Το πέρασα. Ευχαριστώ.
Printable View
Το πέρασα. Ευχαριστώ.
Τερμάτισα και εγώ πριν λίγο το παιχνίδι, δεν πόσταρα αμέσως για να διαβάσω τα post που δεν είχα διαβάσει.
Η γνώμη μου για το παιχνίδι:
έχω παίξει διάφορα παιχνίδια. ’λλα κακά, άλλα καλά. Έχω παίξει και αριστουργήματα. Και προσθέτω τώρα άλλο ένα. Το the last of us. Αριστουργηματικό σε όλους τους τομείς, ανθρώπινο και απάνθρωπο, χαρούμενο και στενάχωρο, ήσυχο και αγχωτικό. Ένα αριστούργημα. Μπράβο στην Naughty Dog, για άλλη μια φορά απέδειξε πόσο θεϊκό studio είναι. Προσωπικά δεν θα ήθελα κάποιο sequel ή prequel ή spin-off, άντε το πολύ να βγει κάποιο dlc, θα ήθελα ένα νέο ip από την ομάδα του the last of us και ένα νέο και τελευταίο uncharted 4 από την άλλη ομάδα.
Ακουγεται ωραιο, μακαρι να ειχε Demo :look:
με τοσες γνωμες εδω μεσα, δεν νομιζω οτι χρειαζεσαι demo για να το παιξεις...
Η να δεις μισή ωρίτσα video στο Youtube και να πειστείς!
το παιχνιδι δεν εχειμαναγκη απο ντεμο πραγματικα....
Sorry :c026:
Αν κ το αργησα παρα πολυ θα το εχω αυριο δυστιχως δε μου ηρθε Παρασκευη οστε να το ελιωνα το ΣΚ να δω πως θα κρατιθω μια εβδομαδα!!
^^ Ειναι τιγκα στα easter eggs :) Το ειχα βρει αυτο οπως και τοσα πολλα αλλα, οπως Dax n Daxter kουκλακια, crash bandicoot, uncharted (με πρωταγωνιστη Justin Bieber lololol) κλπ κλπ
Το παιχνιδι για εμενα μεχρι στιγμης αποτελει την μεγαλυτερη εκπληξη αυτης της γεννιας. Ειλικρινα εχω εντυπωσιαστει απο το μεγεθος της ποιοτητας που εχει ριξει η Naughty Dog στον τιτλο. Ακόμη τους βγαζω το καπελο που αρχιδατα κανανε τετοια εντυπωσιακη αλλαγη και πηγαν απο το Uncharted στο TLOU.
Επισης εχω ακολουθησει τελειως RP τακτικη, κανω τα παντα, δεν τρεχω καθολου, δεν ψαχνω μανειωδος για collectibles (στο 2ο run αυτα), καθομαι διαβαζω το οτιδηποτε, στεκομαι και παρατηρω. Γενικοτερα απολαμβανω το παιχνιδι σαν ενα πολυ καλο ποτο, γουλια - γουλια και χωρις παγο. Το εχω ξεκινησει εδω και 1,5 εβδομαδα παιζοντας 1,5 ωρα την ημερα (και λιγο παραπανω το ΣΚ) θελοντας να το απολαυσω σαν εμπειρια.
Αναλυτικες εντυπωσεις θα γραψω μολις το τελειωσω.
Ευγε.... ΕΥΓΕ....
παιζεις το παιχνιδι ΑΚΡΙΒΩΣ με την ιδια φιλοσοφια που το επαιξα κι εγω. Και ετσι ειναι να το παιξει καποιος -κατ εμε- αυτο το παιχνιδι. Στεκομαι, παρατηρω και πραγματικα συνειδητοποιεις ποσα μα ΠΟΣΑ πολλα εχει να σου δωσει το παιχνιδι απο την λεπτομερεια σε καθε σημειο, που ειναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να τα δεις εαν παιξεις βιαστικα πηγαινοντας απο το σημειο Α στο σημειο Β.
Πραγματικα τετοια λεπτομερεια δεν εχω ξανασυναντησει σε κανενα, μα κανενα παιχνιδι εβερ. (και την δευτερη φορα επισης ειναι ακομα καλυτερο)
Περιμενουμε τις ενττυπωσεις!
Ξεκινωντας τις αναλυτικες μου εντυπωσεις, θα ηθελα να αναφερω πως στην αρχη το παιχνιδι το αντιμετωπισα με αρκετη καχυποψια, διοτι μου φαινοταν σαν ενα uncharted 4 the drake’s zombie cousin. Θεωρησα πως η ND δυσκολα θα ξεφευγε απο το μοτιβο των Uncharted series, αφου αντικειμενικα οσο αναφορα τα gameplay mechanics μια απο τα ιδια ειναι και στα 3, χωρις μαλιστα το κατι innovative. Τελος ατακες του game of the decade κλπ παλι με βαζανε σε ενδιασμους.
Παρολα αυτα δεν υπηρχε περιπτωση να μην δοκιμασω ενα exclusive title, για την αγαπημενη μου κονσολα. Περιμενα υπομονετικα να πεσει η τιμη και μεσω της αγγελιας του φορουμ καταφερα να βρω την συλλεκτικη Joel’s Edition στα 65 ευρω, αφου δεν ειχα κανει καποια προπαραγγελια.
Εβαλα λοιπον το ουισκακι μου(maker’s mark ή jack), τα πατατακια μου (Tyrell’s black pepper-δοκιμαστε τα οτι καλυτερο υπαρχει σε τσιπς ισως λιγο ακριβο), τα καινουργια triton kunai ακουστικα και αρχισα το session. Χρειαστηκα γυρω στα 45 ? λεπτα, λογω των Updates, για να διαλυθει καθε ιχνος προκαταληψης. To starting screen που αντικρησα, τοσο λιτο και μινιμαλ με αυτη την απαλη νοσταλγικη μουσικη, χτυπησε κατευθειαν στο video game nerd ενστικτο μου και ειπα μεσα μου «ωπα καλα αρχισαμε... ».
Παρατηρεις ότι ο σκηνοθετης δεν θελει να επιταχυνει η να εντυπωσιασει, σε πηγαινει σε βραδυ ρυθμο, βαζοντας τον εαυτο σου σταδιακα στο κοσμο του, με προφανως ενα απιστευτο μαιντ φακSpoiler!
Ο κοσμος στην αρχη να πω την αληθεια δεν με εντυπωσιασε πολυ με τα γραφικα του , ουτε με τον σχεδιασμο του. Eπρεπε να περιμενω μεχρι το σημειο των Outskirts για να μεινω κυριολεκτικα με το ανοιχτο. Tρομερη λεπτομερεια σχεδον στο οτιδηποτε, ενας κοσμος κυριολεκτικα εγκαταλειμμένος από την ανθρωπινη παρουσια, με την φυση να προσπαθησει να ξεπυτρωσει στην πρωτη ευκαιρια.
Για τα γραφικα του τιτλου δεν μπορω να πω πολλα πραγματα, απλως πλησιαζουν την τελειοτητα. Σαφεστατα σε ενα raw competition μπορει και να ειναι ‘χειροτερα’ με τα αντιστοιχα του ascension ή ακομη και με του Uncharted 3, αλλα η καλλιτεχνικη διευθυνση και το ποσο λεπτομερεστατα και παραστατικα εχουν απεικονισει τον κοσμο εμενα μονο μου αρκει. Οι φωτισμοι επισης ειναι απο αλλο πλανητη και επισης και το σταθεροτατο framerate σε αφηνει μαλακα. Για ενα αδιευκρινηστο λογο το παιχνιδι μου θυμισε παλιο PC Adventure στυλ Myst, που καθεσαι πολλες φορες και χαζευεις τα γραφικα απλως επειδη ειναι ωραια και ατμοσφαιρικα.
Συνοψιζοντας αν και δεν ειμαι 100% συνιφασμενος ή συμφωνος μαζι του, πως η ND προσπαθει και σε αυτο το παιχνιδι να διηγηθει ενα μεγαλο κομματι της ιστοριας, story telling, μεσω της τρομερης εμπειριας που σου προσφερει σε αποψη γραφικων. Δηλαδη, σαν σε ενα καμβα πινακα , οι προγραμματιστες προσπαθουν να αποδώσουν τα μεγιστα, ζωγραφίζοντας τον κοσμο του TLOU. Mεσα από αυτό το immersion φθανοντας σε τρομακτικα επιπεδα σου προκαλεί παρα πολύ συναισθηματα, απλως και μονο με την οραση σου . Επιασα απειρες φερες τον εαυτο μου να χαζευει ενα απλο γκραφιτι, ένα παλιο λεωφορείο μεχρι μια παλια εισοδο ξενοδοχειου, ωντας και εγω μεσα στο ΤLOU, όχι σαν ένα παρατηρητης, αλλα σαν να το βιωνα. Η λεπτομέρεια βρισκεται στο παραμικρο, από μια μηχανη εσπρεσο σε ένα παλιο μπαρ, μεχρι ένα ξεχασμενο ps3 slim σαν easter egg. Το ιδιο το περιβαλλον σου προκαλει, μια αισθηση θλιψης, μοναχικότητας, εγκατάλειψης. Γνωριζεις πολύ καλα πως η μοναδικη σωτηρια σε αυτο τον πλανητη είναι ο προορισμος που εχεις και αυτ σου δινει τη δυναμη να συνεχισεις παραπερα. Mεσα από αυτό το ταξιδι-Οδυσσεια, δεν θα ανακαλυψεις μονο τον κοσμο, αλλα και το συντροφο σου και τον ιδιο σου τον εαυτο. Θετεις στον εαυτο σου συνεχεια σε νεα ορια, με ένα μοναδικο σκοπο. Τεσπα, ξεφυγα μου φαινεται αρκετα εδώ.
Oσο αναφορα το σεναριο, παρατηρεις το ποσο καλογραμενοι ειναι οι δυο κεντρικοι χαρακτηρες, το ποσο ανθρωπινοι δειχνουν στο οτιδηποτε κανουν. Ευτυχως και για το Θεο δεν θα το αντεχα μετα το MGS4, η απουσια cheesiness είναι προκλητικη θα ελεγα για τετοιο blockbuster, με τους ηρωες να είναι αρκετα ωμοι και ωριμοι, στα ορια του ρεαλισμου (και σουρεαλισμου σε αρκετες περιπτωσεις). Οι μορφασμοι στο προσωπου τους, το εκπληκτικο voice acting ακομη και οι ανασες που παιρνουν ειναι καθρευτης της προσωπικοτητας τους.
Ο σκηνοθετης και σεναριογραφος (και ολη η ομαδα γυρω τους) δινουν ειλικρινα τα ρεστα τους, κανοντας ρογιαλ φλος καθολη τη διαρκεια του παιχνιδιου, αποδεικνύοντας για ακομη μια φορα πως η Naughty Dog είναι η βασιλισσα της κινηματογραφικοτητας στα video games. Αρμονικα αναμιγνύουν τα στοιχεια του παιχνιδιου και σου προσφερουν κατι ανωτερο από ότι κυκλοφορει στην αγορα.
Ιντριγκες και πλοτ τουιστ: τσεκ
Πανεμορφα πλανα: τσεκ
Ενταση στις μαχες: τσεκ
Soundtrack προσεγμενο: τσεκ
Spoiler!
τσεκSpoiler!
O ηχος για εμενα παιρνει βραβειο και ειναι ενας απο τους λογους στον οποιο φαινεται ολοφανερα η προσοχη που δόθηκε το Last of Us. Αν και δεν ειχα την ευκαιρια να το παιξω με τα αγαπημενα μου Triton Ax Pro, και τα ταπεινα Kunai αποδειχτηκαν ικανοποιητικα. Το κάθε σου βημα αναλογα με το που πατας εχει και διαφορετικο θορυβο. Μπορεις για την πλακα να τα ‘δεις’ όλα όταν βρισκεσαι με λιγη ζωη stealth πισω από κακους-ζομπι και με ένα τριξιμο από τα ποδια της Ελι να σε στειλει αδιαβαστο. Η μουσικη είναι εκπληκτικη, αρκετα βεβαια καταθληπτικη και με ένα μοτιβο που δεν σου ανοιγει ακριβς την καρδια… Παρολα αυτά, ταιριαζει απολυτα. Οι ηθοποιοι που επιλεχτηκαν ειναι τελειοι, ζωντανη προεκταση των ηρωων (ειδικα του Τζοελ) και γαου ο Νολαν Νουορθ στον ρολο του David δινει ρεστα.
Το gameplay, ειναι λιγο περιεργο , ουσιαστικα ειναι ενα κραμα μεταξυ uncharted και I am alive, δηλαδη λιγο stealth, λιγο ακτιον, λιγο σερβιβαλ, λιγο πλατφορμινγκ και καποια ψευτοστοιχεια RPG λογω των αναβαθμισεων σε guns/abilities. Γρυφους ευτυχως δεν εχει, αλλα εχει αρκετα collectibles, τα οποια δεν είναι και ευκολο να τα βρεις όλα σε ένα ραν. Δεν μπορω να θυμηθω να εχω ξαναπαιξει καποιο αντιστοιχο παιχνιδι στο παρελθον. Η δυσκολα στο Hard είναι αρκετα τιμια, σου δινει την υπερτατη επιλογη να κανεις restart το encounter και για κερασακι στην τουρτα δεν εχει loading screens…!Εδω να τονισω πως δεν εχω καταληξει στο "βαση ποιας δυσκολιας ειναι σχεδιασμενο το παιχνιδι?" Ενστικτωδως μου ερχεται η survival παντως. Oι εχθροι ειναι αρκετοι ανα κατηγορια, αν και θα προτιμουσα μεγαλυτερη ποικιλια και περισσοτερα bosses. Στα οπλα επισης εχουμε διαφοροποιηση και ιδιαιτεροτητα του καθενος. Ολα μπορουν να αναβαθμιστουν, το καθενα σε ξεχωριστο τομεα. Αντιλαμβανεσαι ταχυτητα πως στο hard, must ειναι η καραμπινα (τρομερη δυναμη σε close quarter), το τοξο (αθορυβο και δολοφονικο σε stealth) και το φλογοβολο (το πιο δυνατο οπλο του παιχνιδιου). Επιπλεον εχεις διαφορες ικανοτητες τις οποιες μπορεις να αναβαθμισεις με τις καψουλες που βρισκεις ανα περιοχες. Σαφεστατα εκανα max health-weapon-hearing. Τα υπολοιπα μου φανηκανε για hard δευτερευουσας σημασιας. Οσο για τα υπολοιπα γκατζετακια, προφανως και η Smoke bomb αναφεραται μονο στο μουλτι,εν αντιθεση με τη βομβα και τη μολοτοφ που είναι μαστ και πρεπει να εχεις απαραιτητως μια από τις 2 παντα πανω σου.Spoiler!
Τεραστια διαρκεια για Single Player, wow καιρο ειχα να δω τοσο μεγαλο παιχνιδι που να μην ειναι rpg ή open world. Σε συνδιασμο και με το MP, δεν το συζητω πως ειναι τρελο Value for money. Δυστυχως ξεχασα στην Ελλαδα το pass και δεν μπορω να παιξω το factions ακομη ώστε να εχω και μια αποψη για το MP.
Σαν – για εμενα ειναι ειναι τέσσερα πραγματα τα οποια και θα τα αναλυσω μεμονωμένα :
1) το γεγονος οτι ηθελα περισσοτερους διαολογους και στοιχεια απο τον πολιτισμο που διαδραματιζεται το παιχνιδι, περισσοτερο RP εν ολίγης. Διαολε μου δινεις ένα τοσο ομορφα πλασμενο κοσμο, δωσε και ένα μπακστορι.
2) Στην τελικη αν το πολυσκεφτεις 2 ανθρωποι ξεμερδιαζουν καμια 200αρια επιζωντες για την πλακα τους, ισως εκει επρεπε να δωσουν ενα πιο ‘military’ υφος στον Τζοελ κατι που να αποδεικνύει ότι το εχει το αθλημα.
3) κακη ΑΙ σε ορισμενα σημεια, σε χανει ο εχθρος για την πλακα, μπορει να δει καποιον follower σου αλλα δεν γινεται αλερτ - ντοινγκ (ολα αυτα σε δυσκολια hard).
Spoiler!
Κλείνοντας εχω να πω πως σιγουρα για εμενα δεν ειναι το καλυτερο παιχνιδι ολων των εποχων (υποκειμενικότητα βεβαια ), αλλα ειναι το καλυτερο παιχνιδι του Ps3 (με 2οτο RdR) και κατατάσσεται επάξια στο ToP 5 αυτης της γεννιας (μην εχοντας παιξει καποια παιχνιδια exclusives 360-Wii). Γενικοτερα το ΤLOU φερνει οτι πιο κοντα σε κινηματογραφικο που εχω δει μεχρι στιγμης αλλα χωρις να εχει τις υπερβολες του Uncharted και σιγουρα να διαθετει περισσοτερη ‘ψυχη’ και ωριμότητα. Ξεχειλίζει απο μερακι και αντιλαμβανομαι πως οι δημιουργοι του θα ηταν σε φαση στην σειρα Uncharted , ας βαλουμε αυτο – οχι δεν μπορουμε, ας βαλουμε εκεινο- οχι ειναι αρκετα mautre και προφανως θα ειπαν fuck this παμε να φτιαξουμε κατι απο την αρχη κανοντας οτι γουσταρουμε. Xωρις να ειναι σε κανενα σημειο fake ή να σε παρει από το χερακι, η ΝD γραφοντας το συμπαν στα @@ της, δημιουργησε αυτό που εκανε κεφι.
Δεν γνωριζω τι μπορει να υλοποιήσει η ND στην νεα γενιά, αλλα προσωπικα αν ημουν Sony, θα της εδινα οτι ελευθερια ηθελα και θα την αφηνα να παιξει ότι μπαλα θελει… Παρολα αυτά, σκεψη μου ειναι να παει για το the big run, να φτιαξει ένα RPG…
Αν αναρωτιεστε αν αυτο το παιχνιδι ειναι για σας, δεν ξερω τι να απαντησω. Κατ εμε, δεν φτιαχτηκε με καζιουαλ κριτηρια ή ενος συγκεκριμενου genre ωστε να ικανοποιησει τις μαζες. Ενας φανατικος Uncharted fan θα πει πως εχει πολυ stealth, λιγο ammo, αρκετο survival. Eνας φανατικος των MGS θα πει πως εχει αρκετο action ή ανεπαρκες stealth…Eγω προσωπικα το παιχνιδι δεν μπορω να το κατατάξω σε μια κατηγορια και αν με ρωτουσαν σε ποια συγκεκριμένα, θα το εβαζα σε αυτή των αριστουργημάτων….
Οπως ανεφερα και σε παραπανω ποστ το παιχνιδι για εμενα ηταν μια συγκλονιστικη gaming εμπειρια στην οποία δεν επιτρεπεται να καψεις σε ενα ΠΣΚ ή σε 3-4 μερες. Πρεπει να την απολαμβάνεις σταδιακα μερα με την μερα να προχωρας και να απολαμβανεις το καθε τι που εχει να σου προσφερει. Σταθερα παντα βραδακι μονο να επιχειρησετε τα sessions, αντε και λιγο απογευματακι, συνοδευοντας ισως με ενα ποτηρακι αλκοολ, ετσι για να ειστε πιο ανοιχτοι σε αυτο το μεγαλειο. Το TLOU είναι από τις σπανιες περιπτωσεις στις οποιες αντιλαμβανεσαι πως το παιχνιδι προσπαθει να σου ‘μιλησει’, ότι εχει να σου δωσει περισσοτερα πραγματα από μια απλη στιγμη διασκεδασεις. Σε ψυχαγωγει με ειλικρίνεια σαν πραγματικη μορφη τεχνης που είναι (ορισμενα) video games…
Νικόλα, από όσο κατάλαβα δεν έχεις pass, αν θέλεις σου στέλνω ένα με p.m. Δεύτερον, στο μυαλό μου και εγώ έχω το rdr ως το δεύτερο καλύτερο game που έχω παίξει! Είχα πει ότι θα περάσει καιρός μέχρι να ξαναπαίξω το tlou, όμως τις προάλλες παίξαμε καμιά ώρα σε φίλο με projector, home cinema και δε συμμαζεύεται. Όλη η παρέα είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό, ήταν σαν να βλέπανε ταινία (ειδικά με την επική εισαγωγή) και δεν έφευγε κανείς. Για πες και πως ένιωσες στο τέλος που. Μου είχε σηκωθεί η τρίχα θυμάμαι, ένιωθα ότι έζησα κάτι μοναδικό όταν τελείωσε το παιχνίδι. Μου φαινόταν αδιανόητα καλή εμπειρία..Spoiler!
Τασος εδω :) ευχαριστω πολυ για την προσφορα Γκαζοφ, αλλα εχω ενα στην Ελλαδα. Τωρα αν θες να το στειλεις? ισως καλυτερα σε καποιο αλλο μελος του φορουμ που δεν εχει :)
Να πω την αληθεια ενοιωσα λιγο θλιψη γιατιSpoiler!
Ωραιος Τασο! Πραγματικα ειναι ενα παιχνιδι που το εχω στην καρδια μου.. Πρωτα ο θεος, θελω σε 5-6 χρονια να ξεσκονισω το παλιο PS3, να το βαλω στην πριζα, και να το ξαναπαιξω χωρις να θυμαμαι πολλα..
Attachment 3126
2 ωρες πριν το τελος...
Το παιχνιδι χρειαζεται install στο σκληρο;; Και αν ναι ποσο χωρο θελει;;
Sent from my iPhone using Tapatalk