OK τότε περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.
Πάντως θα συμφωνήσω στο ότι φαίνεται καλά στο χαρτί ενδεχομένως να μην φαίνεται το ίδιο καλά στην οθόνη του σινεμά.
Όσο περί major looser, τι σχέση έχει ο κολλητός με την γκόμενα; Τελείως διαφορετικά μεγέθη για εμένα, το ένα είναι πολύ ψηλά (φίλος και μάλιστα κολλητός) και το άλλο ειναι επιπέδου - δαπέδου (λαικούρα γκόμενα).
Οπότε αφού το άντεξες, καλά έκανες και τίμησες τον κολλητό φίλο. (προσωπικά πάντως έχω ρίξει άκυρο, υπο την έννοια ότι πήγα μεν, αλλά έφυγα μετά απο 20 λεπτά / μισή ώρα δε, γιατί δεν άντεχα άλλο εκεί μέσα. Όλα μου ήταν απο αδιάφορα, έως αποκρουστικά - εμετικά.)
Τέλος πάντων, έγινε σαφές, ότι είναι θέμα γούστου.
Και ναι, αρκετές φορές ακόμα ντύνομαι όπως των 80ς το casual ντύσιμο = τζηνάκι, μποτάκι στυλ Timberland, φουτεράκι ή casual πουκαμισάκι. Trendy ντύσιμο ποτέ δεν άγγιξα (απεχθάνομαι την Αγγλική ενδυματολογία, που απο εκεί ξεκίνησε το dance ντύσιμο ή αλλιώς trendy...τα ξέρω γιατί άκουγα τέτοια μουσική 1988-1997, industrial, intelligent, drum-n-base, psychedelic), όπως δεν άγγιξα ποτέ και την τάση ντυσίματος του grunge (που ακολουθείται κατά κόρον πια). Τέλος, ποτέ μου δεν έχω φορέσει αθλητικά παπούτσια με πολιτικό ντύσιμο. Για εμένα, αθλητικά παπούτσια είναι μόνο για αθλητικούς χώρους. Τα θεωρώ ψιλο-γυφτιά / εύκολη λύση, όταν βλέπω κάποιον να τα φοράει....γούστα λοιπόν είναι αυτά :D.

