Μ.Schumacher: Ενας ζωντανός θρύλος
Ο αγώνας στη Βραζιλία, όπου τερμάτισε στην τέταρτη θέση, ήταν ο τελευταίος στην καριέρα του Μίκαελ Σουμάχερ, ο οποίος εμφανώς συγκινημένος αποχαιρέτησε έναν-έναν τους ανθρώπους της Φεράρι κι όλους όσοι στάθηκαν πλάι του από το 1991, όταν κι έκανε το ντεμπούτο του στη Formula1 μέχρι και σήμερα. Ο Γερμανός μπαίνει πια σε πιο... αργούς ρυθμούς στη ζωή του, αφήνοντας πίσω του μόνο ρεκόρ και ένα μεγάλο ερωτηματικό: Θα μπορέσει κανείς άραγε να ξεπεράσει τα .κατορθώματά του; Οι πιο... αισιόδοξοι της υπόθεσης απαντούν... «Ναι, θα υπάρξει κάποια στιγμή κάποιος. Ίσως και να υπάρχει ήδη...», ενώ οι περισσότερο ρεαλιστές είναι ξεκάθαροι: «Ο καλύτερος οδηγός όλων των εποχών είναι και θα παραμείνει ο Μίκαελ Σουμάχερ»..
Πρόκειται ίσως για τον πιο πετυχημένο αθλητή του πρωταθλήματος της F1.Απο τον πρώτο του αγώνα μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να κρέμασει τα γάντια του, κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω του ολα τα βλέμματα των φανατικων της F1.Έχει συσχετιστεί όσο κανείς άλλος με το θρύλο της Scuderia Ferrari.Συχνά λέγεται πως οι μισοί οπαδοί της F1 τον παρακολουθούσαν να νικάει και οι άλλοι μισοί για να ηττάται.
Είναι πολύ εύκολο να γράφει κανείς για την καριέρα του Μίκαελ Σουμάχερ, καθώς πρόκειται για έναν οδηγό που μεγαλούργησε στο παγκόσμιο αγωνιστικό γίγνεσθαι. Γέμισε με απόλυτα ρεκόρ τα χρονόμετρα πολλών αυτοκινητοδρομιών ανά τον κόσμο, αλλά και έβαλε με μοναδικό τρόπο τη σφραγίδα του σ΄ αυτό που σήμερα αποκαλείται «σύγχρονη F1». Το πολυδιαφημιζόμενο πρωτάθλημα των μονοθεσίων διατηρεί μια ιστορία 56 χρόνων και, στη διάρκεια αυτών των ετών, δεν ήταν λίγες οι φορές που αναδύθηκαν μεγάλες αγωνιστικές προσωπικότητες, οι οποίες, εκτός από την απόλυτη οδηγική τους ικανότητα, διακρίθηκαν εξίσου και για το ήθος και το χαρακτήρα τους.
Στην Ιταλία ο «Σούμι» απέκτησε τους πιο φανατικούς, ίσως, υποστηρικτές του, όταν το 1996 πήγε στη Φεράρι και από... ομαδούλα της σειράς τότε, την έκανε απόλυτη κυρίαρχο στις πίστες, κερδίζοντας με τη «Σκουντερία» έξι συνεχόμενα Πρωταθλήματα Κατασκευαστών (1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004).Η κινήση του αυτή απέδειξε τη γενναιοτητά του, αλλά και την ακόρεστη δίψα του για νέες προκλήσεις. Το 2005 η Φεράρι βρισκόταν σε μεταβατικό στάδιο, αφού η αλλαγή των κανονισμών δεν βρήκε απόλυτα προετοιμασμένους τους Ιταλούς. Έτσι, ο Γερμανός αρκέστηκε στην 3η θέση στο τέλος της σαιζόν, έχοντας μπροστά του το μέλλον της Formula1: Τον διάδοχό του στους «κόκκινους», Κίμι Ραϊκόνεν και τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Φερνάντο Αλόνσο.
Ρεκόρ
Αναμφίβολα τα όσα πέτυχε ο πιλότος της Φεράρι είναι αρκετά για να συνθέσουν το δικό του μύθο στο άθλημα, ενας μύθος που κρατά σχεδόν 16 χρόνια και σίγουρα θα κρατήσει για πάρα πολλά ακόμα. Η στατιστική αποτυπώνει σε όλο της το μεγαλείο την πλούσια καριέρα του Σουμάχερ: Επτά Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1994, 1995, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004), 91 νίκες, 68 pole positions, 155 εμφανίσεις στο βάθρο των νικητών, 1369 πόντοι σε 250 αγώνες. Ιστορική πρωτιά σε όλες τις κατηγορίες από τον Γερμανό, ο οποίος έχει στο παλμαρέ του κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα ρεκόρ...
Άλλα Ρεκόρ
-Είναι ο οδηγός με τις περισσότερες εκκινήσεις με τη Ferrari (180), ενώ μαζί με τον Μπαρικέλο ήταν οι μοναδικοί ομόσταυλοι με τις περισσότερες εκκινήσεις στην ίδια ομάδα (102, 2000-2005), αλλά και τα περισσότερα «1-2» (24).
-Μαζί με τον Σένα είναι οι μοναδικοί που έχουν κερδίσει οχτώ pole position στην ίδια πίστα. Ο Σουμάχερ στη Σουζούκα και ο Σένα στην Ίμολα.
-Είναι ο μοναδικός πιλότος που επί 15 χρόνια κέρδιζε τουλάχιστον έναν αγώνα (1992-2006).
-Είναι ο μοναδικός που έχει κερδίσει οχτώ φορές ένα γκραν πρι, αυτό της Γαλλίας.
-Το 2003 στο ιταλικό γκραν πρι πέτυχε τη μεγαλύτερη μέση ωριαία ταχύτητα με 247.586 χλμ. (153.843 μίλια).
-Το 2002 τερμάτισε σ’ όλους τους αγώνες στο βάθρο των νικητών (17 στους 17). Στο βάθρο ανέβηκε συνολικά 154 φορές, είναι και αυτό ρεκόρ.
-Έχει ξεκινήσει από την πρώτη σειρά εκκίνησης 115 φορές, έχει κερδίσει 1369 βαθμούς, έχει τερματίσει σε 24 συνεχόμενους αγώνες στους βαθμούς (2001-2003).
-Το 2002 κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έξι αγώνες πριν το τέλος του (21 Ιουλίου 2002), ενώ φυσικά είναι και ο πιλότος με τα περισσότερα πρωταθλήματα (7) στην ιστορία της F1.
Σε σχέση με τους αντιπάλους του
Εκκινήσεις
Ρικάρντο Πατρέζε 256 Μίκαελ Σουμάχερ 250 Ρούμπενς Μπαρικέλο 232 Άιρτον Σένα 162 Τζιμ Κλαρκ 72 Χουάν Φάντζιο 51
*Ο Μπαρικέλο, όμως, υπάρχει περίπτωση, εάν αγωνιστεί δυο ακόμη χρονιές στην F1, να πάρει τα σκήπτρα από τον Ρικάρντο Πατρέζε.
Νίκες
Μίκαελ Σουμάχερ 91 (36.69%) Αλέν Προστ 51 (25.63%) Άιρτον Σένα 41 (25.47%) Χουάν Φάντζιο 24 (47.06%)
Ο Φερνάντο Αλόνσο έχει νικήσει 15 φορές σε 86 συμμετοχές και συγκεντρώνει ποσοστό 17.4%. Για να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Φάντζιο θα πρέπει να κερδίσει τους επόμενους 48 αγώνες ή τους 27 για να φτάσει τον «Σούμι». Ακόμη, ο Φάντζιο μπορεί να έχει μόνο 24 νίκες, αλλά, συγκριτικά με τους αγώνες που έτρεξε, το ποσοστό είναι σαφώς καλύτερο από κάθε άλλον.
*Τα παραπάνω ποσοστά έχουν βγει βάσει των εκκινήσεων του κάθε πιλότου, που προαναφέρονται.
Pole positions
Μίκαελ Σουμάχερ 68 (27.2%) Άιρτον Σένα 65 (40.37%) Τζιμ Κλαρκ 33 (45.83%) Χουάν Φάντζιο 29 (56.86%) Ο Μίκαελ Σουμάχερ πέτυχε τρεις pole περισσότερες, ωστόσο εκκίνησε σε αγώνα 88 φορές περισσότερες από τον Σένα, ενώ ο Τζιμ Κλαρκ αγωνίστηκε σε 72 αγώνες και ο Φάντζιο σε 51.
Ταχύτεροι γύροι
Μίκαελ Σουμάχερ 76 (30.6%) Αλέν Προστ 41 (20.6%) Τζιμ Κλαρκ 28 (38.89%) Χουάν Φάντζιο 23 (45.10%)
Τrebles (Nίκη – pole position – ταχύτερος γύρος)
Μίκαελ Σουμάχερ 22 Τζιμ Κλαρκ 11 Χουάν Φάντζιο 9 Ο Μίκαελ Σουμάχερ έχει σημειώσει δυο treble την ίδια χρονιά (2000), στο Μανί Κουρ και στην Ινδιανάπολη.
Νίκες σε μια χρονιά
Μίκαελ Σουμάχερ 13 (2004) Μίκαελ Σουμάχερ 11 (2002) Μίκαελ Σουμάχερ 9 (1995, 2000, 2001) Νάιτζελ Μάνσελ 9 (1992)
Σήμερα, μερικά χρόνια μετά το θάνατο του Άιρτον Σένα, ο 37χρονος επτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής από το Κέρπεν γίνεται πολλάκις αντικείμενο σύγκρισης με το μεγάλο Βραζιλιάνο. Πώς, όμως, να γίνει απευθείας σύγκριση μεταξύ τωνδύο μεγαλύτερων προσωπικοτήτων στην ιστορία της F1, τη στιγμή που ο Σένα βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον αμείλικτο νόμο της ταχύτητας και ταξίδεψε, την Πρωτομαγιά του 1994, για τον κόσμο των «αγγέλων», ενώ ο Γερμανός μόλις είχε ανεβάσει ρυθμούς στην F1, μετά το ντεμπούτο του το 1991, αλλά παρ’ όλα αυτά είχε δείξει ότι ήταν ένας νέος, ταχύς και ψυχρός οδηγός που ακολουθούσε κατά πόδας το «Βασιλιά της ταχύτητας»;Ήταν τυχαίο, δηλαδή, ότι ο Μίκαελ Σουμάχερ το 1992, μόλις στη δεύτερη χρονιά του στην F1, είχε τερματίσει τρίτος στη βαθμολογία με 53 βαθμούς και είχε αφήσει πίσω του τον Σένα με 50 βαθμούς; Ήταν τυχαίο, δηλαδή, ότι τον Μίκαελ Σουμάχερ τον παρακολουθούσε κρυφά ο Σένα στις δοκιμές του; Αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι ο «Σούμι» ήταν καλύτερος από τον Σένα, ωστόσο δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι θα μπορούσε να κοντράρει το Βραζιλιάνο στα ίσια… Στο μοναδικό ίσως που δεν θα μπορούσε να τον κοντράρει, είναι οι θαυμαστές, καθώς σίγουρα ο παθιασμένος και θεαματικός Βραζιλιάνος ήταν πολύ πιο ελκυστική και προσιτή φιγούρα από τον ψυχρό και «Mr Τέλειο» Γερμανό.Ένα είναι το σίγουρο, όμως, ότι και οι δύο γεννήθηκαν για να γίνουν παγκόσμιοι πρωταθλητές και να κυνηγούν λυσσαλέα τους δείκτες των αναλογικών ή ψηφιακών χρονομέτρων. Ήταν εκείνοι οι οποίοι μπόλιασαν το μαγικό κόσμο της F1 με τα κατορθώματά τους περισσότερο από κάθε άλλον και δυστυχώς για εμάς… δεν καταφέραμε ποτέ να τους δούμε σε μια απόλυτη αγωνιστική αντιπαράθεση.
Το μέλλον
Πολλοί έσπευσαν να πουν ότι ένας από τους Κimi Raikkonen και Fernando Alonso θα είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής τα επόμενα χρόνια. Πολύ πιθανό. Αλλά ακόμη κι έτσι να είναι, η προσωπικότητα και το τελέντο του Μίκαελ Σουμάχερ έκανε άλλους να τον λατρεύουν και άλλους να τον μισούν. Ακριβώς δηλαδή όπως συμβαίνει με όλους τους θρύλους σε κάθε χώρο. Η ζωή μετά τη Formula1 για τον Γερμανό περιλαμβάνει, όπως έχει πει και ο ίδιος, ηρεμία και χρόνο με την οικογένειά του. Όμως, άνθρωποι που τον ξέρουν πολύ καλά πιστεύουν ότι θα επανέλθει στο χώρο, σε ρόλο όχι οδηγού, αλλά διοικητικό στο αγωνιστικό τμήμα. Ίδωμεν...
Οι καλύτερες στιγμές του
Πηγές: Pathfinder, City Auto, F1 Racing.net, Youtube.com
