Καταλαβαινω πως το σκεφτεσαι αλλα και παλι ειναι χρησιμο κι ας μην του φαινεται.
Printable View
ρε σεις δε φανταζεστε τι ειδα μολις τωρα...
Spoiler!
lol δε νομιζω!
Λοιπον παιδια εγω σημερα ταξιδευω για Πατρα(Αν προλαβω θα περασω απο το μαγαζι Χρηστο αν και δυσκολο το βλεπω),εχω διαβασει οσο δεν παει εδω και 3 μηνες ΑΛΛΑ αν και παλι βαλει κατι που δεν ξερω εχω παρει μαζι μου και δυο κολλες Α4 με ολα τα Fatality του Mortal Kombat,θα κατσω να γραψω αυτα στην κολλα δεν γινετε...
Μακάρι. Δυστυχώς, έτσι όπως έχουν τα πράγματα στη χώρα, δύσκολα θα βρω δουλειά. Στοχεύω για ελληνική φιλολογία, που μου αρέσει τρομερά, αλλά ίσως να πρέπει να βάλω πρώτη αγγλική φιλολογία, η οποία δεν μου αρέσει, δεν νομίζω να τα πάω καλά σε αυτή τη σχολή, δεν νομίζω να βγάλω τα μόρια που χρειάζεται η σχολή, άσε που η Θεσσαλονίκη έχει πιο πολλά έξοδα από το Ρέθυμνο. Όμως, αν τα καταφέρω και πάρω πτυχίο αγγλικής φιλολογίας, τότε θα έχω πιο πολλές πιθανότητες να διοριστώ, γιατί από τη νέα σχολική χρονιά τα αγγλικά (εκτός κι αν κάνω κάποιο λάθος) θα διδάσκονται από την πρώτη δημοτικού μέχρι την τρίτη λυκείου, οπότε υπάρχουν πιο πολλές θέσεις μέσω ασέπ και η σχολή αγγλικής φιλολογίας δέχεται λιγότερους υποψηφίους. Αντίθετα, η ελληνική φιλολογία δέχεται νομίζω πιο πολλούς και ήδη υπάρχουν πολλοί αδιόριστοι φιλόλογοι.
καλή επιτυχία και στους δύο.
Καλή επιτυχία παιδιά και απο εμένα, αλλά να πω κάτι:
ειλικρινά μου προκαλεί εντύπωση, που κάποιοι νεαροί (σχολείο ακόμα ή αρχή φοιτητικής ζωής) έχουν ήδη επιλέξει ως χώρο εργασίας το Δημόσιο. Ειλικρινά αυτή την επιλογή ποτέ μου δεν την κατάλαβα (ούτε και για άτομα της δικής μου γενιάς).
Προτού πεταχτεί (αν πεταχτεί κανείς) και πει: λόγω σίγουρης εργασίας / μονιμότητας, ε, αυτό που έχω να απαντήσω είναι: βγες έξω, πολέμησε στον ιδιωτικό τομέα, κυνήγησε, πάλεψε και ότι καταφέρεις. Το να αποζητά κάποιος (και δει νεαρός που έχει όλη την ζωή μπροστά του και με όλες τις δυνάμεις του στο φουλ= προσωπικά θα είχα τρομερή ενέργεια και αισιοδοξία πιστεύοντας στις δυνάμεις και μορφωτικά / εμπειρικά εφόδιά μου), το βόλεμα του Δημοσίου, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο, ιδιαίτερα αυτές τις εποχές (αλλά και τις χθεσινές / προχθεσινές εποχές).
Άσχετο με τα παραπάνω, ίσως όμως και σχετικό:
υπέπεσε στην αντίληψή μου, σε μια κουβέντα με γνωστούς (όχι φίλους), ότι ενός ζευγαριού η κοπελιά, περιμένει πρόσληψη κάπου στην Πάτρα (αν θυμάμαι καλά), σε κάποιο Νοσοκομείο.
Ρωτάω: είναι γιατρός (@@ βέβαια, ήξερα ότι δεν είναι, επίτηδες το ρώτησα, θα καταλάβετε);
Όχι.
Μήπως είναι νοσοκόμα /αναισθησιολόγος ίσως (πάλι ήξερα και επίτηδες ρώταγα);
Όχι.
Τι είναι τότε; Τι ξέρει;
εεεεεεεεεεε, απλά περιμένει μια να την διορίσουν, έχει ένα γνωστό που της είπε ότι "κάτι μπορεί να γίνει".
Η κοπελιά ούτε 30 ετών δεν είναι (γύρω στα 25-27).
Ε....................ΤΟ ΤΙ ΚΡΑΞΙΜΟ ΕΡΙΞΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ.
Τι ότι, η μλκσμένη ζει εις βάρος των υπολοίπων.
Τι ότι, δεν έχει μάθει τίποτα, δεν ξέρει να κάνει τίποτα = τι σκατά να την κάνει ο ιδιωτικός τομέας; Στον οποίο αν άξιζε έστω και λίγο, κάτι ήξερε να αποδίδει, σίγουρα θα είχε δουλειά εδώ και χρόνια;;;; (γιατί τα ξύνει μετά τα 18 αφού δεν σπούδασε και φαντάρος δεν πάει, άρα είχε χρόνο για ψάξιμο στον ιδιωτικό τομέα, αλλά χωρίς καμία αξία ή προσόντα, ακόμα και αν είχε δουλειά, θα την έστειλαν)
Και τι σκατά φταίω εγώ να την πληρώνω, αφού περιμένει να πιάσει δουλειά στο Δημόσιο;
αφήστε παιδιά, σκατά στα μούτρα αρκετών χρειάζεται. Νέοι και ψάχνουν για δουλειά στο Δημόσιο. Go figure.
Καλά λέει παπαριές ο Σαμαράς, ταιριάζουν απόλυτα για τα μυαλά των (αρκετών) ψηφοφόρων.
Λευτέρη, το δημόσιο δεν είναι μόνο για βόλεμα. Εγώ τουλάχιστον, θέλω να γίνω καθηγητής, όχι γιατί θέλω να βολευτώ, έτσι κι αλλιώς δεν είναι εύκολη δουλειά όπως πολύ λανθασμένα νομίζουν κάποιοι και ούτε θα έχει όταν βγω στην αγορά εργασίας ένα σοβαρό μισθό (αν κρίνω από την κατάσταση της Ελλάδας), αλλά γιατί μου αρέσει το επάγγελμα. Άσε που τα πρώτα χρόνια μετά το τέλος του πανεπιστημίου είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα δουλέψω σε κάποιο φροντιστήριο ή θα κάνω ιδιαίτερα. Τώρα θα μου πεις: "Ωραία ρε Γιάννη, γιατί τότε δεν επιλέγεις κάποια σχολή που θα έχεις περισσότερες πιθανότητες για δουλειά;" Γιατί δεν θέλω από τη στιγμή που θα δηλώσω σχολές στο μηχανογραφικό να προσπαθώ να περάσω σε μια σχολή που δεν θα μου αρέσει και να κάνω μια δουλειά που δεν θα μου αρέσει. Φοβάμαι ότι θα καταλήξω να μισώ τον εαυτό μου.
μπορει να ακουγεται περιεργο αλλα υπαρχουν στο δημοσιο και τα ατομα που δουλευουν πραγματικα...
μπορείς όμως να επιλέξεις να γίνεις καθηγητής σε Πανεπιστήμιο ή ακόμα και να γίνεις καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας σε σχολείο (ή Πανεπιστήμιο) του εξωτερικού, όπου άλλωστε οι διδαχές σου θα εκτιμηθούν ΠΟΛΥ περισσότερο.
Οπότε γιατί επιλέγεις να πας στα μπουρδέλα; (ελληνικά σχολεία - κατά πλειοψηφία)
Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.
Αν θεωρείς πως θα πας στα ελληνικά σχολεία, για να βελτιώσεις την κατάσταση εν γένει της Παιδείας, τότε σταματώ εδώ, και όταν πας 30 ετών, με σαφέστατα πολύ πιο εμπεριστατωμένη άποψη για την ελληνική πραγματικότητα (ότι και να πεις - αν πεις, σε αυτό επάνω, είμαι κάθετος, η πείρα δεν αγοράζεται ή διαβάζεται σε βιβλίο), τότε πολύ ευχαρίστως να τα ξαναπούμε, να δω αν θες έχεις ακόμα την ίδια άποψη (= πάω σε ελληνικό σχολείο, μπας και βελτιώσω την κατάσταση.....σε περίπτωση είπα όμως, που καταθέσεις αυτή ή παρόμοια άποψη).
Τέσπα, επειδή θα τραβήξει πολύ και δεν έχει νόημα (λόγω διαφοράς στο τσουβάλι με τα σκατά που σέρνεις μαζί σου στα 36 έτη ζωής πια, είναι "πολλά τα κιλά σκατών Άρη"), σταματώ εδώ και πάλι εύχομαι καλή επιτυχία.
Αυτά τα λένε μόνο όσο έχουν συγγενείς στο Δημόσιο.....δεν έχω δει ποτέ και πουθενά δημόσιο υπάλληλο να δουλεύει (δεν αναφέρομαι σε αστυνομικούς, γιατρούς κλπ αλλά σε όσους έχουν γραφειάκι και φουμάρουν πίνοντας τον καφέ τους και ζώντας παρασιτικά σε βάρος μας)
Καθηγητές και δάσκαλοι.......από τους πλέον ευνοημένους του συστήματος. Δεν τα γνώριζα ούτε και εγώ, τα μαθαίνω τώρα από πρώτο χέρι μιας και έχω νταραβέρι με μια δασκάλα. Απίστευτα πράγματα.......και όταν της λέω να πως γίναμε μπορντέλο μου ανταπαντάει σιγά μην φταίνε οι καθηγητές και οι δάσκαλοι για την κατάντια. Προφανώς και δεν φταίνε αυτοί για την κατάντια αλλά έβαλαν το λιθαράκι τους και αυτοί.
Παντού υπάρχουν τεμπέληδες και άτομα που κωλοβαράνε. Ο ιδιωτικός τομέας όμως αυτούς έχει την δύναμη να τους ξεράσει. Στο δημόσιο όμως με την γαμωμονιμότητα επιπλέουν οι φελλοί....και δώστου μαλάκα Πάνο, δώστου μαλάκα Λευτέρη (ποιητική αδεία Λευτέρη μου επιτρέπεις :-p) πλήρωνε τους!!!!!
@Lefteris_X Συμφωνώ, η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί από μένα. Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό. Το να γίνεις καθηγητής σε ελληνικό σχολείο του εξωτερικού είναι μια λύση, αλλά όχι μόνιμη, καθώς μπορείς να μείνεις το πολύ (αν θυμάμαι καλά) 5 χρόνια και μετά πρέπει να επιστρέψεις, εκτός κι αν παντρευτείς, αλλά όχι ελληνίδα, γυναίκα της χώρας όπου πήγες και θα παίρνεις μόνο τον ένα μισθό, νομίζω της Ελλάδας. Πίστεψε με, οι διδαχές ενός καθηγητή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (εμένα με ενδιαφέρει το λύκειο κυρίως) εκτιμούνται από τους μαθητές. Και όχι μόνο οι διδαχές, αλλά όλο το στυλ και ο χαρακτήρας του καθηγητή. Για παράδειγμα, υπάρχει μια καθηγήτρια, που μου έκανε μάθημα αρχαία στη α' και β' λυκείου (στη β' μου έκανε αρχαία κατεύθυνσης), η οποία είναι τρομερό ταλέντο, η καλύτερη καθηγήτρια που μου έκανε ποτέ και υπέροχος άνθρωπος. Είναι ένας από τους λόγους που θέλω να γίνω καθηγητής και αν έκανα μια λίστα με τους ανθρώπους που εκτιμώ, σίγουρα θα την έβαζα πολύ ψηλά στην λίστα, στις πρώτες θέσεις. Αν έχεις ταλέντο σε αυτό που κάνεις, τότε θα εκτιμηθείς.Ίσως όχι από όλους, αλλά θα εκτιμηθείς, έστω και από λίγους. Στο παιδικό σταθμό έκλαιγα συνέχεια. Μα συνέχεια. Οι γονείς μου στο προνήπιο και στο νηπιαγωγείο με πήγαν σε ένα που είχε δύο πολύ καλές νηπιαγωγούς. Εκεί σταμάτησα να κλαίω και τα πήγα πολύ καλά. Δεν εκτιμήθηκαν; Ίσως να μην έχουν το "status" ενός καθηγητή πανεπιστημίου, αλλά πιστεύω ότι το να νιώθεις ότι προσφέρεις με την δουλειά σου και είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, είναι πολύ ανώτερο πράγμα από την απόκτηση ενός status.
Αυτά. Αν θες να σταματήσουμε, δεν έχω πρόβλημα και ευχαριστώ για την ευχή.
^^ Απο τα ωραιοτερα μηνυματα σου που εχω δει! Μπραβο σου και +ρεπ. :)
αχχχχχχχχχχχχχχχ μου θυμίζεις τον εαυτό μου σε αυτές τις ηλικίες, για αυτό σου τα είπα όλα αυτά...........και μετά όταν βγήκα (αν και είχα αρχίσει να νυχτοπερπατώ και δουλεύω τα Σάββατα σε καταστήματα computer απο τα 14 και κάτι άρχισα να παίρνω χαμπάρι) έξω στην ζωή, (μετά τα 17 και την Γ' Λυκείου).........τράβηξα ΤΕΤΟΙΑ ξενέρα, με τον σταρχιδισμό των συμπολιτών μου, την ανάγκη τους να καλύπτουν την παρτάρα του, αυτή την υπέρμετρη ευθιξία που κάνει τους πάντες ΝΑ ΜΗΝ επιδέχονται κριτική και παρατήρηση (όταν δεν έχεις περιεχόμενο θίγεσαι εύκολα, γιατί μονίμως έχεις κόμπλεξ κατωτερώτητας) και τέλος, ότι όλοι έχουν τα δίκια τους, ξύστες και δουλευταράδες.
Και κάπου εκεί έγραψα τους πάντες στα @@ μου (αναγκαστικά), έκοψα επαφές (εκτός και αν η υποκριτική μου ικανότητα, προς χάρην συναναστροφής λέγεται "κάνω παρέα" χαχαχααχ) και συναναστρέφομαι με τελείως διαφορετικά όντα, όπως και συνεργάζομαι βέβαια.
Ελπίζω να μην πάθεις το ίδιο (αν και έχεις πάρει πορεία μετωπικής σύγκρουσης με τα παραπάνω).
Ευχαριστώ πολύ.:)
Η κατάσταση που επικρατεί είναι απαίσια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να παρατήσουμε τα πάντα. Εντάξει, δεν συνεργάζεσαι με άτομα που ταιριάζεις μαζί τους (αν κατάλαβα καλά από την δεύτερη παράγραφο του post σου), όμως δεν έχει παρέες με άτομα που συμπαθείς; Και στο δικό μου περιβάλλον υπάρχουν άτομα που δεν πολυπάω, αλλά υπάρχουν άτομα που τα συμπαθώ.
όχι βρε δεν εννοήσα αυτο, ίσα - ίσα το αντίθετο: έκοψα πάσα συνεργασία με τέτοιους συμπολίτες, και φυσικά πάσα παρέα με ομοιδεάτες τους.
Απλά μερικές φορές ενδεχομένως να βρεθώ σε συνεστιάσεις με άτομα που ενώ θα με δούν αρκετά πρόσχαρο και κοινωνικό person, στην πραγματικότητα έχει μπει σε λειτορουργία η υποκριτική ικανότητα (συνήθως σε τέτοιες συνεστιάσεις, δήθεν -κατ εμέ- παρέες, βρίσκομαι λόγω κάποιου λόγου / ανωτέρας βίας). Συνεπώς προκειμένω να μην τσακωθώ, αρπαχτώ, αντιπαρατεθώ, χρησιμοποιώ αυτόν τον υποκριτικό τρόπο μέχρι να τελειώσει το "μαρτύριο" της συνάντησης.
Απειροελάχιστα είναι πλέον τα αξιόλογα και με περιεχόμενο άτομα (κατ εμέ πάντα).