• [Review] Shadow Of The Colossus Remake

    Σίγουρα όλοι μας έχουμε βιώσει κάποια gaming εμπειρία που την έχουμε κατατάξει ψηλά στις προτιμήσεις μας. Σε κάποιους μια τέτοια εμπειρία μπορεί να πρόσφερε μια ευχάριστη ενασχόληση με έναν τίτλο, σε άλλους όμως πολλά περισσότερα σε σημείο που έχουν φτάσει να την χαρακτηρίζουν ως εμπειρία ζωής. Κάποιοι αυτή την εμπειρία καταφέρνουν να την περιγράψουν με μία πρόταση, για κάποιους όμως κάτι τέτοιο δεν αρκεί καθώς θέλουν τόσα να πουν και δεν ξέρουν από πού να πρωταρχίσουν.

    Κάτι αντίστοιχο ένιωσα αρκετές φορές και εγώ όταν χρειάστηκε να αναφερθώ στο Shadow Of The Colossus. Και τώρα που κάθομαι και γράφω, όλο και νιώθω ότι θέλω κάτι να αλλάξω είτε να προσθέσω σε αυτό το κείμενο, αφενός για να μπορέσω να περιγράψω σε όσους δεν έχουν ασχοληθεί μαζί του μέχρι στιγμής το τι ακριβώς μου πρόσφερε, ενώ αφετέρου να καταφέρω να εκφράσω όλους εκείνους μαζί με μένα που η ενασχόληση μαζί του χαράχτηκε σαν ανεξίτηλη εμπειρία στο μυαλό μας.

    Θα δυσκολευτώ να θυμηθώ και να απαριθμήσω μερικές αντίστοιχες περιπτώσεις που κατάφεραν να μου προσφέρουν κάτι αντίστοιχο, παρόλο δεν ήταν λίγοι οι τίτλοι που επιχείρησαν στο παρελθόν να αγγίξουν την ψυχή των παικτών έστω μέσα από κάποιες σκηνές τους. Κάποιοι το προσπάθησαν μέσα από συνηθισμένα κλισέ και όσοι το κατάφεραν, δεν ξεχώρισαν τόσο όσο θα έπρεπε γιατί δεν προσέφεραν κάτι τόσο ασυνήθιστο όπως το Shadow Of The Colossus το οποίο κατάφερε να μαγέψει το κοινό του και στην συνέχεια το ενέπνευσε να σχεδιάσει, να γράψει για τους χαρακτήρες του και τον κόσμο του, αλλά και να τον καταναγκάσει να επιστρέψει ξανά στον κόσμο του παιχνιδιού για να ζήσει ξανά από την αρχή την ίδια περιπέτεια. Και ας έχουν περάσει σχεδόν 12 ολόκληρα χρόνια από τότε, η συγκίνηση στο άκουσμα του δεν πρόκειται να αλλοιωθεί με το πέρασμα του χρόνου. Και πραγματικά, στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα νοσταλγίας, άλλα για ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα.

    Όπως προανέφερα, μαζί με μένα υπάρχει και αρκετός κόσμος που μαγεύτηκε από το αριστουργήματα της Team Ico, μια μικρής ομάδας που κατάφερε να μας προσφέρει την εποχή εκείνη δύο ιδιόμορφους τίτλους. Ήταν φυσικό και επόμενο στη συνέχεια αρκετοί δημιουργοί παιχνιδιών να εμπνευστούν από αυτούς τους τίτλους για να αποκτήσουν οι δουλειές τους βαθύτερο νόημα όπως γίνεται σε κάποιες ταινίες, βιβλία, πίνακες τα οποία άφηναν το κοινό να οδηγηθεί στο δικό του συμπέρασμα με αποτέλεσμα να δίνουν τροφή για σκέψη και για συζήτηση. Τα παιχνίδια αυτά προκάλεσαν αίσθηση γιατί κατάφεραν να βάλουν τους παίκτες στο πετσί του ρόλου του πρωταγωνιστή, να τους κάνει να αναρωτηθούν ή νιώσουν αβέβαιοι για την κάθε τους πράξη, να τους προβληματίσει και να τους βάλει στην διαδικασία να δώσουν μια δικιά τους ερμηνεία σε όσα διαδραματίζονται στον κόσμο των παιχνιδιών αυτών. Θεωρώ ότι οι παραπάνω σκέψεις έχουν περάσει από πολλούς που έχουν παίξει παλιότερα το παιχνίδι οπότε γράφοντας το review σκέφτηκα να γράψω λίγα παραπάνω λόγια για τον τίτλο για να προϊδεάσω όσους δεν έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο παιχνίδι και να φρεσκάρω την μνήμη φέρνοντας στο προσκήνιο αναμνήσεις από μια περασμένη εποχή σε όλους τους υπόλοιπους.



    Publisher:
    Sony Interactive Entertainment
    Developer:
    Bluepoint Games
    Διάθεση:
    Sony Hellas

    ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ..

    Όλα ξεκίνησαν επί εποχής PS2 από τον Fumito Ueda, ο οποίος αρχικά εργάστηκε για λογαριασμό της Sony Computer Entertainment Japan ως σχεδιαστής στα Final Fantasy VII και Gran Turismo στο πρώτο Playstation. Μόλις ολοκλήρωσε την δουλειά του παρουσίασε στην Sony μια ταινία CGI που έβγαλε για το Ico. Αμέσως η Sony έδωσε έγκριση για να υλοποιήσει το όραμα του και του δόθηκε μια ομάδα μόλις πέντε ατόμων οι οποίοι στην συνέχεια αυξήθηκαν σε είκοσι. Πρόκειται για την Team ICO, ένα studio το οποίο δεν υφίσταται πια λόγω διαφόρων γνωστών προβλημάτων που προέκυψαν στην ανάπτυξη του The Last Guardian. Η ομάδα αυτή τελικά διασπάστηκε και μετονομάστηκε σε Gen Design για τις ανάγκες του πιο πρόσφατου τίτλου της τριλογίας, με τον Ueda να παραμένει στο τιμόνι και να καταφέρνει τελικά να ξεπεράσει με επιτυχία τον Γολγοθά που τον περίμενε με το συγκεκριμένο project καθώς κυκλοφόρησε 8 χρόνια μετά την ανακοίνωση του (συνολικά 10 περίπου χρόνια από τότε που ξεκίνησε να αναπτύσσεται ο τίτλος).

    Ο Fumito Ueda γοητευμένος με τα animations και εμπνευσμένος από διάφορα παλιά παιχνίδια και κυρίως από το Another World του Eric Chahi από το οποίο θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποκόμισε την μέθοδο της διφορούμενης αφήγησης για την εξήγηση της ιστορίας στα παιχνίδια του, κατάφερε να δημιουργήσει μαζί με την ομάδα του δύο σπουδαίους τίτλους προτού ακολουθήσει το εξίσου αριστουργηματικό και πιο πρόσφατο The Last Guardian. Πρόκειται για το ICO και στην συνέχεια το NICO το οποίο μετονομάστηκε σε Shadow Of The Colossus. Το αποτέλεσμα του Shadow Of The Colossus σύμφωνα με τον δημιουργό του ήταν αυθόρμητο καθώς ο ίδιος ο Ueda δήλωνε έκπληκτος όταν μπροστά του οι δημοσιογράφοι χαρακτήριζαν το δημιούργημα του ως έργο τέχνης διότι ούτε ο ίδιος δεν στόχευε να καταφέρει να συνθέσει έναν τίτλο μοναδικό και ιδιαίτερο όπως τελικά κατάφερε να επινοήσει. Μάλιστα ξαφνιάστηκε ευχάριστα όταν συνειδητοποίησε ότι οι παίκτες δέθηκαν με το άλογο που συντροφεύει τον πρωταγωνιστή στο ταξίδι του, επειδή περίμενε να δεθούν περισσότερο με τον χαρακτήρα του κοριτσιού που θα έπρεπε να σώσουν. Η πληροφορία αυτή του έκανε τόση εντύπωση που δεν πέρασε ανεκμετάλλευτη και κάπως έτσι γεννήθηκε αργότερα το The Last Guardian.



    Εισχωρώντας σε έναν αρχαίο μυστήριο ναό, ξεκινά το ταξίδι σας σε μια όμορφη απόκοσμη περιπέτεια γεμάτη μυστήριο που θα σας οδηγήσει στο δικό σας αφηγηματικό συμπέρασμα.
    Αξίζει να σημειωθεί πως τα τρία παιχνίδια του Ueda είναι τρεις διαφορετικές δημιουργίες με ανεξάρτητες ιστορίες, παρόλα αυτά ακολούθησαν διάφορες εικασίες για την τριλογία από το κοινό, δένοντας την ιστορία των τριών παιχνιδιών μεταξύ τους είτε με την σειρά κυκλοφορίας τους είτε αντιστρόφως. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η εισαγωγή του παιχνιδιού παρουσιάζει μια ιστορία με ονόματα και καταστάσεις, η οποία όμως μπορεί να ερμηνευτεί από τον καθένα με τον δικό του τρόπο και στην συνέχεια να ζήσει το παιχνίδι βγάζοντας τα δικά του συμπεράσματα για το κάθε τι.

    Η εισαγωγή του παιχνιδιού συνοδευόμενη από μια μουσική σύνθεση που προκαλεί ρίγος μας ταξιδεύει σε μέρη απόμερα, όπου ένας νεαρός μαζί με το άλογο του ακολουθούν το φώς του φεγγαριού προς έναν άγνωστο προορισμό. Φτάνοντας ως εκεί, το άλογο του αρχικά δείχνει να διστάζει να διασχίσει μια πελώρια γέφυρα η οποία φαίνεται να οδηγεί σε μια απαγορευμένη χώρα, όμως παραμένει πιστό στον σκοπό και στα θέλω του νεαρού. Η τεράστια αυτή γέφυρα καταλήγει σε ένα τεράστιο αρχαίο ναό όπου εκεί αποκαλύπτεται και ο λόγος που ο αποφασισμένος νεαρός οδηγήθηκε μέχρι εκεί καθώς μαζί με το άλογο του, μετέφερε και το σώμα ενός κοριτσιού που δεν διευκρινίζεται το τι ακριβώς του έχει συμβεί και έτσι ο νεαρός αποσκοπεί να το επαναφέρει πίσω στη ζωή.

    Μέσα σε ένα τεράστιο ιερό στο κέντρο του ναού, ο ήρωας μας με την ονομασία Wander έχοντας στην κατοχή του ένα πολύτιμο αρχαίο σπαθί, προκαλεί ευχάριστη έκπληξη σε μια φωνή ασυμπτωματικής οντότητας που αντηχεί μες στο ναό η οποία μας συστήνεται ως Dormin. Το πολύτιμο αυτό σπαθί που έχει στην κατοχή του ο χαρακτήρας μας, είναι συνάμα και ο λόγος για τον οποίο αυτή η οντότητα μπαίνει στην διαδικασία να διαπραγματευτεί μαζί του για να επαναφέρει την ψυχή του κοριτσιού στο σώμα της. Του ζητά ως αντάλλαγμα να καταστρέψει τα είδωλα που πλαισιώνουν την αίθουσα του ναού, όμως αυτό θα το πετύχει εφόσον σκοτώσει τους δεκαέξι κολοσσούς που βρίσκονται σε όλη τη γη. Παρά την προειδοποίησή του από τον Dormin ότι μπορεί να χρειαστεί να πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα για να αναβιώσει το κορίτσι, ο Wander διατηρεί την επιθυμία του να ψάξει στη γη για τα κολοσσιαία πλάσματα και να τα καταστρέψει.

    Στην ιστορία όμως αυτή δεν διευκρινίζεται τίποτα. Ούτε ποιο είναι το κορίτσι και τι ακριβώς του συνέβη, ούτε τι ακριβώς είναι αυτός ο ναός που οδηγηθήκατε εκεί καθώς και ποια είναι αυτή η οντότητα που σας ανέθεσε την αποστολή και τι ακριβώς συνέβη με τους κολοσσούς που θέλει να τους εξοντώσει. Φυσικά εκτός από τα παραπάνω ερωτήματα, θα κληθείτε να δώσετε καθαρά τις δικές σας εξηγήσεις για τον κόσμο του παιχνιδιού κατά την διάρκεια της περιπέτειας που θα βιώσετε.



    Παρά την προειδοποίησή του ότι μπορεί να χρειαστεί να πληρώσει ένα μεγάλο τίμημα, ο Wander διατηρεί την επιθυμία του να σκοτώσει τους κολοσσούς για να επαναφέρει στην ζωή ένα κορίτσι.
    Αρχικά αυτός ο τίτλος δίνει η εντύπωση ότι δεν απαιτούνται περαιτέρω εξηγήσεις καθώς στην ιστορία τίθεται το θέμα της αγάπης, της υποχρέωσης, της ενοχοποίησης ή ότι άλλο μπορεί φανταστείτε και το μοναδικό που μένει να κάνετε, είναι να σκοτώσετε κάποιους γίγαντες για να το λύσετε. Όμως στη συνέχεια θα διαπιστώσετε ότι η κάθε πράξη δημιουργεί σοβαρό αντίκτυπό σε αυτό τον άγνωστο κόσμο και θα μπείτε στην διαδικασία να δώσετε στον εαυτό σας εξηγήσεις για την ιστορία του καθώς και για τις πράξεις του πρωταγωνιστή. Ενώ ο Wander θα μπορούσε να δεχθεί το πεπρωμένο του, επέλεξε να το αλλάξει με αποτέλεσμα να μπει στην διαδικασία να σπάσει πολλούς από τους νόμους των θνητών από το να επιλέξει να προσκολληθεί από την μοίρα του κοριτσιού, αρνούμενος να την αφήσει να πεθάνει. Αν ο καταναγκασμός τον εγκατάλειπε, θα απομακρυνόταν από την υπερηφάνεια του. Ίσως αυτή η εκδοχή μας μαρτυρά πως ο ήρωας μας είχε αρκετά κοινά με τον Dormin και εικάζεται να επιλέχθηκε εσκεμμένα από αυτόν και να τον προσέλκυσε ως εκεί έτσι ώστε να ολοκληρώσουν και οι δύο τον σκοπό τους καταστρέφοντας τους κολοσσούς. Η φωνή που μας αναθέτει τις αποστολές στο παιχνίδι προέρχεται από τον Dormin, ονομασία που ενδέχεται να προκύπτει από τον αναγραμματισμό του ονόματος του βασιλιά Νορμίδ, ο οποίος από την απληστία του κατέστρεψε το βασίλειο του στην προσπάθεια του να χτίσει έναν πύργο φτάνοντας ψηλά στον ουρανό με σκοπό να πλησιάσει τον Θεό. Θεωρίες σαν την πρωτοαναφέρουσα δίνουν και παίρνουν στο διαδίκτυο και μας κάνουν αναρωτιόμαστε αν όντως ο αυθορμητισμός ήταν η κυρίαρχη ιδιότητα στην δημιουργία του τίτλου ο Ueda ή εμπνεύστηκε από διάφορες ιστορίες και πηγές τις οποίες απλώς ενσωμάτωσε στον τίτλο του.

    Όμως η μεγαλειότητα του τίτλου αυτού δεν περιορίζεται μόνο στην αινιγματική ιστορία του. Ο χαρακτήρας σας είναι οπλισμένος με ένα τόξο και το αρχαίο αυτό ξίφος που έχει στην κατοχή του εκτός από την χρηστικότητα του ως ένα όπλο που μπορεί να ανταπεξέλθει στις μάχες με τους γίγαντες που θα αντιμετωπίσετε, δεν έχει καμία ξεχωριστή ιδιότητα που θα σας κάνει ατρόμητους. Ο Wander είναι ένας κοινός θνητός με θέληση και τόλμη, αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να σώσει την ζωή του κοριτσιού. Σηκώνοντας το ξίφος στον ουρανό, έχει ως αποτέλεσμα να αντανακλά το φώς του ήλιου πάνω του με αποτέλεσμα οι ακτίνες που δημιουργούνται από την αντανάκλαση να σας αποκαλύπτουν τα σημεία που βρίσκονται κρυμμένοι οι κολοσσοί. Μόλις τους εντοπίσετε, θα πρέπει να εξερευνήσετε το περιβάλλον και να σκεφτείτε κάθε εκδοχή καθώς επίσης και να μελετήσετε την κάθε τους κίνηση, για να μπορέσετε να σκαρφαλώσετε πάνω τους και να φτάσετε στα αδύναμα τους σημεία για να καταφέρετε να τους εξοντώσετε.

    Την εποχή εκείνη μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση η μονομαχία με τον πρώτο κολοσσό. Θυμάμαι ότι αισθάνθηκα δέος μόλις τον αντίκρισα και ότι αρχικά δίστασα να πλησιάσω κοντά του γιατί δεν ήξερα με ποιον τρόπο θα αντιμετώπιζα αυτό το τεράστιο πλάσμα και ίσως αυτό οφείλεται στο ότι εκείνα τα χρόνια που κυκλοφόρησε ο τίτλος δεν θυμάμαι να είχαμε έρθει αντιμέτωποι με κάτι αντίστοιχο. Ο τρόπος για την αντιμετώπιση των κολοσσών ήταν πρωτόγνωρος τότε στον χώρο των video games. Ήταν τόσο μπροστά για την εποχή του που άλλοι τίτλοι χρησιμοποιούσαν για παράδειγμα στην καλύτερη περίπτωση διάφορα κινηματογραφικά quick time events στα boss fights για να εντυπωσιάσουν ενώ στο Shadow Of the Colossus οι μάχες λάμβαναν χώρα σε πραγματικό χρόνο, με ελεγχόμενη από τον παίκτη κάμερα. Φανταστείτε για πόσο καινοτόμο ιδέα και για τι μεγαλείο μιλάμε για το gaming της εποχής εκείνης. Οι προγραμματιστές έκαναν αξιοζήλευτη δουλεία και βρήκαν νέους τρόπους μαζί με φρέσκες ιδέες για να καταφέρουν να δημιουργήσουν τις μνημειώδεις και ξεχωριστές μάχες με τους κολοσσούς. Οι επικές αυτές μάχες έχουν κινηματογραφικό χαρακτήρα και είναι σίγουρο ότι θα συναρπάσουν ακόμα και αυτούς που θα έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με τον τίτλο. Για να καταφέρετε να φτάσετε στα αδύνατα σημεία του κάθε κολοσσού, θα βιώσετε την ένταση καθώς θα πρέπει να συνυπολογίσετε και την κούραση του Wander ο οποίος προσπαθεί να σκαρφαλώσει πάνω τους και για να διατηρήσετε τις δυνάμεις του, θα πρέπει να υπολογίζετε και την ενέργεια που του απομένει σε έναν μετρητή, αλλά παράλληλα και στην θηριώδη δύναμη των κολοσσών που θα προσπαθήσουν να σας τινάξουν από το σώμα τους.



    Οι μνημειώδεις και ξεχωριστές μάχες με τους κολοσσούς έχουν κινηματογραφικό χαρακτήρα και είναι σίγουρο ότι θα συναρπάσουν ακόμα και αυτούς που θα έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με τον τίτλο.
    Εφαρμόζοντας σωστά τους παραπάνω μηχανισμούς του παιχνιδιού, θα νιώσετε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τον κάθε γίγαντα στο παιχνίδι κυρίως με την εξυπνάδα σας ρίχνοντας τον κάνω όπως ο Δαβίδ τον Γολιάθ. Στην ένταση της μονομαχίας συμβάλει αρκετά και η μουσική η οποία αφήνει το στίγμα της γενικά στο παιχνίδι και όχι μόνο κατά την διάρκεια της μάχης, αλλά ακόμα και την στιγμή που θα σωριαστεί στο έδαφός ο Κολοσσός. Η ικανοποίηση της "χαριστικής βολής" εξανεμίζεται με το cutscene που ακολουθεί με τον κολοσσό να καταρρέει. Η σκηνή αυτή, συνοδευόμενη με μια μελοδραματική μουσική υπόκρουση επηρέασε αρκετό κόσμο και αν κάποιους δεν κατάφερε να τους ευαισθητοποιήσει, σίγουρα αυτή η κατάληξη τους αιφνιδίασε και τους προβλημάτισε. Σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν λίγοι οι παίκτες που φορτώθηκαν μια συναισθηματική δυσκολία με αποτέλεσμα στην συνέχεια να μην ήταν το ίδιο εύκολο όταν βάλθηκαν να μπήξουν ξανά το σπαθί σε ένα ακόμα πλάσμα για να φτάσουν κοντά στον σκοπό του πρωταγωνιστή μας. Γιατί και οι κολοσσοί στο παιχνίδι δείχνουν να είναι απομονωμένα πλάσματα που περιβάλλονται από κάποιο μυστήριο που καλείστε εξίσου να επινοήσετε, τα οποία δεν σκοπεύουν να σας πειράξουν παρά μόνο να αμυνθούν. Και σε αυτό το σημείο θα δανειστώ μια περίφημη φράση του Martin Buber, ενός αυστριακού φιλόσοφου ο οποίος είχε αναφέρει ότι τα μάτια ενός ζώου έχουν την ικανότητα να μιλούν μια σπουδαία γλώσσα και αν αυτό είναι κάτι που έχουν καταφέρει οι προγραμματιστές να περάσουν μέσα από την δουλεία τους στο κοινό καθώς αποδεικνύεται περίτρανα με την περίπτωση ενός φανταστικού πλάσματος όπως του Trico στο The Last Guardian, θα σας προκαλέσει έκπληξη πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε αυτό το παιχνίδι με τα μάτια των κολοσσών που είναι απλώς φανταστικά όντα. Το βλέμμα των κολοσσών μας άλλοτε μας μαρτυρά την απορία τους, άλλοτε τον αβάσταχτό πόνο τους, κάποιες φορές ότι νευριάζουν που ενοχλούνται, αλλά κυρίως την αθωότητα τους.

    Εν κατακλείδι, οι μάχες με τους κολοσσούς είναι από τις πιο ξέφρενες και συναρπαστικές ακολουθίες δράσης στο παιχνίδι. Αν ο πρώτος κολοσσός που θα αντικρίσετε σας φανεί τεράστιος, να ξέρετε ότι θα συναντήσετε μεγαλύτερους όπου μερικοί από αυτούς ίπτανται ψηλά στον αέρα, ενώ κάποιο άλλοι βουτούν βαθιά κάτω από την επιφάνεια της λίμνης. Ορισμένοι είναι γρήγοροι αν και συγκριτικά μικρότεροι από κάποιους άλλους, επίσης είναι και πιο άγριοι. Αξιοσημείωτο είναι ότι κάθε ένα από αυτά τα τεράστια φανταστικά πλάσματα παρουσιάζει έναν μοναδικό και στοχαστικό σχεδιασμό από την πλευρά των δημιουργών του παιχνιδιού έτσι ώστε οι μάχες που θα δώσετε μαζί τους να μην διενεργούνται με τον ίδιο τρόπο.

    Από κει και πέρα θα περιηγηθείτε σε έναν ανοιχτό άψυχο κόσμο που η ήχος του αέρα είναι η μοναδική σας συντροφιά φυσικά μαζί με το άλογο σας το οποίο θα σας βοηθήσει στην αντιμετώπιση των κολοσσών καθώς και να διασχίσετε μεγάλες αποστάσεις. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του Wander είναι ότι μπορεί να κάνει άλμα και να σκαρφαλώσει για να φτάσει σε κάποια σημεία όπου το άλογο σας δεν μπορεί.

    Το τοπίο συμβάλει αρκετά στην συνολική εμπειρία μας. Η φαντασία των δημιουργών του παιχνιδιού έπλασε ένα μοναδικό απόμερο μέρος που περιβάλλεται από μυστήριο και καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον ειδικά για εξερεύνηση. Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της γης αποτελείται από σχεδόν άγονη έρημο, θα συναντήσετε και μικρότερα τμήματα ζωντανής και ακμάζουσας φυτικής ζωής, όπως κάμπους και πυκνά δάση, γιγαντιαίους καταρράκτες και αρχαία ερείπια τα οποία έχουν φθαρεί από το πέρασμα των αιώνων, ενώ κάποια από αυτά έχουν θαφτεί στην άμμο. Όμως όλα αυτά συνδυάζονται με απόλυτη φυσικότητα σε σημείο που δεν θα παρατηρήσετε καμία αλλαγή όταν πραγματικά περάσετε από έναν τύπο εδάφους σε ένα άλλο, υπονοώντας ότι η γη αυτή κάποτε ήταν γεμάτη ζωή. Ακόμα, μπορείτε να επιστρέψετε πίσω και να βρείτε και τα απομεινάρια των κολοσσών που αντιμετωπίσατε νωρίτερα.

    Όμως τα στοιχεία που κάνουν αυτόν τον τίτλο μοναδικό καθώς δεν αρκείται μόνο στην ιστορία, στο gameplay και στα γραφικά του. Νωρίτερα αναφέρθηκα στη σκηνή με το σώριασμα των νικημένων κολοσσών στο έδαφος και την μουσική που την συνοδεύει. Η σύνθεση της μουσικής του παιχνιδιού είναι εξίσου μοναδική και οι παραμυθένιες νότες της θα σας ταξιδέψουν στον κόσμο του από την εισαγωγή του, αλλάζοντας κάθε φορά τα συναισθήματα σας σε κάθε περίσταση μέσα στο παιχνίδι. Ο συνθέτης όμως δεν επιλέχθηκε τυχαία. Η μουσική είναι ένας ακόμα παράγοντας που αποδεικνύει πως η τελειομανία του Ueda δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένους τομείς. Ο άνθρωπος που επιλέχθηκε και σύνθεσε αυτό το συγκλονιστικό soundtrack είναι ο Kow Otani, ο οποίος αν και έχει εργαστεί σε διάφορα anime, ταινίες και παιχνίδια, κατάφερε να αφήσει το στίγμα του με την δουλεία που έκανε στο Shadow Of The Colossus.


    Η φαντασία των δημιουργών του παιχνιδιού έπλασε ένα μοναδικό απόμερο μέρος που περιβάλλεται από μυστήριο και καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον ειδικά για εξερεύνηση.
    ΤΟ REMAKE

    Δώδεκα χρόνια μετά και ενώ είχε προηγηθεί η remastered έκδοση του τίτλου στο PS3, η αποκάλυψη του remake για το PS4 ενθουσίασε το κοινό. Ένας τίτλος μπορεί με το πέρασμα του χρόνου να μην ιντριγκάρει τόσο τον κόσμο να ξανά ασχοληθεί μαζί του, όμως στην προκειμένη περίπτωση απεδείχθη ότι μετά από τόσα χρόνια και τόσες κυκλοφορίες που αναπτύχθηκαν με την πιο σύγχρονή τεχνολογία, δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα να επισκιάσουν την αξία του.

    Ένα ακόμα γεγονός που μας χαροποίησε μαζί με την ανακοίνωση του, ήταν ότι η ανάπτυξη του remake είχε ανατεθεί στην Bluepoint η οποία δεν είναι μια τυχαία ομάδα. Πρόκειται για ένα ταλαντούχο στούντιο το οποίο μέχρι πρότινος ασχολήθηκε με την βελτίωση του οπτικοακουστικού αποτελέσματος σε διάφορους τίτλους για να τους μεταφέρει σε κονσόλες νεότερης τεχνολογίας. Η επέμβαση όμως έγινε σε τεράστια projects όπως της Team ICO και της Naughty Dog τα οποία η ομάδα έβγαλε εις πέρας με ιδανικό τρόπο, με αποτέλεσμα το studio αυτό να χαρακτηρίζεται ως οι master των remasters. Όμως αυτή την φορά το βάρος που της δόθηκε να σηκώσει θα μπορούσα να πω πως ήταν κολοσσιαίο καθώς θα έπρεπε να επιμεληθεί την αναπαλαίωση ενός διαχρονικού τίτλου καθώς το πρώτο remake αυτού του μικρού studio έμελε να είναι ένας τίτλος που αριθμεί 12 ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του πετυχαίνοντας να κερδίσει τις καρδιές των παικτών κάνοντας παράλληλα τους κριτικούς να παραμιλούν. Το έργο της ομάδας εξαρχής δεν ήταν καθόλου εύκολο όμως ίσως αυτή ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να αποδείξει ότι μπορεί να ανταπεξέλθει σε ένα ακόμα πιο δύσκολο εγχείρημα, όπως αυτό της υλοποίησης του remake για το Shadow Of The Colossus. Πέρα από την Team Ico άλλωστε, η ομάδα αυτή γνώριζε κάθε γωνιά, κάθε σημείο και κάθε texture του τίτλου καθώς είχε αναλάβει πριν μερικά χρόνια και τη remastered επανέκδοση του.

    Το αποτέλεσμα με μια λέξη θα μπορούσα να πω ότι είναι εκπληκτικό. Η Bluepoint κατάφερε να δώσει ζωντάνια και λεπτομέρεια στον τίτλο χωρίς να αλλοιώσει την απεικόνιση αυτού του αξιολάτρευτου κόσμου που είχαν εμπνευστεί και υλοποιήσει με ένα μοναδικό τρόπο οι δημιουργοί του. Δεν χορταίνω να θαυμάζω την υπέροχη εισαγωγή του κάθε φορά που φορτώνω το παιχνίδι και την αφήνω πάντα να παίξει. Κάθομαι και εξερευνώ κάθε σημείο του μαγευτικού του κόσμου του και συνέχεια αγναντεύω τις καταπράσινες πεδιάδες που τους δίνει ζωή το φύσημα του αέρα, μέχρι ακόμα και τα σύννεφα που σκεπάζουν τον ουρανό.

    Πλέον, τα πάντα μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού είναι ευδιάκριτα καθώς θα παρατηρήσετε διαβαίνοντας κάποιο μονοπάτι να αιωρούνται μπροστά σας πεταλούδες και πυγολαμπίδες, ενώ ο φωτισμός περνά σε άλλο επίπεδο όπως για παράδειγμα οι ακτίνες του ήλιου να διαπερνούν μέσα από τα σύννεφα και από τα σημεία που έχουν σκεπαστεί από υπερβολική βλάστηση. Το remake με κάνει κάθε φορά που βγαίνω από τον αρχαίο ναό, να στέκομαι στον απόμερο κόσμο του να ατενίζω το τοπίο.



    Σε αυτό το remake οι προγραμματιστές κατάφεραν να δώσουν ζωντάνια και λεπτομέρεια στον κόσμο του και το αποτέλεσμα είναι απλά εκπληκτικό.
    Ακόμα και όταν αντικρύσετε τους επιβλητικούς κολοσσούς θα τους θαυμάσετε. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ακόμα και πάνω στην μάχη παρατηρούσα την λεπτομέρεια σε αυτές τους μοναδικούς σχεδιασμούς. Υπάρχουν τόσες λεπτομέρειες πάνω τους που τονίζονται σε ικανοποιητικό βαθμό με αποτέλεσμα να ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο την ύπαρξη τους στο παιχνίδι. Όλα αυτά σε 1440p για τους κάτοχους το PS4 Pro με επιλογή για 30 ή 60 fps για όσους θέλουν καλύτερο framerate ενώ για τους υπόλοιπους καλύτερο οπτικό αποτέλεσμα. Το HDR είναι πραγματικά σε άλλο επίπεδο, ότι καλύτερο έχουν δει τα μάτια μου μέχρι στιγμής μαζί με το WipeOut Collection, το GT Sport και το Horizon Zero Dawn.

    Οπτικά το remake με τα αναβαθμισμένα γραφικά του θυμίζει αρκετά το The Last Guardian αν και οι τοποθεσίες του συγκριμένου παιχνιδιού δένουν με τα δύο πρώτα παιχνίδια καθώς είναι εμπνευσμένα από αυτά, με την διαφορά του ότι η ανάπτυξη στο The Last Guardian ολοκληρώθηκε προσφάτως σε πιο σύγχρονο hardware. Οι τρείς τίτλοι έχουν τόσες ομοιότητες μεταξύ τους, που ακόμα και αν τις δούμε ως αυτοτελείς ιστορίες και πάλι αφήνουν την εντύπωση ότι οι ιστορίες τους διαδραματίζονται την ίδια εποχή στον ίδιο κόσμο.

    Συνυπολογίστε και το photo mode που αποτελεί στο remake μια ευχάριστη προσθήκη, δίνοντας σας την δυνατότητα να αποθανατίσετε κάποιες στιγμές σας στο παιχνίδι και να τις επεξεργαστείτε. Σε ακόμα ένα exclusive της Sony, οι developers δεν ντρέπονται να κρύψουν την δουλειά τους. Για μένα είναι ένα σημαντικό mode που θα έπρεπε να υπάρχει σε όλα τα παιχνίδια καθώς πέρα από τον ενδιαφέρον, τους δίνει μεγαλύτερη διάρκεια. Για τις ανάγκες του review φρόντισα να ανεβάσω κάποιες ανεπεξέργαστες φωτογραφίες για να μπορέσετε να διαπιστώσετε και σεις πόσο ζωντανό και όμορφο είναι αυτό το remake. Η κάμερα του photo mode όμως χρίζει βελτίωσης, αλλά οι υπόλοιπες επιλογές και τα φίλτρα που περιέχει θα σας ικανοποιήσουν.

    Γενικά μετά από λίγο χρόνο το remake αφήνει την εντύπωση μια φυσικής εξέλιξης του παιχνιδιού που οραματίστηκαν πριν αρκετά χρόνια οι προγραμματιστές του. Στο παιχνίδι έχει εισαχθεί ακριβώς ο ίδιος κώδικας του πρωτότυπου συμπεριλαμβανομένων των gameplay mechanics. Η Bluepoint έχει επέμβει στον χειρισμό του τίτλου με αποτέλεσμα να του δοθεί περισσότερη ομαλότητα. Πάντως, στο παιχνίδι παραμένει η επιλογή να επιλέξετε και τον κλασικό χειρισμό. Η κάμερα μου φάνηκε εξίσου αισθητά βελτιωμένη, θα έλεγα σχεδόν απροβλημάτιστη πάντα συγκριτικά με το πρωτότυπο παιχνίδι. Ενώ γνωρίζαμε ότι τα animation αναδημιουργήθηκαν από την αρχή και πάλι οι προγραμματιστές φρόντισαν να αντιγράψουν τις κινήσεις του αρχικού παιχνιδιού δίνοντας τους με αυτόν τον τρόπο περισσότερη φυσικότητα.

    Ο ήχος είναι κρυστάλλινος, το surrounding εκπληκτικό, αν και δεν μπορώ να μιλήσω για μεγάλη πρόοδο σε αυτόν το τομέα με ειλικρίνεια καθώς δεν θυμάμαι σχεδόν καθόλου το ηχητικό αποτέλεσμα στην remastered έκδοση, όμως έχω την εντύπωση ότι στο remake έχουν προστεθεί μερικά διαφορετικά ηχητικά samples ή έχουν επεξεργαστεί τα πρωτότυπα σε σημείο που μου ακούγονται λίγο διαφορετικά, σαν να τους έχει δοθεί περισσότερο χρώμα, θα έλεγα εξαιρετικά. Συμπερασματικά, ο οπτικοακουστικός τομέας από μόνος του προκαλεί θαυμασμό.



    Το remake αφήνει την εντύπωση μια φυσικής εξέλιξης του παιχνιδιού που οραματίστηκαν πριν αρκετά χρόνια οι δημιουργοί του.
    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Όσοι διαβάσατε όλα τα παραπάνω σε αυτό το review και έχετε φτάσει ως αυτό το σημείο μπορεί να έχετε συμπεράνει ότι είμαι ερωτευμένος με τον τίτλο και ότι βλέπω τα πάντα όμορφα και ρόδινα. Η αλήθεια είναι ότι όντως είμαι ερωτευμένος με τον τίτλο και ενθουσιασμένος από το αποτέλεσμα αυτού του remake. Όμως σίγουρα δεν είμαι καθόλου υπερβολικός καθώς πρόκειται για ένα εκπληκτικό remake για έναν ξεχωριστό τίτλο. ¶λλωστε οι βαθμολογίες και οι εντυπώσεις όσων έχουν παίξει το remake μέχρι στιγμής το αποδεικνύουν περίτρανα. Όποιος θέλει να ξεφύγει για λίγο από τα στερεότυπα ψάχνοντας κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό σε ένα παιχνίδι, να ναι σίγουροι ότι θα το βρει εδώ.

    Απ την άλλη θεωρώ ότι οι βαθμολογίες δεν έχουν θέση σε μοναδικές gaming εμπειρίες που κάποιοι λάτρεψαν τόσο όσο να τις συγκαταλέγουν στις εμπειρίες ζωής τους. Στην προκειμένη περίπτωση, ο τίτλος μπορεί να αξιολογηθεί μόνο για το αποτέλεσμα και αυτό που μένει στο τέλος από το Shadow Of The Colossus κάνοντας το να ξεχωρίζει, είναι ότι θα σας ταξιδέψει στον δικό του κόσμο όπου θα βιώσετε μια όμορφη απόκοσμη περιπέτεια γεμάτη μυστήριο που θα σας οδηγήσει στο δικό σας αφηγηματικό συμπέρασμα. Ενώ αρκετοί αρχικά πίστευαν ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί κάποιος άλλος πέρα από τον Ueda και την ομάδα που θα μπορούσε να επέμβει σε αυτό το μοναδικό δημιούργημα, τελικά όμως η ανακοίνωση του remake μαζί με την ανάθεση του project στην Bluepoint σκόρπισε εξαρχής χαμόγελα και αισιοδοξία.

    Και όντως στη πράξη η ομάδα αυτή κατάφερε και παρέδωσε ένα επιτυχημένο remake που παραμένει πιστό στο πρωτότυπο παιχνίδι. Επόμενος στόχος γι αυτό το ταλαντούχο studio είναι να τους δοθεί ο τίτλος των masters of remakes κάτι που είναι εφικτό αν αυτοί οι ταλαντούχοι προγραμματιστές συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο. Πραγματικά, αυτό το remake με κάλυψε τόσο που δεν μπορώ να βρω έναν λόγο για μη το αξιολογήσω ως εξαιρετικό.



    Η Bluepoint κατάφερε να μας παραδώσει ένα remake υπόδειγμα που έχει υλοποιηθεί με σεβασμό προς το πρωτότυπο τίτλο.

    Έχουμε πλέον να κάνουμε με την φρεσκότατη έκδοση του Shadow Of The Colossus, ένα remake υπόδειγμα που έχει υλοποιηθεί με σεβασμό προς το πρωτότυπο τίτλο. Για όσους έχουν λατρέψει το παιχνίδι αυτό, μετά το πρωτότυπο και το remaster μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά ότι και το remake αξίζει ακόμη ένα playthrough στο Playstation 4. Για τους υπόλοιπους, αυτό το remake είναι μια σπουδαία ευκαιρία να βιώσουν και εκείνοι με την σειρά τους αυτή την θαυμάσια gaming εμπειρία.


    ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 10/10
    This article was originally published in forum thread: Shadow Of The Colossus Remake started by BFmarvog View original post
  • Διαφημίσεις

  • Συνεργασιες