύ λίγες αυτές οι περιπτώσεις όμως. Όσον αφορά από την άλλη για τη συλλεκτική του Uncharted 3 δε θα συμφωνήσω.
ΟΚ ναι είχε ένα ξύλινο βαλιτσάκι από κει και μετά τι ; Ένα "artbook" ο θεός να το κάνει "artbook" σε σχήμα βιβλίου τσέπης (όπως τα περισσότερα δηλαδή)
και μια φιγούρα η οποία ήταν απλά τραγική. Θυμάμαι πως την κρατούσα στο χέρι μου και προσπαθούσα να δω ποια είναι η λιγότερο άσχημη πλευρά του Drake για να μπει στη βιτρίνα. Προσωπικές εκτιμήσεις πάντα. :)
Το Witcher 3 που ήταν στα ίδια χρήματα ; Εκεί ναι να πω αξίζει. Το Overwatch ; Επίσης ! Το Bioshock 2 με τον δίσκο βινυλίου ; Ακόμη μια εξαιρετική περίπτωση ποιότητας.
Και όλες οι εκδόσεις με μεγάλα μεγέθη Artbook με πολύ καλά χαρτιά, εκτυπώσεις, σκληρά εξώφυλλα κλπ.
Αλλά όπως προείπα είναι ελάχιστες οι εκδόσεις αυτές ...
Τέλος ελάχιστες θεωρώ πως είναι επένδυση καθώς ελάχιστες είναι αυτές που βγήκαν σε λίγα πραγματικά κομμάτια.
Ναι ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις. Πχ ο Joel και η Ellie που έχω από το The Last of Us είναι σε εξωφρενικά υψηλές τιμές αυτή τη στιγμή και θα ανεβαίνουν συνέχεια.
Δε θα αγόραζα ποτέ όμως φιγούρες ως επένδυση. Αφορά άλλη μερίδα κόσμου που έχει το νου της προς άλλες κατευθύνσεις.
Γεια σου Απόστολε.
Και βέβαια θυμάμαι την συνάντηση μας στον ηλεκτρικό του Περισσού.
Ήσουν ένας στρουμπουλός τυπάκος καμία σχέση με αυτό που έχεις καταφέρει τα τελευταία χρόνια και μπράβο σου μεγάλο γιατί θέλει θέληση μυαλού και κοντρόλ πέραν από τις ώρες προπόνησης.
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Και εγώ με θεωρώ καλόγουστο (αστειάκι) και καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ το ότι πολλές φορές αναγκαζόμαστε να πουλήσουμε κάτι ώστε να μπορέσουμε να έχουμε το επόμενο.
Μέχρι μια ηλικία το ίδιο έκανα ανά περιπτώσεις. Αν εσένα σε γεμίζει ακόμη το να βλέπεις κάποιες φιγούρες που έχεις στη κατοχή σου (και που βέβαια τα κομμάτια που αγοράζεις εσύ δεν είναι κομμάτια της "σειράς" που έχουν συνήθως οι συλλεκτικές)
καλώς κάνεις και τις έχεις και να τις έχεις για όσο καιρό αυτό εξακολουθεί να σε ικανοποιεί.
Ακόμη και κομμάτια τα οποία είχα και που δεν ήμουν στενά συνδεδεμένος μαζί τους, όλα είχαν μια μικρή ιστορία από πίσω, μια συγκεκριμένη βόλτα σε καταστήματα, μια ανάμνηση, χαβαλέ με φίλους αγαπημένους κλπ.
Τα πάντα κουβαλούσαν και ακόμη κουβαλάνε κάτι. Το ότι δεν τα έχω στην κατοχή μου υλικά δε πάει να πει πως δε τα έχω στην κατοχή μου συναισθηματικά.
Απλά υλικά όσο περνά ο καιρός και μεγαλώνω θα ήθελα όσο μπορώ να κάνω την ζωή μου πιο απλή και να κρατώ τον αφρό . . .
Ότι πάει προς τον βυθό καλό είναι να φεύγει από μένα και να βρίσκει κάποιον άλλον .
Τέλος δε χρειάζεται να μου λες πως όταν λες πως ζηλεύεις το λες καλοπροαίρετε.
Είμαστε χρόνια εδώ μέσα μια κοινή παρέα και η στάση κάποιων τους χαρακτηρίζει γενικότερα.
Μεγειές ξανά ο Marantz ! Ποιότητα . . . να το χαρείς !
Αν σας πω ότι "φοβάμαι" πως θα ξεχάσω τις αναμνήσεις μου αν πουλήσω/χαρίσω/πετάξω πολλά από αυτά που έχω (αναμνήσεις = αυτό που λέει ο Flynn ότι δηλαδή κάθε αντικείμενο έχει την μικρή/μεγάλη ιστορία του. Προσθέτω για την δική μου περίπτωση ότι στις περισσότερες ιστορίες έχουν και άτομα επίσης που θα ξεχαστούν).
Αυτός είναι ο βασικός μου "φόβος"!
Αν ξεχαστεί σημαίνει πως δεν έχει λόγο να το θυμάσαι.
Χμμμμμμμ.....σωστό κι αυτό που λες.
Αλλά έχουμε και την αυξανόμενη δυσκολία να θυμόμαστε τόοοοοοοοοοοοοσα πολλά από τη ζωή μας όσο πληθαίνουν οι εμπειρίες-αναμνήσεις και περνάνε τα χρόνια............
:a045fgf::a045fgf: :P :P
Ναι μόνο που . . .
Αυτά που ξεχνάμε όλο και πιο εύκολα είναι αυτά που αφορούν τα πολύ κοντινά μας περιστατικά.
Όσο πιο κοντά οι αναμνήσεις στην παιδική/εφηβική/νεανική ηλικία κλπ είναι αυτά που δε τα ξεχνάς.
Για πάντα θα θυμάσαι τη φορά που πήγες σινεμά και είδες Ghostbusters πχ. Τη πρώτη φορά που άνοιξες το PIXEL και είδες screenshots από το The Defender of the Crown.
Πως λένε μια ταινία στο NETFLIX που είδες πριν 10 μέρες όμως το πιο πιθανό να μην θυμάσαι καν τίτλο. Λέω τώρα . . .
Τέλος πάντων δεν είναι αυτός ο λόγος προφανώς όπως έχω εξηγήσει πιο πάνω που πήρα την όποια απόφαση.
Αλλά μιας και το θίγεις το θέμα απλά τοποθετούμαι.
Επίσης το να είσαι 45 (εγώ) δε θεωρώ ότι είσαι και ιδιαίτερα μεγάλος ώστε ... :)